Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Week 2, meest scorende ploeg seizoen 2026-2027
Nu ook in de lagere klassen de tweede competitiewedstrijd is gespeeld, beginnen onze klassementen voorzichtig vorm te krijgen. Het is nog vroeg en één mooie uitslag kan de boel flink door elkaar schudden, maar de eerste contouren worden zichtbaar. Na komend weekend weten we weer wat meer. Vooral na de vierde competitiewedstrijd verwachten we een duidelijker beeld te krijgen. Wie houdt de sterke start vast, wie maakt een flinke sprong en welke ploegen komen langzaam op stoom? De komende weken gaan we het zien. Voorlopig is er nog volop beweging mogelijk en dat maakt het volgen van onze klassementen juist zo leuk!
- Tim van Kouwen(Delta Sports'95), trainer aan het woord.
Delta Sports’95 ontdekt een nieuwe uitdaging in de tweede klasse Vorig seizoen streden Delta Sports’95 en Jonathan vanaf de eerste speeldag om de titel in de derde klasse. Het werd een nek-aan-nekrace waarin Delta uiteindelijk op doelsaldo aan het langste eind trok. Een kampioenschap om met trots op terug te kijken. Dit seizoen wacht in de loodzware tweede klasse K een heel andere uitdaging. Na twee wedstrijden laten de uitslagen nog ruimte voor verbetering, maar die vertellen niet het hele verhaal. Hoe beleeft de ploeg de stap omhoog en wat vraagt dit nieuwe niveau van de spelers? Daarover kan trainer Tim van Kouwen ons meer vertellen. We zochten hem gisteren even op om te praten over de competitiestart, het vertrouwen in zijn groep en een seizoen dat ongetwijfeld anders zal verlopen dan het vorige. Hoi Tim, deze keer even niet op zondag. Na de eerste twee competitiewedstrijden, het is inderdaad net begonnen, ben ik benieuwd hoe jij naar de ontwikkeling van je ploeg kijkt. Een 1-1 gelijkspel tegen PVCV en een 3-0 nederlaag bij Zeist. Als je verder kijkt dan de uitslagen, wat stemt je dan positief in jullie spel en wat moet duidelijk beter? “Dat we in fases van wedstrijden het betere van het spel hebben gehad tegen goede tegenstanders, stemt ons tevreden. Het vasthouden aan onze manier van spelen en het nakomen van gemaakte afspraken tijdens de wedstrijden moeten beter.” De stap naar een hogere klasse brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Waar merken jullie het verschil met de derde klasse het meest? Zijn dat zaken waaraan de ploeg nog moet wennen, of vraagt het ook om aanpassingen in jullie manier van spelen? “De kwaliteit van de spelers ligt hoger dan in de derde klasse. Je krijgt niks cadeau in deze competitie. Ik denk dat we in de voorbereiding al tegen teams van een vergelijkbaar of hoger niveau hebben gespeeld. Dat heeft, ondanks de resultaten, wel geholpen. Je kijkt altijd hoe je de speelwijze of een wedstrijdplan kunt verbeteren of aanpassen. Dat hebben we dit seizoen ook al moeten doen, bijvoorbeeld na de rode kaart tegen PVCV of afgelopen zaterdag na de achterstand tegen SV Zeist.” Eén doelpunt voor en vier tegen na twee wedstrijden zegt nog niet alles. Creëren jullie voldoende kansen en ontbreekt alleen de afwerking, of komen jullie nog te weinig in scoringspositie? Welke invloed heeft de afwezigheid van Lennart daarop? “Tegen PVCV speelden we een matige eerste helft. Pas in de tweede helft creëerden we genoeg kansen. Tegen SV Zeist maakten we in de eerste helft wel een doelpunt, maar dat werd wegens buitenspel afgekeurd. Na rust hadden we ook mogelijkheden om te scoren, maar helaas bleef een doelpunt uit. Lennart is er een aantal weken uit vanwege een blessure. Natuurlijk kan hij goals maken, dat weten we. Maar ook zonder Lennart hebben we genoeg scorend vermogen in ons