Frank Spermon( Victoria 2), trainer aan het woord

Het interview met Frank Spermon kreeg deze week een bijzondere, en vooral dubbele lading. Waar wij aanvankelijk vooral vooruit wilden blikken op zijn eerste seizoen als trainer van Victoria 2 én stil wilden staan bij het mooie nieuws dat hij zijn contract heeft verlengd, nam het gesprek al snel een andere wending.

Vlak voor het interview kregen wij namelijk te horen dat Frank opnieuw onder het mes moet vanwege aanhoudende rugproblemen. Een bericht dat het voetbal even naar de achtergrond duwt en het perspectief verandert. Want hoe belangrijk prestaties, ontwikkeling en ambities ook zijn, gezondheid blijft altijd de absolute prioriteit.

Dat maakte dit gesprek anders dan anders. Natuurlijk spraken we met Frank over zijn ervaringen bij Victoria 2, zijn kijk op het seizoen en het vertrouwen dat spreekt uit zijn contractverlenging. Maar minstens zo belangrijk was de vraag hoe het met hém gaat. Hoe hij omgaat met deze tegenslag, wat de vooruitzichten zijn en waar hij de kracht vandaan haalt om positief te blijven.

Het resultaat is een interview met meer inhoud dan alleen het voetbal. Een open en eerlijk verhaal waarin ambitie en realiteit samenkomen. Over bouwen aan een team langs de lijn, maar ook over het incasseren van persoonlijke tegenslagen buiten het veld.

Een gesprek dat laat zien dat achter iedere trainer ook gewoon een mens schuilt.

De foto kregen wij gisteren voordat hij de operatietafel op ging!

Hoi Frank, laten we beginnen, sinds afgelopen seizoen sta je voor de groep bij Victoria 2. Hoe kijk je terug op je eerste seizoen als trainer van dit elftal?

"Het team bestaat uit een sterke en kwalitatieve mix van ervaren en jonge spelers, en die balans pakt uitstekend uit. Het grootste deel van de groep speelt al jarenlang samen, wat duidelijk terug te zien is in het spel en de onderlinge samenwerking. Onder leiding van Pieter Attema is het team in twee seizoenen knap gepromoveerd van de reserve 2e klasse naar de reserve hoofdklasse een niveau dat niet eerder werd bereikt door een tweede team van Victoria. Staan voor het eerste jaar op een mooie plek op de ranglijst."

Je werkt nu wat meer in de luwte, buiten de directe druk van een eerste elftal. Hoe bevalt die rol je? En waar ligt voor jou op dit moment de meeste voldoening: ontwikkelen, presteren of ondersteunen?

"Ik denk dat ik na al die jaren de rol goed beheers. Ik werk vanuit een duidelijke visie en heb altijd een luisterend oor voor de spelers. Daarnaast heb ik in het verleden bij Zuidvogels en Huizen ook in deze functie gezeten, wat waardevolle ervaring heeft opgeleverd. Met goede communicatie in alle lagen van de club kun je simpelweg het beste werken."

Merk je een verschil in werkdruk ten opzichte van hoofdtrainer van een 1e elftal? Kun je 1 à 2 punten noemen?

"Ook op dit niveau is presteren, naast het bovenstaande, essentieel. Al is de druk anders dan bij een vlaggenschip, je staat meer in de schijnwerpers en meer mensen hebben een mening over het functioneren van spelers, simpelweg omdat de aandacht groter is.

Een ander verschil is het aanvangstijdstip van wedstrijden; dat kan variëren van 11:30 uur tot soms 17:00 uur, wat ook weer een andere voorbereiding, en planning thuisfront vraagt."

Hoe is de samenwerking met het 1e? Is het overleg uitstekend te noemen, aangezien je toch vaak met een wisselend elftal moet spelen in verband met blessures of schorsingen van het 1e? Hoe ga jij daar persoonlijk mee om?

"Gezien mijn ervaring weet ik wat de rol van een tweede elftal vraagt. Het is aan mij als trainer om transparant te zijn richting de vaste kern van het tweede team. Het onderlinge overleg met het eerste elftal verloopt goed; Aron van der Weerd en Matthieu Bakker zijn daarin belangrijke sparringpartners, terwijl Martin Langhout vanuit de achtergrond coördineert.

