De ultieme volksclub van Soest: Hees blijft VMN trouw!

In Soest weten ze het al jaren: wil je voetbal, strijd, gezelligheid én een derde helft waar de ramen spontaan van gaan beslaan? Dan moet je bij Hees zijn. Knus, warm, gezellig en gedragen door een geweldige groep vrijwilligers die de club draaiende houden alsof het de Champions League-finale betreft.

En boven al die bedrijvigheid waakt natuurlijk Tante Yvonne. De vrouw die bij Hees niet zomaar aan de touwtjes trekt, maar waarschijnlijk ook weet waar de reserveballen liggen, wie er nog een bardienst open heeft staan en welke speler na afloop weer veel te hard heeft geroepen dat hij “echt maar twee biertjes” neemt.

Hees is ambitieus, maar kiest net zo makkelijk voor gezelligheid. Een heerlijke tweespalt, want er moet natuurlijk gevoetbald worden om te winnen, maar vooral ook om na afloop uitgebreid te kunnen analyseren waarom die ene bal er nét niet in ging. Met een vaste ploeg en komend seizoen voor het derde jaar onder de vleugels van Tom Gesgarsz, bouwt Hees rustig verder.

Het afgelopen seizoen begon alleen wat stroef. Alsof de benzinetoevoer richting de groene grasmat aardig verstopt zat. Er kwam te weinig brandstof bij de Hees-soldaten en het spel sputterde soms meer dan gewenst. Maar na reparatiewerkzaamheden op dinsdag, donderdag en in de wintermaanden kwam de motor steeds beter op gang. Langzaam maar zeker veranderde het gesputter weer in een geoliede machine die door Soest kachelde en stapje voor stapje omhoog kroop.

Was het het beste seizoen uit de laatste jaren? Nee, dat zullen de echte Hezianen ook niet beweren. Maar een koe in z’n reet kijken heeft geen nut. Je kunt beter vooruitkijken.

Want Hees blijft Hees: een ploeg van strijd, vechtlust en elkaar nooit loslaten. Even in de handen spugen is mooi, maar bij Hees willen ze echte roggels zien. Geen half werk, geen gepraat, maar volle bak erin. Komend seizoen gaat de ploeg dan ook weer als de brandweer. Zonder zwaailichten, want die zijn niet nodig als iedereen in Soest toch al weet dat Hees eraan komt.

En dan die derde helft. Wie nooit bij Hees is geweest, weet eigenlijk niet wat een echt feest is geweest. Daar wordt niet alleen gevoetbald, daar wordt geleefd. Met muziek, verhalen, sterke analyses, nog sterkere drankjes en een ceremoniemeester als Yvonne die precies weet wanneer het tijd is voor de volgende ronde.

Wij hadden uiteraard nog even contact met de duizendpoot van Hees. Door de telefoon klonk het al alsof de polonaise voorzichtig werd ingezet:

“Wij zijn er weer bij en dat is prima… Viva VMN!”

Kijk, dat zijn teksten. Hees blijft ook komend seizoen verbonden aan VMN en daarmee aan Stichting MZS.

Het wordt weer genieten vanuit Soest. Viva Hees, viva de strijd en vooral: viva die derde helft!