Habib Al Mohsinawi (SDC Putten), trainer aan het woord

Het vertrouwen in trainer Habib Al Mohsinawi is groot bij SDC Putten. Dat bleek eerder dit jaar al toen de club besloot de samenwerking vroegtijdig te verlengen en hem voor langere tijd aan de club te binden. De technische commissie en het bestuur kozen nadrukkelijk voor continuïteit en zien in Al Mohsinawi de trainer die de ingezette lijn verder moet doortrekken.

Maar vertrouwen schept natuurlijk ook verwachtingen. SDC Putten wil vooruit en beschikt over een club, organisatie en selectie waarbij ambitie geen vies woord hoeft te zijn. Ook vanuit de spelersgroep wordt de wens om een volgende stap te zetten uitgesproken. Nieuwkomer Jeroen Lamme liet bijvoorbeeld al weten dat de ambitie om te promoveren hem aansprak bij zijn keuze voor SDC Putten.

De grote vraag richting het nieuwe seizoen is dan ook: wat gaat SDC Putten dit jaar brengen en waar legt trainer Habib Al Mohsinawi zelf de lat? Wordt het opnieuw een seizoen waarin de ploeg bovenin wil meedraaien, of mag er inmiddels voorzichtig worden uitgesproken dat SDC Putten klaar is voor méér?

Voor Voetbal Midden Nederland is er bovendien een extra reden om de verrichtingen op De Putter Eng nauwlettend te volgen. SDC Putten is dit seizoen toegetreden als donateurclub en dus gaan we de ploeg het hele seizoen op de voet volgen.

En waar kun je dan beter beginnen dan bij de man die de sportieve lijnen uitzet? We gingen in gesprek met Habib Al Mohsinawi over zijn eerste seizoen, het vertrouwen vanuit de club, de ontwikkeling van zijn selectie, de verwachtingen én natuurlijk die ene vraag: waar ligt dit seizoen de lat voor SDC Putten?

Habib, je begint aan je tweede seizoen bij SDC Putten. Hoe kijk je terug op dat eerste jaar? Heb je de ontwikkeling gezien waarop je vooraf hoopte, of overheerst ook het gevoel dat er sportief meer in had gezeten?

Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn eerste seizoen. Vooraf wist ik dat we niet van de ene op de andere dag zouden staan waar we naartoe willen. Ik wilde vooral een duidelijke manier van spelen neerzetten en spelers daarin individueel én als team beter maken. Die groei heb ik absoluut gezien. Tegelijkertijd ben ik kritisch en denk ik dat er sportief meer in had gezeten. We hebben wedstrijden gehad waarin we goed voetbalden, maar onszelf niet altijd voldoende beloonden. Juist daar zit voor mij de volgende stap. De basis staat, de groep weet steeds beter wat we van elkaar verwachten en nu moeten we ervoor zorgen dat goed voetbal ook vaker leidt tot resultaat.

Rond SDC Putten wordt al langer gesproken over de potentie om hogerop te spelen. Als je kijkt naar de selectie, jeugdopleiding en organisatie: hoe dicht is de club daadwerkelijk bij die volgende stap? En moet promotie een doel op zich zijn, of vooral het gevolg van structurele groei?

Ik denk dat SDC Putten absoluut de potentie heeft om een volgende stap te zetten. Er zit veel kwaliteit binnen de club, er komt talent vanuit de jeugd en ook rondom het eerste elftal zie je dat de ambitie er is. Maar een stap omhoog moet wat mij betreft geen doel op zich worden. Je moet zorgen dat de hele club klaar is om die stap ook structureel te dragen. Daarin kunnen we op verschillende vlakken nog groeien. Natuurlijk willen we als eerste elftal zo hoog mogelijk spelen en ben ik ambitieus, maar ik geloof vooral in bouwen aan iets duurzaams. Als we dat goed doen, komt die volgende stap vanzelf dichterbij.

De voorbereiding is inmiddels begonnen. Hoe staat de selectie ervoor ten opzichte van vorig seizoen? Waar zijn jullie sterker geworden en hebben jullie ergens ook kwaliteit of ervaring moeten inleveren?