elftal.” In deze klasse moet je negentig minuten scherp zijn. Lukt het jullie al om het tempo en de concentratie een hele wedstrijd vast te houden? Waar zie jij ruimte om daarin de komende weken te groeien? “De concentratie kan nog beter, vind ik. Qua tempo gaat het de een makkelijker af dan de ander. Ook dat is een kwaliteit van een speler. Zoals ik al eerder zei: je krijgt niks cadeau in deze competitie. Je moet er elke wedstrijd negentig minuten bij zijn, anders heb je een zware middag tegen goede tegenstanders.” Waar ligt op dit moment jullie grootste kracht? Zie je die ook voldoende terug in de wedstrijden, of kan de ploeg nog meer lef en vertrouwen tonen om het eigen spel te spelen? “Ik denk dat we meerdere krachten hebben. Het drukzetten hoog op de helft van de tegenstander gaat de laatste weken echt goed en kun je een kracht noemen. Dat doen we met veel risico en lef. Het levert ons vaak de bal op, waardoor wij weer kunnen aanvallen.” Zaterdag wacht met Jonathan meteen een mooie krachtmeting tegen een bekende tegenstander. Wat wil je van jouw ploeg terugzien? Kun je daar deze week met een fitte groep gericht naartoe werken, of vragen blessures en kleine pijntjes om aanpassingen? “Zaterdag treffen we met Jonathan inderdaad een bekende. Ook dit keer verwacht ik een spannende wedstrijd, net als vorig jaar. Wij zullen in ons aanvalsspel meer moeten creëren. De groep wordt steeds completer, dus dat is positief. We zullen ons met behulp van wedstrijdbeelden en een wedstrijd op dinsdagavond voorbereiden.”
- Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam 2
Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam 2: achterin de deur dicht, voorin de fik erin! Je denkt, zo’n seizoen heeft vast even een opstartfase nodig. Rustig inkomen, de spieren losmaken en kijken of iedereen de voetbalschoenen alweer heeft gevonden. Nou, vergeet het maar! De vuurdoop was vorige week en inmiddels staat Sterrenteam 2 van Marks Facilitaire Dienstverlening alweer te trappelen. De weken vliegen voorbij en de sterrenrapporten vlogen ons om de oren. Onze waarnemers zijn in ieder geval klaarwakker. Sterker nog: sommigen waren zó enthousiast dat ze meerdere spelers van hetzelfde team voordroegen. Eentje stuurde nog net niet de complete opstelling mee, inclusief de verzorger omdat die zo lekker had gemasseerd. We begrijpen het, de zomermaanden kunnen iets met het geheugen doen. Daarom nog één keer, rustig en duidelijk: per team mag één speler worden aangedragen. Eén. Ook niet twee als ze allebei zo goed waren. Ook niet als de tweede je neef is. En ook niet als je erbij zet: “Jullie moeten zelf maar even kiezen.” De ballotagecommissie van VMN is streng. Geen Haarlemmerdijkies, geen dealtjes onder tafel en geen envelopje achter de frituur. Gewoon één naam. Die andere uitblinker heeft daarmee meteen een prachtige opdracht voor komend weekend: nóg zo’n wedstrijd spelen. Wij noemen dat geen afwijzing, wij noemen dat prestatiebevordering. Gratis sportpsychologie van VMN, doe er je voordeel mee. Twee keepers. De kaarten blijven thuis. Ook onder de lat viel er genoeg te kiezen. Er kwamen meerdere doelmannen voorbij die afgelopen weekend kennelijk hadden besloten dat er helemaal niemand meer langs mocht. Toch houden wij het bij twee. Meer dan genoeg. We zijn tenslotte geen Nederlands elftal dat met vier keepers op snoepreis gaat. Ongetwijfeld hartstikke gezellig bij het klaverjassen, maar wij stellen een voetbalploeg samen. Voor ons eerstvolgende Champions League-duel zodra de UEFA eindelijk terugbelt spelen onze twee sterkeepers gewoon ieder een helft. Eerlijk verdeeld. Want je selecteert