Heb jij bij Victoria 2 ook een assistent, of komt het volledig op jouw schouders neer?

"Samen met mijn steun en toeverlaat Pieter Atema, een echte Victoriaan in hart en nieren, ben ik verantwoordelijk voor alles rondom het elftal. We vullen elkaar daarin goed aan en zorgen er samen voor dat zowel de organisatie als de inhoud op orde is.

Daarnaast vragen we ook van de spelers om, waar nodig, hun verantwoordelijkheid te nemen en te assisteren. Denk aan kleine organisatorische taken of ondersteuning rondom trainingen en wedstrijden. Dat wordt binnen de groep goed opgepakt en draagt bij aan het teamgevoel en de betrokkenheid.

Wat op dit moment nog ontbreekt, is een vaste veldassistent tijdens de trainingen. Iemand die actief meedenkt, ondersteunt in de oefenstof en helpt bij de uitvoering op het veld. Dat zou een mooie aanvulling zijn op de staf en de kwaliteit van de trainingen verder verhogen.

Daarom staan we zeker open voor iemand die op zoek is naar een stageplek in het kader van een trainersopleiding. Je komt terecht in een ambitieuze en hechte omgeving, waar ruimte is om te leren, ervaring op te doen en jezelf te ontwikkelen binnen het trainersvak."

Je hebt aangegeven ook komend seizoen trainer van Victoria 2 te blijven. Is dat een teken dat je lekker op je plek zit? Merk je dat het bij een divisieclub anders en rustiger werken is, ook qua faciliteiten?

"ik heb de afgelopen periode zeker mijn twijfels gehad en ben bewust op zoek gegaan naar wat ik nu écht wilde voor komend seizoen. Daarbij heb ik verschillende opties overwogen en goed nagedacht over wat het beste bij mij past, zowel sportief als persoonlijk.

Uiteindelijk viel alles op zijn plek en klopte de puzzel. De combinatie van een seizoen op een mooi niveau, de ambitie van de club en vooral de kwaliteit en het karakter van de spelersgroep gaf voor mij de doorslag. Het gevoel binnen deze groep is gewoon goed, en dat is voor mij ontzettend belangrijk.

Daarnaast speelt ook de continuïteit een grote rol. We zijn met elkaar iets moois aan het opbouwen en ik zie nog volop mogelijkheden om dat verder door te ontwikkelen en te verbeteren. Daarom ben ik erg blij en gemotiveerd dat ik nog een jaar langer actief blijf binnen Victoria. Ik kijk ernaar uit om samen verder te bouwen en opnieuw een sterk seizoen neer te zetten."

Maar zie je jezelf in de toekomst nog eens terugkeren als hoofdtrainer van een eerste elftal?

"Ik sluit uiteraard niets uit. In juni word ik 57 jaar, dus ik kan nog prima even door. Uiteindelijk hangt het er ook vanaf of je de kansen krijgt en of je daar zelf voor openstaat. Voor nu is dat in ieder geval nog geen vraagstuk waar ik me druk over maak; de focus ligt volledig op het komende seizoen."

Of spreekt, toekomstgericht, een rol als assistent-trainer binnen een divisieclub je misschien meer aan?

"Een rol bij een divisieclub of 1^e klasser zou zeker een mooie uitdaging voor mij zijn. Tegelijkertijd geldt hierbij, net als altijd, dat het moet passen binnen mijn eigen invulling van een rol, de afstand tot de club en mijn thuissituatie. Het is dus niet alleen een sportieve overweging, maar ook een praktische en persoonlijke afweging, wat ik ook ga doen."

Iets anders Frank, ik hoor dat je opnieuw een rugoperatie moet ondergaan. Hoe is de huidige stand van zaken?

"Klopt, 16 april, onderga ik mijn derde rugoperatie. Eerder had ik een hernia en een spondylose-operatie in Bergmann, die niet goed uitgevoerd is helaas.

