Niels Corsten(DVSU), ster van de week 8
Niels Corsten is onze Ster van de Week en zijn fans hadden nog een paar vraagjes…
Onze bestuursraad had nog maar net DVSU’er Niels Corsten uitgeroepen tot Ster van de Week of de eerste berichtjes kwamen al binnen. ‘Willen jullie dit aan Niels vragen?’ ‘En kunnen jullie dát ook even meenemen?’ Dat Niels een aardige bal kan trappen, wisten we. Dat hij er een halve fanclub op na houdt, was ook voor ons nieuws!
Zo werd ons vertrouwde vragenlijstje een stuk langer dan gepland. Niels liet dan ook voorzichtig doorschemeren dat het wel héél veel vragen waren. Daar had hij een punt. Maar ja, Niels, wie zijn wij om jouw trouwe handtekeningenjagers teleur te stellen? En zeg nou zelf: als je normaal rechtsback staat en ineens in de spits opduikt én scoort, dan komt daar vanzelf een vraag bij. Dat je om zes uur ’s ochtends al in de sportschool staat, vraagt ook om uitleg. En dan hadden we het nog niet eens gehad over de reden waarom jij in de kleedkamer van de muziekbox bent verbannen…
Na het lezen van zijn antwoorden durven we gerust te zeggen dat onze bestuursraad een goeie keuze heeft gemaakt. Niels is zo’n jongen die voor zijn ploeggenoten blijft lopen en ondertussen ook om zichzelf kan lachen. Een mooi mens met een goed karakter en een goeie kop erop.
Niels, bedankt dat je voor ons én je fans de tijd hebt genomen om echt álle vragen te beantwoorden. En voor de lezers: ga er lekker voor zitten en geniet van onze Ster van de Week!
Personalia.

Naam?
Niels Corsten
Geboortedatum en geboorteplaats?
12 mei 2001 te Utrecht.
Woonachtig?
Utrecht
Burgerlijke staat?
Ongehuwd

Wat doe je in het dagelijks leven? Als je studeert, welke opleiding volg je dan en waar?
Ik werk bij Eurocept Homecare als coördinator logistiek. Ik stuur het logistieke team aan. Onze belangrijkste taak is het verzendklaar maken van medicatie voor patiënten.
Bij welke club ben je begonnen met voetballen? Weet je nog hoe oud je was en wie jouw eerste jeugdtrainer was?
Ik was volgens mij vier of vijf jaar oud toen ik voor het eerst ging voetballen bij VV Maarssen. Daarom is het ook leuk om nu bij ze in de competitie te zitten. Ik kan me nog herinneren dat Gerwin Kok een van mijn eerste trainers was.

Kreeg je de liefde voor voetbal van huis uit mee? Wie heeft jou vooral gestimuleerd?
Mijn ouders hebben vroeger altijd gewaterpolood, maar ik wilde zelf altijd al op voetbal.
Bij welke clubs heb je in de jeugd gespeeld voordat je de overstap naar de senioren maakte? Of heb je altijd bij dezelfde club gespeeld?
Ik heb tot mijn zestiende bij VV Maarssen gespeeld en ben daarna naar PVC gegaan. Daar heb ik tot mijn 24e gespeeld. Inmiddels ben ik bezig aan mijn tweede seizoen bij DVSU.

Welke jeugdtrainer heeft veel voor jouw ontwikkeling betekend en wat heb je van hem of haar meegenomen?
Dat is Abdel Riffi. Toen ik op mijn zestiende bij PVC terechtkwam, haalde hij me meteen bij de O19-1. Hij is daar twee jaar mijn trainer geweest en heeft me goed voorbereid op het seniorenvoetbal. Ook Johan van Soest heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn ontwikkeling. Hij hamerde er altijd op hoe belangrijk het is om elkaar te coachen. Dat merk ik nu in mijn eigen spel. Ik ben daar steeds meer mee bezig en probeer zo ook anderen te helpen.
Hoe kijk je terug op je jeugdjaren als voetballer? Heb je er vriendschappen aan overgehouden?
Ik kijk terug op een leuke jeugdperiode. We zijn al die jaren voor een groot deel bij elkaar gebleven, maar uiteindelijk ging iedereen een beetje zijn eigen weg. Een paar jongens gingen door in de selectie bij de senioren, anderen gingen in een vriendenteam spelen en sommigen stopten helemaal. Af en toe kom je elkaar nog eens tegen, bijvoorbeeld in de stad.