geen sterkeeper om hem negentig minuten de bidons te laten bewaken. Bovendien kunnen ze allebei uitstekend een voorsprong vasthouden. Dat scheelt weer een extra verdediger in de laatste tien minuten. Een beetje schuiven hoort erbij. Verder kregen we een mooie verzameling voetbalkwaliteit binnen. Wel iets meer verdedigers en aanvallers dan middenvelders, dus op het tactiekbord moest hier en daar even worden geschoven. Maar geen zorgen: enkele van deze sterren kunnen ook op het middenveld uitstekend uit de voeten. Wie goed kan voetballen, raakt niet ineens de weg kwijt omdat hij tien meter verder naar voren staat. En mocht iemand toch twijfelen: de bal is nog steeds rond en het doel staat aan dezelfde kant. Het levert een heerlijke mix op van jeugd en ervaring. Jonge gasten die overal tegelijk willen zijn, naast ervaren mannen die allang weten waar de bal straks terechtkomt. De één brengt de energie, de ander zegt: “Loop jij maar, ik geef ’m wel.” Als dat elkaar vindt, krijg je precies waar we van houden: een ploeg met voetbal, karakter en genoeg bravoure om er een mooie middag van te maken. En dan die voorhoede… Tja. Daar krijg je toch een harde pla… van! Rustig mensen, we blijven een keurig voetbalplatform. Meestal dan. Maar eerlijk is eerlijk, van deze aanval gaat het voetbalhart wel een paar versnellingen hoger kloppen. Hier staan mannen die al jarenlang bovenin ons topschuttersklassement rondlopen. Die kennen de weg naar het doel beter dan sommige mensen de route naar hun eigen werk. Afgelopen weekend waren zij samen goed voor meer dan tien doelpunten. Ja, echt. Kein keloel. Geen dreigende loopacties waar uiteindelijk niets uit komt. Geen schot dat “er bijna lekker in zat”. Gewoon ballen tegen de touwen. Aftrappen, opnieuw beginnen en de keeper maar weer even sterkte wensen. Zet deze mannen samen voorin en de tegenstander vraagt bij de warming-up alvast of er ook een schadeformulier bij het wedstrijdformulier zit. De grensrechter controleert zijn vlag, de keeper trekt zijn handschoenen nog eens strak en de materiaalman legt voor de zekerheid een extra net klaar. Op papier zit er in ieder geval genoeg scorend vermogen in om het scorebord een middag overwerk te bezorgen. Dit is ons Sterrenteam 2! Twee sterke sluitposten, verdedigers die weten wat een duel is en genoeg voetballend vermogen om onze voorhoede aan het werk te zetten. Tel daar die mooie mix van jeugd en ervaring bij op en je hebt een elftal waarvoor je graag langs de lijn gaat staan. Dank aan alle waarnemers voor het meekijken, het insturen en het enthousiasme. Blijf die uitblinkers vooral bij ons aandragen, want op de velden in onze regio loopt genoeg kwaliteit rond die een podium verdient. Maar onthoud voor volgende week: één speler per team. De ballotagecommissie leest mee. Ook onder de frituur. 16 sterren vormen dit sterrenteam en wie zijn dat? We spelen in een 1-4-3-3- opstelling Op doel: Bryan Prins (VVZA) Een Prins met koninklijke reddingen! VVZA pakte een mooie 0–2-overwinning bij VVZ’49, met Bryan als een van de uitblinkers. Met een paar cruciale reddingen hield hij zijn ploeg op koers. Hij bewaarde het overzicht en liet de thuisploeg keer op keer weten: de poort blijft vandaag gesloten! Een fraaie clean sheet én drie punten: daar mag de doelman mee thuiskomen. Bryan heet dan wel Prins, maar onder de lat regeerde hij als een echte ster. Een kroon hebben we niet voor hem, een plek in ons Sterrenteam gelukkig wel! Achterhoede: Kijk eens naar die achterhoede… daar komt zelfs geen muis tussendoor! Vier man die weten hoe je de boel potdicht houdt. De clean sheet hebben we alvast ingevuld. Welke