We hebben bewust gekozen voor een wat smallere selectie, maar wel één waarin de spelers qua niveau heel dicht bij elkaar zitten. Daardoor is er juist veel concurrentie en zal iedereen iedere week zijn plek moeten verdienen. Dat hebben we ook nodig, want we zijn in een ontzettend sterke competitie terechtgekomen waarin je je eigenlijk geen mindere periode kunt veroorloven. Ik heb daarom liever een compacte groep waarin iedereen echt van waarde kan zijn, dan een grote selectie waarin spelers nauwelijks aan spelen toekomen.

Met hoeveel spelers wil je uiteindelijk werken en hoe belangrijk is daarbij de aansluiting vanuit de eigen jeugd richting het eerste elftal?

We werken bewust met een compacte groep van 16 selectiespelers, aangevuld met vier spelers uit onze eigen jeugd. Daarnaast hebben we drie keepers, waarvan er twee uit de eigen jeugd komen. Door de selectie bewust klein te houden, ontstaat er ook sneller ruimte voor jonge spelers om aan te sluiten en hun kans te krijgen. Dat vind ik belangrijk: jeugdspelers moeten binnen SDC Putten kunnen voelen dat er daadwerkelijk perspectief is richting het eerste elftal. Als je goed genoeg bent, krijg je de kans.

Jeugd laten doorstromen is belangrijk, maar het eerste elftal moet ook presteren. Wanneer is een talent volgens jou klaar voor die stap en wanneer moet SDC Putten toch buiten de deur kijken?

Ik geef jonge spelers heel graag de kans, maar uiteindelijk moet iemand wel laten zien dat hij eraan toe is. Leeftijd is voor mij daarin niet bepalend. Als een jeugdspeler goed genoeg is, de juiste mentaliteit heeft en mee kan in het niveau dat wij vragen, dan krijgt hij zijn kans. Tegelijkertijd moet een eerste elftal presteren. Soms heb je daarom ervaring of specifieke kwaliteiten nodig die op dat moment niet vanuit de eigen jeugd beschikbaar zijn. Dan moet je ook buiten de club durven kijken. Voor mij gaat het vooral om de juiste balans: eigen jeugd waar het kan, versterken waar het nodig is.

Je hebt vorig seizoen veel tijd gestoken in jouw manier van voetballen. Staat die basis inmiddels stevig genoeg om direct verder te bouwen, of vragen de nieuwe en jonge spelers toch weer om aanpassingen?

We zijn natuurlijk pas een week onderweg, dus het is nog veel te vroeg om daar grote conclusies aan te verbinden. Een deel van de groep kent onze manier van werken van vorig seizoen, maar we hebben ook nieuwe en jonge spelers die daarin hun weg moeten vinden. Afgelopen zaterdag hebben we onze eerste oefenwedstrijd gespeeld en daarin heb ik zeker al mooie dingen gezien. Tegelijkertijd weet ik ook dat we nog veel werk te doen hebben. De basis van vorig seizoen nemen we mee, maar vanaf daar willen we samen met deze groep weer verder bouwen.

Verzorgd en technisch voetbal past bij jouw visie, maar uiteindelijk telt ook het rendement. Waar moet SDC Putten dit seizoen vooral volwassener in worden om goed voetbal vaker om te zetten in punten?

Voor mij gaat verzorgd voetbal altijd samen met rendement. Uiteindelijk speel je om wedstrijden te winnen. Vorig seizoen hebben we regelmatig laten zien dat we goed kunnen voetballen, maar waren we niet altijd zakelijk genoeg op de momenten dat een wedstrijd daarom vroeg. Daar willen we een stap in zetten. Goed spelen als het kan, maar ook herkennen wat een wedstrijd op een bepaald moment nodig heeft. Als we daarin volwassener worden, denk ik dat we onszelf veel vaker kunnen belonen.

Hoeveel vrijheid krijgen spelers binnen jouw speelwijze? Werk je vooral vanuit vaste patronen en afspraken, of verwacht je juist dat spelers zelf situaties herkennen, keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen?

Ik geloof heel erg in duidelijke afspraken, maar niet in het besturen van spelers met een afstandsbediening. Wij geven ze handvatten en principes waarmee ze situaties kunnen herkennen, maar uiteindelijk moeten zij op het veld zelf beslissingen nemen. Juist binnen een duidelijke structuur wil ik spelers vrijheid geven om hun kwaliteiten te gebruiken. Als spelers begrijpen waarom we iets doen, kunnen ze uiteindelijk ook zelf betere oplossingen vinden.