Wie was je eerste trainer bij de senioren? Weet je nog wanneer en tegen wie je debuteerde?
Dat was Hans Cozijn. Als ik het me goed herinner, mocht ik tegen Zwaluwen Utrecht de laatste paar minuten invallen.
Hoeveel uur per week ben je gemiddeld met sport bezig?
Naast de twee trainingen en de wedstrijd op zaterdag ga ik ook nog zes keer per week naar de sportschool. Als je dat bij elkaar optelt, zit je al gauw op tien tot twaalf uur.
Wat zijn je sterke punten en waarin kun je nog groeien?
Ik denk dat mijn sterke punten vooral liggen in het harde werken en de energie die ik in een wedstrijd leg. Waar veel spelers de neiging hebben om naar voren te gaan, let ik vaak ook nog op de restverdediging. Ik wil zorgen dat we daar de controle houden. Als ik als back speel, mag ik aanvallend wel wat meer betrokken zijn.

Voor welke sportman of sportvrouw heb je veel bewondering en waarom?
Voor Alonzo Engwanda van FC Utrecht. Ik denk dat we vergelijkbare kwaliteiten hebben en daarom probeer ik van hem te leren. Ik bewonder de manier waarop hij vóór de laatste linie de controle bewaart. Hij doet op het middenveld het ‘vuile werk’, zodat de voetballende middenvelders het spel kunnen maken.
Wat is tot nu toe je mooiste voetbalherinnering? Is er iets wat je hebt beleefd en wat je je nog herinnert als de dag van gisteren?
Dat is zeker vorig seizoen. We speelden met DVSU toen nog in de vijfde klasse en hebben een fantastisch jaar gehad, waarin we als team enorm zijn gegroeid. We wonnen de eerste periode en promoveerden via de nacompetitie naar de vierde klasse. Het feest dat we daarna met z’n allen hebben gevierd, zal me altijd bijblijven.

En welk moment zou je liever vergeten?
Juist de keerzijde van de nacompetitie. Met PVC zijn we toen gedegradeerd…
Hobby’s?
Naast voetbal en fitness ben ik ook druk bezig met het verzamelen van Pokémon.

Beoefen of volg je naast voetbal nog andere sporten?
Jazeker, ik sta naast het voetballen nog zes keer per week in de sportschool!
Favoriete eten?
Op dit moment is dat zalm met sperziebonen en rijst.
Favoriete drankje?
Ja, eigenlijk heel saai, maar dat is een Lipton Green Tea.

Niels, laten we eens beginnen bij jouw voetbalverleden. Je hebt onder andere bij PVC gespeeld en inmiddels draag je het shirt van DVSU. Hoe is jouw voetbalcarrière tot nu toe verlopen? Neem ons eens mee vanaf je debuut bij de senioren.
Dit is inmiddels mijn tweede seizoen bij DVSU. Hiervoor speelde ik bij PVC, waar ik op mijn zeventiende mijn debuut heb mogen maken.
Als je terugkijkt, zijn er dan keuzes of overstappen die je met de kennis van nu misschien anders had willen aanpakken? Of sta je nog altijd volledig achter de beslissingen die je destijds hebt genomen?
Nee, ik heb van geen enkele keuze spijt. Een goede vriend van me, Jesse Fedior, speelt al jaren bij DVSU. Hij heeft regelmatig geprobeerd me over te halen om ook bij DVSU te komen spelen. Bijna twee jaar geleden is het hem dan eindelijk gelukt. Ik merkte dat ik toe was aan een nieuwe omgeving.
Hoe zou jij jezelf als voetballer omschrijven? Wat voor type speler ben je, waar liggen jouw grootste kwaliteiten en wat mogen trainers en medespelers altijd van jou verwachten zodra je het veld opstapt?
Ik klop het ook meteen even af, maar mijn grootste kwaliteit is dat ik enorm fit ben. Daardoor kan ik tijdens wedstrijden altijd alles geven. Van teamgenoten hoor ik dat ik met mijn energie ook anderen meeneem. Je moet van mij geen acties verwachten waarbij ik iedereen voorbijdribbel, haha. Maar met mijn werklust zorg ik er wel voor dat anderen daar de ruimte voor krijgen.
Iedere voetballer heeft sterke punten, maar ook onderdelen die voor verbetering vatbaar zijn. Waarin zou jij je als voetballer nog graag willen ontwikkelen? Ben je daar tijdens trainingen ook bewust mee bezig, of zijn het vooral zaken die je door wedstrijdervaring probeert te verbeteren?
De afgelopen jaren leverde ik weinig doelpunten en assists. Vaak bleef het bij één doelpunt per seizoen, maar dit seizoen staat de teller al op twee. Dat gaat dus de goeie kant op. Ik hoop er natuurlijk nog een paar bij te maken, al heb ik het idee dat Jesse Fedior al een beetje zenuwachtig begint te worden. 😉

