Gerard van der Werff, voorzitter AFC Quick 1890, aan het woord

Dit seizoen heeft AFC Quick 1890 zich aangesloten als donateurclub van Voetbal Midden Nederland. Dat betekent dat de club volop in de schijnwerpers komt te staan op ons platform. De samenwerking is inmiddels al goed op gang gekomen, want vanuit de vereniging ontvangen we regelmatig nieuws en informatie.

Maar wat voor club is AFC Quick 1890 nu eigenlijk? Waar staat de vereniging voor, welke ambities leven er en welke koers wil de club de komende jaren varen? Dat zijn vragen die je natuurlijk kunt stellen aan een trainer, teammanager of een trouwe speler. Toch geeft niemand daar vaak een beter en completer antwoord op dan de voorzitter van de vereniging.

Daarom gingen wij in gesprek met voorzitter Gerard van der Werff. Het resultaat is een open en uitgebreid interview waarin hij o.a. vertelt over de overstap naar het zaterdagvoetbal, de kracht van de eigen jeugd, de rol van vrijwilligers en de ambities voor de toekomst van de Amersfoortse vereniging.

Kunt u zichzelf kort voorstellen aan de volgers van Voetbal Midden Nederland?

Ik ben Gerard van der Werff, 66 jaar, vader van twee kinderen, woon sinds 1992 in Amersfoort en ben nog volop actief als zelfstandig ondernemer.

Waar is uw band met AFC Quick 1890 eigenlijk begonnen? Heeft u zelf bij de club gevoetbald of is de liefde voor de vereniging vanuit huis of familie ontstaan?

De band is begonnen toen mijn zoon op vijfjarige leeftijd bij de kabouters van Quick ging voetballen. Ik ben geboren en getogen in Dordrecht en heb zelf altijd bij Oranje Wit gespeeld. Mijn vader was daar jeugdvoorzitter. Een prachtige club, waar ik tot onze verhuizing naar Amersfoort veel deed voor de jeugd: organisatie van het jeugdkamp, activiteitencommissie en het trainen van junioren.

Hoe zag uw eigen voetbalcarrière eruit? Op welke positie speelde u, waar lagen uw kwaliteiten en wanneer bent u gestopt met actief voetballen?

Ik was een verdediger met beperkte kwaliteiten, maar kon wel goed opdrachten van de trainer uitvoeren, zoals het uitschakelen van een bepaalde speler van de tegenpartij. In de jeugd lukte het mij over het algemeen wel om in het hoogste team te spelen, maar bij de senioren ben ik niet verder gekomen dan de B-selectie, wat bij een grote vereniging als Oranje Wit wel enig niveau had. Op mijn 24e ben ik gestopt vanwege zwakke enkels. Daarna ben ik met een vriend van mij jeugdteams gaan trainen en begeleiden.

Voordat u voorzitter werd, maakte u zich al op een andere manier verdienstelijk binnen de vereniging. Welke functies heeft u eerder vervuld?

Toen mijn zoon bij de kabouters voetbalde, ben ik al vrij snel actief geworden in de evenementencommissie. Daarna volgden de toernooicommissie en de jeugdcommissie. Zowel bij de pupillen als de junioren was ik regelmatig teammanager van het team van mijn zoon. Dat heb ik gedaan tot en met de B1.

Het voorzitterschap van een vereniging vraagt veel tijd en verantwoordelijkheid. Wat gaf voor u uiteindelijk de doorslag om die uitdaging aan te gaan en wat vindt u tot nu toe het mooiste aan deze rol?

Ik was al bestuurslid toen mijn collega's mij vroegen voorzitter te worden. Dat vond (en vind) ik een eer: voorzitter zijn van een vereniging met prachtige tradities, een roemrijk verleden en illustere voorgangers als de heer Van Goor. Hij was voorzitter van 1947 tot 1972. Het mooiste vind ik de vertegenwoordiger te zijn van een club waar zeven dagen per week activiteiten zijn en die zich op diverse vlakken onderscheidt. Bijvoorbeeld op sociaal-maatschappelijk gebied met wekelijks walking football.

Heeft u naast het voorzitterschap nog tijd voor hobby's, of schiet dat er vaak bij in? Wat doet u het liefst als u eens een zaterdag niet op de club hoeft te zijn? Waar zien we Gerard dan graag?

Het liefst ben ik actief bezig, zoals hardlopen, wandelen, golfen, schaatsen, skiën en niet te vergeten voetballen. Als het even kan speel ik bij onze dinsdagavondgroep. Tevens speel ik bij de OldStars Walking Football op donderdagochtend. Als ik een zaterdag niet op de club hoef te zijn, vind ik naast genoemde actieve sporten ook slenteren door de stad iets waar ik van kan genieten.

