“Een comeback met een gouden randje: Ricky de Ruiter is onze Superster van de Week”

Deze week geen Ster van de Week zoals jullie dat gewend zijn. Nee… deze week doen we het anders. Deze week eren we een Superster van de Week.

Soms gaat voetbal namelijk over meer dan doelpunten, overwinningen of ranglijsten. Soms gaat het over karakter. Over geduld. Over vallen, opstaan en vooral… blijven geloven.

Ruim een jaar lang raakten we hem een beetje uit het oog. Een lange, zware periode van revalideren. Uren maken, werken aan herstel, twijfels overwinnen. Want wanneer je zo lang aan de kant staat, komt onvermijdelijk die vraag: kom ik ooit weer terug op het niveau dat ik gewend was?

Maar wie hem kent, weet dat opgeven simpelweg niet in zijn woordenboek staat.

En toen… afgelopen zaterdag. Daar stond hij weer. In de basis bij Wasmeer. Alsof het zo had moeten zijn. Alsof het moment eindelijk daar was.

Met de drive die we van hem kennen. Zonder angst. Met de onverzettelijkheid van een echte leider. Als centrale verdediger stond hij daar weer, waar hij hoort te staan. Strijdend voor elke meter, coachend, leidend. En samen met zijn kompanen achterin hield hij de nul. De ploeg won – maar misschien nog belangrijker: hij was terug.

Dat is geen gewone comeback.

Dat is karakter.

Dat is doorzettingsvermogen.

Dat is mentaliteit.

Daarom maken wij deze week een uitzondering. Geen Ster van de Week… maar een Superster van de Week.

Een speler die laat zien dat ware kracht niet alleen in je benen zit, maar vooral in je hoofd en in je hart.

We zijn ongelooflijk blij dat je weer terug bent op het veld. En natuurlijk spraken wij hem deze week uitgebreid over zijn lange weg terug, zijn strijd en het moment waarop hij eindelijk weer mocht doen wat hij het liefste doet: voetballen.

Een verhaal over vallen, opstaan en uiteindelijk weer schitteren.

Ricky, laten we even teruggaan naar januari 2025. Toen spraken we elkaar over je kruisbandblessure. Kun je nog eens uitleggen wat er precies aan de hand was met je knie en hoe ernstig de schade uiteindelijk bleek te zijn?

"Na mijn meniscusoperatie had ik al lichte schade aan mijn kruisband, maar niet ernstig genoeg om te opereren. Ik ben weer gaan voetballen en ik was weer aardig fit tot aan de 7e competitiewedstrijd van vorig seizoen, waar ik weer door mijn knie ging en nu de voorste kruisband volledig was gescheurd."

Je gaf aan dat de blessure eigenlijk terug te leiden was naar de laatste wedstrijd van het kampioensjaar bij FC Hilversum. Wanneer merkte je dat het toch niet helemaal goed zat met je knie?

"Ja, in de laatste competitiewedstrijd uit tegen Hees kreeg ik de knieblessure waaruit bleek dat ik een scheurtje had in mijn buitenste meniscus. Ik heb bewust dat seizoen daarna niet gevoetbald omdat het niet helemaal lekker voelde. In de voorbereiding van het seizoen 24/25 ben ik weer gaan trainen omdat ik terugkeerde bij Wasmeer en alles voelde goed op dat moment, tot aan de 7e competitiewedstrijd, zoals ik aangaf, dat ik er doorheen ging."

Uiteindelijk volgde er een operatie. Hoe is die operatie verlopen en wat hebben de artsen precies moeten herstellen?

"De operatie is goed verlopen. Ze hebben mijn voorste kruisband vervangen plus een extra bandje aan de buitenkant van de knie geplaatst voor extra stevigheid (schijnt nieuw te zijn bij kruisbandoperaties)."

Na de operatie begon het lange revalidatietraject. Hoe zwaar was die periode voor je, zowel fysiek als mentaal?

"Ik heb altijd geroepen dat als ik na mijn 30ste dit niet meer zou doen en ik wist natuurlijk wat me te wachten stond door mijn eerdere kruisbandblessure 10 jaar geleden aan mijn linkerknie. Dit neemt niet weg dat het mentaal wel zwaar was en ik steeds meer moeite kreeg om het op te brengen om steeds naar de fysio te gaan. Toch heb ik de knop omgezet."

Veel spelers haken na zo’n zware blessure af of twijfelen aan hun terugkeer. Wat gaf jou de motivatie om toch door te blijven vechten voor een comeback?

"Ik wou heel graag ooit terugkeren bij Wasmeer en was al meerdere jaren aan het nadenken wanneer het juiste moment zou zijn. Ik wou wel fit terugkeren en nog van toegevoegde waarde zijn voor het elftal, plus dat mijn gezin ook graag wou dat ik terugkeerde bij Wasmeer."

Wanneer kreeg je van de artsen en de fysio het groene licht om weer echt het veld op te gaan? Hoe lang heb je daarna nog moeten trainen voordat je weer wedstrijdfit was?

"Na ongeveer 8 maanden ben ik weer langzaam het veld op gegaan met de fysio. 1 maand later mocht ik weer langzaam mee trainen met de groep zonder daarbij in de duels te komen. Ik heb er ook zelf voor gekozen om gewoon een jaar te revalideren en geen risico te nemen."

Je maakte eerst een paar invalbeurten en stond afgelopen zaterdag weer in de basis. Hoe bijzonder voelde dat moment voor jou na zo’n lange weg terug?

"In de 3e competitiewedstrijd na de winterstop, uitgerekend uit tegen Hees, zat ik weer voor het eerst bij de selectie en mocht ik 40 minuten invallen. Het moment afgelopen weekend om weer in de basis te starten voelde erg lekker na zo’n lange periode van herstel en ik heb nu ook echt het gevoel dat ik weer terug ben."

Hoe voelt je knie nu? Ben je volledig pijnvrij en weer helemaal fit, of blijf je er nog extra voorzichtig mee omgaan?

"De knie voelt onder het voetbal goed aan en ik ga zonder angst het veld in. Na een training of wedstrijd voelt het soms nog wat stijf, maar dat hoort erbij zeggen ze."

Als laatste, hoe kijk je naar de toekomst? Zolang je je goed voelt en de knie het toelaat, zien we jou dan ook volgend seizoen weer op het veld bij Wasmeer?

"Tja, de toekomst voor een oudje (in het voetbal) zoals ik, kijk ik er zeker positief naar. Ik voel mij nog echt fit. Als de knie zo blijft, ga ik zeker volgend seizoen nog door en wie weet nog wel langer. Ik heb mijn woord voor volgend seizoen al gegeven Martijn, dus dat komt goed."

Ricky dank voor het interview en we zijn blij dat je weer op het veld staat!