Het vertrouwen vanuit SDC Putten blijkt wel uit het feit dat je contract voor langere tijd is verlengd. Wat zegt dat voor jou over de samenwerking en over hetgeen jullie samen aan het opbouwen zijn?

Voor mij zegt dat vooral dat het vertrouwen van beide kanten goed is. Ik voel veel vertrouwen vanuit de club en tegelijkertijd geloof ik zelf ook sterk in wat we hier aan het opbouwen zijn. Ik vind continuïteit belangrijk. Niet ieder proces is binnen één seizoen klaar. Als je samen een duidelijke richting hebt en elkaar daarin vertrouwt, krijg je ook de tijd om daadwerkelijk iets neer te zetten.

Hoe wordt binnen SDC Putten de voetbalinhoudelijke koers bepaald? Krijg jij als hoofdtrainer veel vrijheid, of worden de belangrijkste keuzes juist nadrukkelijk samen met de technische mensen binnen de club gemaakt?

Er is veel ruimte voor voetbalinhoudelijke gesprekken en dat vind ik prettig. Natuurlijk heb ik als hoofdtrainer mijn eigen ideeën en krijg ik daar ook vrijheid in, maar uiteindelijk doe je het samen. Ik vind het juist goed als mensen elkaar inhoudelijk durven uitdagen. Zolang het gezamenlijke belang vooropstaat, worden beslissingen daar uiteindelijk alleen maar beter van.

Ambitie is er voldoende, maar hoe concreet wordt die binnen de club uitgesproken? Ligt er vooraf een bepaalde eindklassering of zelfs promotie op tafel, of willen jullie vooral ontdekken waar het plafond van deze ploeg ligt?

We zijn ambitieus, maar ik vind het te makkelijk om vooraf alleen een positie op de ranglijst te noemen. Zeker in deze competitie, waarin ontzettend veel sterke ploegen zitten. Ik wil vooral dat wij iedere week herkenbaar zijn, moeilijk te verslaan worden en blijven groeien. Als we dat consequent doen, ben ik ervan overtuigd dat resultaten volgen. Waar ons dat uiteindelijk brengt, moeten we gedurende het seizoen gaan zien.

Stel dat SDC Putten opnieuw beter en stabieler wordt, maar de echte sportieve beloning blijft uit. Kun je dan tevreden zijn, of komt er een moment waarop ontwikkeling ook zichtbaar móét worden op de ranglijst?

Ontwikkeling is belangrijk, maar uiteindelijk is voetbal ook een prestatiesport. Op een gegeven moment moet ontwikkeling dus ook zichtbaar worden in resultaten. Ik kijk daarbij wel verder dan alleen naar de eindstand. Als wij aantoonbaar beter zijn geworden, stabieler presteren en dichter bij ons plafond komen, zegt dat veel. Maar we zijn ambitieus genoeg om daar uiteindelijk ook een sportieve beloning aan te willen koppelen.

Jullie treffen een sterke en aantrekkelijke competitie, met onder meer jouw voormalige club SVL. Hoe schat je de krachtsverhoudingen in? En als we je toch verleiden tot een voorspelling: welke vijf ploegen verwacht jij bovenin?

Het is een ontzettend mooie en sterke competitie en ik denk dat de verschillen klein gaan zijn. Als ik puur kijk naar de prestaties van vorig seizoen, verwacht ik veel van CSV Apeldoorn, vv Bennekom, DTS’35 Ede en SVL. En als ik er dan toch vijf moet noemen, zet ik SDC Putten daar met een kleine knipoog ook tussen. Niet omdat wij onszelf boven andere ploegen plaatsen, want daar hebben we op dit moment geen enkele reden voor, maar je mag als trainer natuurlijk wel vertrouwen hebben in je eigen groep. Maar voorspellingen in augustus zijn vooral leuk voor interviews. Zodra de competitie begint, moet iedereen het gewoon op het veld laten zien.

Je draait inmiddels de nodige jaren mee als trainer. Waarin ben je in die periode het meest veranderd? Wat deed de beginnende Habib anders waarvan je tegenwoordig zegt: dat zou ik nu niet meer zo aanpakken?