Sinds dit seizoen staat Rick Andeweg voor de groep van AFC Quick 1890. Wat voor type trainer zocht de club en waarom viel de keuze uiteindelijk op hem?

Eigenlijk is dit een vraag voor onze technische commissie, want als voorzitter ben ik geen onderdeel van het opstellen van het profiel en het keuzeproces. Ik kan wel aangeven dat onze groep behoefte had aan een trainer die duidelijk is, discipline belangrijk vindt en jonge spelers beter maakt. Zoals ik hem meemaak, is hij heel duidelijk, goed georganiseerd en hamert hij op discipline. Het beter maken van spelers gaan we de komende maanden zien.

AFC Quick 1890 werd vorig seizoen kampioen. Was dat vooraf ook een uitgesproken doelstelling of heeft de ploeg boven verwachting gepresteerd?

Vorig seizoen stond alles in het teken van promoveren. Vanaf dag één heeft het elftal de ranglijst aangevoerd. Afgezien van een kleine dip vlak voor de winterstop, toen door twee nederlagen zes van de negen punten voorsprong werden verspeeld (verlies bij Saestum van Rick Andeweg), is die positie nooit echt in gevaar geweest.

Nu wacht de uitdaging in de derde klasse. Welke opdracht of doelstelling heeft de club aan Rick Andeweg en de selectie meegegeven voor dit seizoen?

We beschouwen dit jaar als een overgangsjaar. In ieder geval wegblijven bij de onderste plaatsen. Het is een prachtige indeling met vele mooie wedstrijden. Vooraf is het altijd lastig om een goede inschatting te maken.

Vrijwilligers vormen het fundament van iedere amateurvereniging. Hoe is dat binnen Quick 1890 geregeld? Kunnen jullie putten uit een grote groep vrijwilligers of komt het werk vaak op dezelfde schouders terecht? Verwachten jullie ook een actieve bijdrage van leden en ouders?

De club zijn we samen. Dat is ook wat we uitdragen naar leden en ouders. We werken sinds een aantal jaar met een vrijwilligersbijdrage die terugverdiend kan worden wanneer vrijwilligerswerk wordt gedaan. Over het algemeen zijn we content over de inzet van vrijwilligers. We zien wel dat bepaalde functies lastiger invulbaar zijn als oudere leden niet meer in staat zijn die taken uit te voeren. Voor sommige functies hebben we bewust gekozen voor de inhuur van professionals, zoals schoonmaakonderhoud en de organisatie van de bar. Hierdoor is er sprake van stabiliteit.

Waar hoopt het bestuur dat AFC Quick 1890 over vijf jaar staat? Op sportief, organisatorisch én maatschappelijk vlak.

Wij hopen over vijf jaar met ons eerste elftal een stabiele tweedeklasser te zijn, waar de jeugd van onze vereniging zich mee verbonden voelt en jeugdspelers ernaar streven om dat eerste elftal te halen. Onze sociaal-maatschappelijke rol hopen we verder te laten groeien door het aanbieden van activiteiten om bewegen te bevorderen en eenzaamheid tegen te gaan. Wij hopen en verwachten hier organisatorisch stappen in te kunnen zetten door een verhoogde inzet van professionals.

Hoe belangrijk is de eigen jeugd binnen AFC Quick 1890? Ligt de nadruk op het opleiden van spelers voor de hoofdmacht en wanneer kijkt de club eventueel naar versterkingen van buitenaf?

De jeugd en onze jeugdopleiding zijn ontzettend belangrijk. Met 62 jeugdteams zijn wij een van de grotere clubs in de regio. Dankzij een gerichte aanpak met gediplomeerde trainers vanaf de O11 (tot en met de O10 werken wij volgens het 'gelijke kansenprincipe') spelen onze eerste teams op een goed niveau. O23, O19, O17, O14 en O13 spelen op divisieniveau. Daarnaast speelt Jong Quick gedurende het seizoen op dinsdagavonden hier in de regio in een onderlinge competitie tegen clubs als SO Soest en Woudenberg. Onderling is afgesproken dat een elftal bestaat uit spelers onder de 23 jaar die uitkomen in de senioren, O23, O19 en O17. Versterkingen van buitenaf zijn welkom als een speler iets extra's brengt.

Amersfoort kent veel ambitieuze voetbalverenigingen. Merkt u de concurrentie om spelers? Of bestaan er onderling afspraken om niet actief bij elkaar te werven?