Wat hoop jij met jouw manier van spelen aan DVSU toe te voegen?
Zoals ik al zei, breng ik veel energie en ben ik vaak bezig met het coachen van mijn medespelers. Voor mijn gevoel help ik zo om ervoor te zorgen dat we als team de hele wedstrijd ‘aan’ staan.
DVSU staat bekend als een club waar het verenigingsgevoel belangrijk is. Voor een buitenstaander lijkt DVSU misschien geen grote vereniging. Wat maakt de club voor jou zo’n prettige en warme omgeving om te voetballen?
Ik denk dat je niet moet onderschatten hoe groot DVSU eigenlijk is. We hebben toch zo’n duizend leden. Er spelen veel jongens en meiden uit de buurt, uit Lunetten en Hoograven, dus de kans is groot dat je elkaar al kent. Daardoor is het na de wedstrijden ook erg gezellig en blijven veel teams nog even hangen in de kantine.
De start van het seizoen verliep nog wat stroef, maar inmiddels hebben jullie een behoorlijke opmars op de ranglijst gemaakt. Als je de eerste competitieweken vergelijkt met hoe het nu loopt, waar zit dan volgens jou het grootste verschil? Had dat te maken met de komst van een nieuwe trainer, een andere speelwijze, de personele bezetting of moesten jullie vooral als groep nog aan elkaar wennen?
Een combinatie van al die punten, eigenlijk. Met Connor van der Werf hebben we een nieuwe trainer, die een andere visie heeft dan Fabian Schaken. Voor mij was dat in het begin ook even wennen. Vorig seizoen speelde ik alleen maar als controlerende middenvelder en dit seizoen speel ik vooral als rechtsback.
De groep van vorig seizoen is vrijwel compleet gebleven. Er zijn ook een paar versterkingen bijgekomen die vooral ervaring meebrengen. Voor die jongens was het natuurlijk ook even wennen. Ze kwamen terecht in een groep waarvan de meeste jongens al jaren samenspelen, maar inmiddels hebben ze hun plek zeker gevonden.
Wat is volgens jou de grootste kracht van deze DVSU-selectie en hoe kijk jij naar de breedte en de samenstelling van de selectie? Zijn jullie voldoende gewapend om blessures, schorsingen en andere afwezigen op te vangen? En als dat nodig is, waar komt die aanvulling dan vandaan?
Ik denk dat onze grootste kracht is dat we keihard voor elkaar willen werken en voor elkaar door het vuur gaan. Dat is de afgelopen weken ook gebleken. Als we dat blijven doen, ben ik ervan overtuigd dat we mooie dingen kunnen laten zien in deze competitie. Individueel hebben we echt fantastische kwaliteiten in het team.
Omdat de groep deze zomer zo goed als compleet is gebleven en we er in elke linie versterkingen bij hebben gekregen, hebben we op papier een grote selectie. Helaas zijn er wel een paar jongens langdurig geblesseerd.