Ik denk dat ik vooral rustiger ben geworden als trainer. In mijn eerste jaren wilde ik spelers soms te veel informatie meegeven en dacht ik dat ik overal direct invloed op moest hebben. Nu probeer ik veel bewuster te kijken naar wat een speler of een team op dat moment nodig heeft. Niet alles hoeft vanuit de trainer te komen. Uiteindelijk wil je spelers ontwikkelen die zelf situaties herkennen en verantwoordelijkheid nemen. Daar ben ik in de loop der jaren anders naar gaan kijken.

Je hebt je UEFA A-diploma op zak en werkte eerder al in het betaald voetbal. Hoe ziet jouw ambitie er tegenwoordig uit? Is terugkeren naar dat wereldje nog een doel, of kijk je inmiddels anders naar wat je als trainer wilt bereiken?

Ik heb mijn UEFA A-diploma al een aantal jaren op zak en heb inderdaad ook een aantal mooie jaren in het betaald voetbal mogen meemaken. Ik heb bij Vitesse in de jeugd gewerkt en later bij het eerste elftal van Go Ahead Eagles in de Eredivisie, onder andere met Paul Simonis en Kees van Wonderen. Daar heb ik ontzettend veel van geleerd. Op een gegeven moment heb ik bewust de keuze gemaakt dat ik niet meer fulltime in het betaald voetbal actief wil zijn. Ik heb nu een mooie functie als Sales Manager bij Conclusion Staffing, waar ik veel plezier en energie uit haal. Voetbal is daardoor weer een hele belangrijke hobby geworden, maar wel eentje die ik nog steeds ontzettend serieus neem. Ik ben dus zeker ambitieus als trainer, maar mijn ambitie is niet meer gekoppeld aan het moeten bereiken van het betaald voetbal. Ik wil vooral kijken hoe goed ik kan worden binnen de combinatie die ik nu heb. En eerlijk gezegd bevalt die balans mij heel goed.

Voor buitenstaanders zijn vooral de trainingen en wedstrijden zichtbaar, maar hoeveel uren zitten er daarnaast nog in het trainerschap? En lukt het je eigenlijk om de voetbalmodus af en toe écht uit te zetten?

Veel meer uren dan alleen de trainingen en de wedstrijd, haha. Wedstrijden terugkijken, tegenstanders analyseren, trainingen voorbereiden, gesprekken met spelers en overleg binnen de club: er zit behoorlijk wat tijd in. Maar ik ervaar dat niet snel als een verplichting. Ik vind het vak gewoon ontzettend interessant en ben altijd bezig met hoe iets beter kan. Helemaal uitstaan lukt daarom niet altijd. Soms zie ik ergens een wedstrijd en ben ik onbewust alweer situaties aan het analyseren.

Met je werk, het trainerschap en alles wat daarbij komt kijken zit de agenda behoorlijk vol. Waar maakt Habib buiten het voetbal graag tijd voor vrij en waarvan kun je echt genieten als de bal even niet centraal staat?

Die balans is voor mij tegenwoordig juist heel belangrijk. Ik heb mijn werk bij Conclusion Staffing, waar ik veel plezier uit haal, daarnaast het trainerschap en natuurlijk mijn privéleven. Voetbal neemt nog steeds een belangrijke plek in en dat zal waarschijnlijk altijd zo blijven, maar het bepaalt niet meer alles. Ik kan ook enorm genieten van gezelligheid, lekker eten en tijd met familie en vrienden. Al blijft de kans vrij groot dat het gesprek uiteindelijk toch weer ergens over voetbal gaat.

Tot slot: stel dat de voetbalagenda je onverwachts een volledig vrije zaterdag cadeau doet. Geen wedstrijd, training of analyse. Waar treffen we Habib dan aan, of wint uiteindelijk toch weer de verleiding van een voetbalveld?

Een volledig vrije zaterdag komt niet heel vaak voor. Als die er is, zou ik vooral genieten van het feit dat er even helemaal niets hoeft en tijd doorbrengen met familie of vrienden. Maar ik ken mezelf inmiddels ook goed genoeg: als er ergens een interessante wedstrijd wordt gespeeld, is de kans behoorlijk groot dat ik uiteindelijk toch langs een voetbalveld sta. Sommige dingen krijg je er blijkbaar niet helemaal uit.