De voetbalverenigingen in Amersfoort gaan bestuurlijk heel vriendschappelijk met elkaar om en zijn verenigd via Voetbal Belang Amersfoort. In een convenant, Samen voetballen in Amersfoort, is vastgelegd hoe we met elkaar omgaan. Niet alleen wat betreft werven, maar ook in geval van incidenten bij wedstrijden, zowel bij de jeugd als de senioren.

Drie jaar geleden maakte Quick 1890 de overstap naar het zaterdagvoetbal. Was die keuze destijds noodzakelijk vanwege de terugloop van het zondagvoetbal, of speelden ook de reisafstanden en de toekomst van het amateurvoetbal een belangrijke rol?

We hebben lang gewacht, maar zijn ook overgestapt toen lokale en regionale clubs allemaal voor de zaterdag kozen. De laatste twee seizoenen reden we op zondag met de bus naar Rotterdam, Delft, Den Haag, Voorschoten, Nieuw-Vennep enzovoort.

Hoe bevalt die overstap inmiddels? Heeft de vereniging gekregen wat zij ervan verwachtte of zijn er ook zaken waar de club nog steeds tegenaan loopt, bijvoorbeeld op het gebied van accommodatie, planning of speelruimte?

Wat tegenstanders, beleving en reisafstanden betreft bevalt het uitstekend. Onze veldcapaciteit is er echter niet op berekend. Voor onze planning is het op de zaterdagen dat het eerste elftal thuis speelt flink puzzelen. De wedstrijden starten bij ons van 08.30 tot 17.30 uur. Samen met andere grote clubs hier in de omgeving onderzoeken we de mogelijkheid om vanaf komend seizoen jeugdwedstrijden in onderling overleg te verplaatsen naar zondag of vrijdagavond. Wij zijn en blijven een zondagclub, waar op zondag zowel lagere senioren als de jongste jeugd van vier tot en met zeven jaar actief is.

Is AFC Quick 1890 klaar om op termijn de stap naar de tweede klasse te zetten? Niet alleen sportief, maar ook als het gaat om de organisatie en de faciliteiten?

Het is onze doelstelling om een stabiele tweedeklasser te zijn, zoals we altijd zijn geweest. De organisatie is daarop ingericht. We werken aan faciliteiten voor sponsoren. Zodra ons nieuwe clubgebouw gereed is, zullen we kunnen opereren zoals we voor ogen hebben.

Waar bent u als voorzitter het meest trots op als u naar AFC Quick 1890 kijkt? Is dat iets op sportief vlak of juist iets achter de schermen waar veel mensen geen weet van hebben?

Dat wij een vereniging zijn waar iedereen welkom is en zeven dagen per week op zijn of haar eigen niveau kan sporten in een veilige en prettige omgeving. Daar investeren we in en de gehele organisatie draagt hieraan bij.

Het amateurvoetbal verandert in hoog tempo. Wat ziet u als de grootste uitdaging voor Quick 1890 in de komende jaren?

Het inspelen op en kunnen voldoen aan de wensen die voortkomen uit het veranderende gedrag van spelers en ouders. Wel een mooie uitdaging vanuit de gedachte dat wij als club zeven dagen per week open zijn en de mogelijkheid bieden om te bewegen en te sporten.

Als u één ding binnen het amateurvoetbal zou mogen veranderen, wat zou dat zijn en waarom?

Het amateurvoetbal is heel conservatief. Wat mij betreft mag er flexibeler worden omgegaan met speeldagen en aanvangstijden. Volgens de regels van de KNVB mogen wedstrijden niet later starten dan een bepaalde tijd, waardoor er op zaterdagavond niet gespeeld kan worden, terwijl dat bij veel andere sporten heel vanzelfsprekend is. Overigens ligt dat niet alleen aan de KNVB. Wij worden regelmatig geconfronteerd met tegenstanders die het te laat vinden om bij ons op zaterdag om 17.00 of 17.30 uur aan een wedstrijd te beginnen.

Iedere voorzitter heeft wel een droom. Wat zou u de komende jaren nog graag gerealiseerd zien binnen Quick 1890?

Mijn droom is dat het nieuwe clubgebouw, dat momenteel wordt gerealiseerd, gebruikt gaat worden op de wijze zoals we die voor ogen hebben en dezelfde gezelligheid zal bieden als ons oude paviljoen. Dat het met recht 'de huiskamer van Dorrestein' wordt.

Tot slot: stel dat de leden over vijf of tien jaar terugkijken op uw periode als voorzitter. Wat hoopt u dat zij dan over u, maar zeker ook over uw medebestuurders, zullen zeggen?

Dat dit bestuur de basis heeft gelegd voor een, in alle opzichten, stabiele vereniging die nauw verbonden is met de lokale samenleving en door iedereen als prettig wordt ervaren.