Wat hebben jullie voorafgaand aan het seizoen als groep uitgesproken? Is handhaving de doelstelling, of is er inmiddels zoveel vertrouwen gegroeid dat jullie ook voorzichtig naar de bovenste plaatsen en misschien zelfs een periodetitel durven te kijken?
Als ik voor mezelf spreek, had ik zeker niet verwacht dat we bovenin zouden meedraaien. Handhaving leek me wel meer dan realistisch. En wie weet, als we deze lijn doortrekken, zit er misschien toch een periodetitel in.
Normaal gesproken kennen we jou vooral als rechtsback of middenvelder, maar afgelopen zaterdag zagen we je ineens in de spits verschijnen. Dat vraagt natuurlijk om een verklaring! Hoe kwam de trainer op dat idee? Was het een noodoplossing vanwege afwezigen, een tactische keuze of had jij zelf aangegeven dat je die positie ook weleens wilde proberen?
Ik zal eerlijk zijn, die zag ik niet aankomen. Afgelopen donderdag vertelde de trainer dat de kans bestond dat ik op het middenveld zou spelen, dus daar ging ik ook een beetje van uit. Zitten we zaterdag bij de bespreking, noemt de trainer de opstelling en zegt hij: “Ja, en Niels in de spits.” Ik schoot eerst in de lach, want daar had ik nog nooit gespeeld, haha.
Maar toen legde hij uit wat zijn idee was en wat hij in die rol van me verwachtte. Daar kon ik me heel goed in vinden. Hoe mooi is het dan dat het uitpakt zoals we van tevoren hadden besproken en dat ik ook nog een doelpunt maak?
Onze waarnemer langs de lijn was behoorlijk positief over jouw optreden en vond dat je een uitstekende wedstrijd speelde. Hoe heb je die wedstrijd zelf ervaren? Voelde je vanaf het begin dat het lekker liep, of moest je toch even wennen aan die andere positie en de bijbehorende verantwoordelijkheden?
Een uitstekende wedstrijd zelfs? Haha! Ik had de opdracht gekregen om druk te zetten en te blijven jagen op de centrale verdedigers en de keeper. En als Florian Kouwenhoven je dan vanaf de bank ook nog eens opjaagt, ja, dan krijg je vleugels. Dus dat ging hartstikke lekker. In de auto had ik van Carinho de Miranda ook al een spoedcursus gekregen. Hij had nog wat goeie tips over hoe je als spits het beste kunt lopen.
Smaakt dat optreden als spits naar meer? Zou je daar in de toekomst vaker willen spelen, of voel jij je toch het prettigst op een positie waar je veel loopwerk kunt verrichten, het spel voor je hebt en vooral ook je directe tegenstander kunt uitschakelen?
Als het aan mij ligt, blijf ik lekker in de spits staan. 😉 Voetbal is voor mij echt een uitlaatklep waar ik mijn energie in kwijt kan. Dan maakt het me niet uit of ik als rechtsback, op het middenveld, in de spits of op een andere positie speel. Ik wil gewoon belangrijk zijn voor het team. De jongens kennen mijn kwaliteiten en weten dat ik altijd alles geef, in welke rol dan ook.

Je hebt inmiddels op verschillende posities gespeeld en daardoor het voetbal vanuit meerdere invalshoeken meegemaakt. Hoe belangrijk vind jij het dat een speler niet alleen zijn eigen taken begrijpt, maar ook weet wat zijn medespelers nodig hebben? Heeft die veelzijdigheid jou geholpen om situaties sneller te herkennen en betere keuzes te maken tijdens wedstrijden?
Tot afgelopen zaterdag had ik eigenlijk alleen maar op verdedigende posities gespeeld. Dan heb je het spel bijna altijd voor je. In de spits zie je het spel toch op een andere manier. Dat neem ik zeker mee in de volgende wedstrijden, of ik nou in de spits sta of als rechtsback speel.
Ben je vanaf het begin van de voorbereiding volledig fit geweest, of heb je de afgelopen maanden nog last gehad van blessures of andere fysieke ongemakken? En wat doe je buiten de reguliere voetbaltrainingen om aan je conditie en fitheid? Ben je bijvoorbeeld regelmatig in de sportschool te vinden?
Er zullen vast mensen zijn die me nu voor gek verklaren, maar ik sta elke ochtend voor mijn werk al in de sportschool. Rond zes uur is dat. Zo ben ik veel met mijn fitheid bezig en dat heeft ervoor gezorgd dat ik al het hele seizoen topfit ben.
Ben je nog actief als jeugdtrainer of richt je je momenteel volledig op je eigen voetbalcarrière? Wat vond of vind je het mooiste aan het begeleiden en ontwikkelen van jonge voetballers?
Toen ik nog bij PVC speelde, ben ik twee jaar jeugdtrainer geweest. Een van de jongens die ik trainde, was Simon Vastenhoud. Hoe toevallig is het dan dat hij sinds dit seizoen deel uitmaakt van de selectie van DVSU?
Zie jij jezelf in de toekomst als trainer langs de lijn staan, misschien zelfs als hoofdtrainer van een seniorenelftal? En als die ambitie er is, zou je dan ook bereid zijn om trainersopleidingen te volgen en de benodigde diploma’s te behalen?
Ik zie mezelf niet zo snel hoofdtrainer worden, maar wie weet wel assistent of leider. Dan kan ik zorgen voor een goede en gezellige sfeer.
Een goede sfeer binnen de selectie is minstens zo belangrijk als de prestaties op het veld. Wie is bij DVSU verantwoordelijk voor de muziek in de kleedkamer? Krijgt diegene van jou een ruime voldoende voor zijn muzieksmaak, of wordt het hoog tijd dat iemand anders de afspeellijst gaat verzorgen?
Hahaha, het liefst neem ik de muziek zelf voor mijn rekening. Dan wordt er eindelijk fatsoenlijke muziek gedraaid! Maar om onverklaarbare redenen ben ik verbannen van de box.
In iedere kleedkamer lopen wel een paar bijzondere types rond. Wie heeft bij jullie de meeste praatjes en denkt overal verstand van te hebben? En wie beschouwt zichzelf als de grootste grappenmaker van de selectie, terwijl de rest daar misschien heel anders over denkt?
Bij ons lopen er meerdere rond, hoor. Om er een paar te noemen: Jesse Fedior en Shamier Coffie.
Afgelopen zaterdag stonden de gebroeders Timber bij jullie langs de lijn. Hebben jullie na afloop nog even met de tweeling kunnen praten?
Alleen maar leuk dat ze zijn komen kijken. En dan is het extra mooi dat we zo’n goeie wedstrijd hebben gespeeld. Volgens mij gingen ze er rond de rust alweer vandoor, dus ik heb ze niet meer kunnen spreken.
Wanneer is dit seizoen voor jou persoonlijk geslaagd? Kijk je daarbij vooral naar de prestaties van DVSU als ploeg, of heb je voor jezelf ook bepaalde doelen gesteld? Waar zou je aan het einde van het seizoen met een tevreden gevoel op willen terugkijken?
Het belangrijkste is toch wel dat we ons handhaven. Alles wat we meer bereiken, is mooi meegenomen. Ik hoop dat ik daar een belangrijke rol in kan spelen. Tegenwoordig kan ik dus belangrijk zijn met mijn goals én met mijn verdedigende werk.