Nu zal Acibadem Amsterdam een revisieoperatie uitvoeren, onder leiding van een top orthopedisch chirurg van Nederland, gespecialiseerd in wervelkolomchirurgie. Ik ben in zeer bekwame handen en heb vertrouwen dat deze ingreep het herstel zal brengen dat ik nodig heb hopelijk."

Kun je toelichten wat er precies speelt met je rug en waar je op dit moment last van hebt?

"In dagelijks leven veel last bij  bukken, tillen, lang zitten, lopen."

Je hebt eerder al een soortgelijke operatie ondergaan. In hoeverre is deze situatie vergelijkbaar met toen?

Een spondylose operatie, medisch bekend als een spondylodese, is een chirurgische ingreep waarbij twee of meer wervels van de wervelkolom aan elkaar worden vastgezet. Het doel is om beweging tussen deze wervels te voorkomen, waardoor pijnklachten verminderen en de stabiliteit van de rug wordt verbeterd."

Wat voor ingreep staat er nu gepland en wat hopen de artsen daarmee te bereiken?

"Een van de schroeven in de rug is afgebroken, en bot tussen de wervels is niet aangegroeid. Nu komt er tijdens de revalidatie een extra wervel bij en plaatsen nieuwe schroeven en staven. Halen bot van mijn bekken en vullen dit bij voor de nieuwe bot aangroei."

Hoe ziet het hersteltraject eruit en hoe lang verwacht je uit de roulatie te zijn?

"Moet twee nachten in het ziekenhuis blijven. En als ik bepaalde dingen kan mag ik naar huis. Hierna de eerste 6-7 weken veel bed rust met soms zitten en rustige wandelen.  Na 12 weken begint de revalidatie bij het Rugcentrum in Amsterdam. En dan hopelijk steeds meer weerbaar. Een gehele revalidatie gaat tussen een jaar en twee jaar duren."

In hoeverre heeft deze fysieke situatie op dit moment invloed op jouw functioneren als trainer?

"Tijdens de trainingen zal ik in de eerste periode zeker wat ondersteuning nodig hebben. Zwaar tillen en bukken zijn voorlopig niet wenselijk, dus mijn rol verlichten. Met alle hulp van Pieter en spelers, en door de organisatie van de trainingen duidelijk neer te zetten, verwacht ik dat dit geen problemen zal opleveren op den duur.

Bij wedstrijden ondervind ik geen beperkingen en kan ik volledig functioneren. Belangrijk blijft daarnaast altijd goed luisteren naar het lichaam en mijn grenzen respecteren om het herstel optimaal te laten verlopen."

"Wat motiveert jou straks weer, ondanks deze tegenslagen actief te blijven in het voetbal?

"Voetbal is en blijft een belangrijk deel van mijn leven. Het staat bij mij in de top drie, direct na mijn gezondheid en Marian (en familie) op een mooie derde plek. Het spel zelf blijft me fascineren en plezier geven, en dat zorgt ervoor dat mijn motivatie om betrokken te blijven. Het is niet alleen de sport op zich, maar ook het samenspel, de teamgeest en het proces van samen iets bereiken dat het zo waardevol maakt. Ook de samenwerking met trainers is altijd fijn.

Hoe de toekomst er over een seizoen precies uit zal zien, valt nu nog niet te voorspellen. Er kunnen altijd nieuwe kansen of uitdagingen op mijn pad komen. Voor nu ligt mijn focus echter volledig bij het herstel en het komende seizoen. Zoals ik het zelf graag zeg: First Things First, eerst zorgen dat ik volledig herstel, me goed voorbereid en met plezier het seizoen in ga. De rest zien we later wel."

Frank stuurde dit bericht nog na de overwinning op Argon voordat hij gisteren onder het mes ging!

Na de winst op DVVA  zaterdag en Argon gisteren staan we stevig net onder de top 5 !

Een topprestati

e voor het eerste op het hoogste reserve niveau !

De laatste 4 wedstrijden met vertrouwen tegemoet, al moeten we elkaar ff missen hierin. Spelers en trainer en andersom.