Hoe ver reiken jouw eigen ambities als voetballer nog? Heb je weleens gedacht dat je jezelf nog eens zou willen uitdagen bij een club op een hoger niveau, bijvoorbeeld in de tweede klasse? Of vind je het plezier, de sfeer en het vertrouwen binnen een vereniging uiteindelijk belangrijker dan het niveau waarop je speelt?
Uiteraard heb ik nog de ambitie om hoger te spelen, maar plezier op en rond het veld is voor mij ook heel belangrijk. En het gras is zeker niet altijd groener. Op dit moment heb ik het enorm naar mijn zin bij DVSU. We zetten als team stappen en daar wil ik maar al te graag deel van uitmaken.
Stel dat je een heel weekend geen voetbalverplichtingen hebt. Waar kunnen we Niels dan vinden? Ben je iemand die graag met vrienden op pad gaat, andere sportieve activiteiten onderneemt of juist geniet van een rustig weekend zonder verplichtingen?
Ik heb samen met mijn vader een seizoenkaart van FC Utrecht, dus bij elke thuiswedstrijd zitten we in het stadion. Verder spreek ik regelmatig af met vrienden, maar gewoon een dagje lekker thuis is ook zeker niet verkeerd.
De winterstop komt langzaam dichterbij. Heb je in die periode nog leuke plannen, misschien een vakantie of een paar dagen weg? Of blijf je gewoon lekker doortrainen om straks weer topfit aan de tweede seizoenshelft te beginnen?
Ik blijf uiteraard voor mezelf doortrainen. Verder heb ik buiten de feestdagen eigenlijk niets gepland. Op mijn werk komt er een drukke periode aan, dus daar zal de focus even op liggen.
Niels, we hebben het uitgebreid gehad over jouw voetbalverleden, je ontwikkeling, DVSU en de toekomst. Maar voordat we afsluiten, is het laatste woord natuurlijk aan jou. Wat zou je nog willen zeggen tegen de trouwe aanhang van DVSU, de vrijwilligers en alle mensen die de club iedere week een warm hart toedragen?
Ik merk aan alles dat DVSU als club en ook het eerste elftal steeds meer leven. Dat zien we op zaterdag aan de mensen die bij onze wedstrijden langs de lijn staan. Daar spelen we als eerste elftal natuurlijk een rol in, door onze resultaten en door de manier waarop we ons naar buiten toe presenteren.
Maar de belangrijkste reden is dat DVSU een heel warme club is, waar iedereen zich welkom voelt. Daardoor blijven mensen graag hangen en komen ze ook weer terug. Een groot compliment dus voor de club en voor de manier waarop iedereen daaraan bijdraagt. En blijf ons vooral in de gaten houden, want er komen nog veel mooie dingen aan!




Opmerkingen