aanvaller durft daar nog een streep door te zetten? V.r.n.l.: Nils v.d. Mortel (Benschop) Onze Rechtsback? Zet bij Nils gerust de héle rechterkant op het wedstrijdformulier. Snel, behendig aan de bal en met een motor waar maar geen slijtage op lijkt te zitten. Achterin opruimen, voorin aansluiten en vervolgens weer terug om de volgende aanval onschadelijk te maken. De Nilfisk van Benschop zuigt alles op en dendert daarna vrolijk door! Zijn directe tegenstander heeft geen middagje voetbal, maar een gratis conditietest achter de rug. En terwijl de rest na negentig minuten naar adem hapt, moet iemand Nils nog even vertellen dat het afgelopen is. Anders trekt hij op weg naar de kleedkamer gewoon nóg een sprint en neemt hij de materiaalman buitenom mee. Deze TGV stopt nergens voor. Nou ja, voor een plekje in ons Sterrenteam wil hij best even remmen! Mohamed Habbou (Kismet) Eindstation voor de aanval, vertrekpunt voor het voetbal!Een verdediger naar ons hart! Mohamed was tegen PVC een rots in de branding. Ballen vooruit? Daar stond Mohamed alweer. Met zijn vele onderscheppingen haalde hij voortdurend de angel uit de aanvallen. Je kreeg bijna het idee dat hij het aanvalsplan van PVC thuis alvast had doorgenomen. En na zo’n onderschepping begon het pas. Geen blinde poeier richting de parkeerplaats, maar het overzicht bewaren en de juiste oplossing kiezen. Ondertussen zette hij de organisatie neer: een stapje naar links, aansluiten, opletten. Hij regelde het zonder dat er een verkeersregelaar aan te pas hoefde te komen. Mede dankzij zijn sterke optreden werd PVC onschadelijk gemaakt en bleef de nul staan. Bij Habbou kon je van alles proberen, maar voor vrije doorgang was je aan het verkeerde adres. Een slot op de deur én verstand van voetbal: welkom in ons Sterrenteam! Thymo de Goeij (Hees) Nieuw bij de club, vertrouwd als een huis! Thymo is dit seizoen nieuw bij Hees, maar centraal achterin speelde hij alsof hij er al jaren de sleutels beheert. Met zijn ervaring nam hij het elftal bij de hand en stond hij als een huis. Zijn directe tegenstander mocht aankloppen, maar kreeg vrijwel nergens een voet tussen de deur. Bijna al zijn persoonlijke duels waren voor hem. En eenmaal in balbezit hield Thymo het hoofd koel: overzicht bewaren, de juiste keuze maken en zijn ploeg weer aan het voetballen krijgen. Geen onnodige fratsen, gewoon verdedigen met je hoofd én je voeten. Een betrouwbare kracht waar je als ploeg op kunt bouwen. De fundering bij Hees ligt er en Thymo krijgt van ons een ster op de gevel! Gijs van Otten(PVCV) Basisdebuut zonder plankenkoorts! Voor het eerst aan de aftrap staan en dan zo’n wedstrijd spelen: Gijs liet meteen zien dat hij er klaar voor was. De linksback van PVCV had zijn directe tegenstander stevig in de tang en gaf hem nauwelijks ruimte om gevaarlijk te worden. Scherp in de mandekking, resoluut wanneer het moest en zonder een spoortje plankenkoorts. Geen zenuwachtig debuut, maar een sterke, betrouwbare wedstrijd. Zijn tegenstander zal minder van de kennismaking hebben genoten, maar bij PVCV konden ze dit optreden bijzonder waarderen. Als mooie beloning hield de ploeg de nul. Een prestatie van het hele team, waaraan Gijs zijn steentje ruimschoots bijdroeg. Je eerste basisplaats, je man uitschakelen én een clean sheet: dat noemen wij nog eens goed binnenkomen. Een verdiende plek in ons Sterrenteam! Middenveld: Drie dirigenten, één ijzersterk middenveld! Storm, regen of sneeuw: deze mannen raken niet uit de maat. Ze bepalen de looplijnen, voeren het tempo op en trappen op de rem als de wedstrijd daarom vraagt. Een middenveld dat staat als een huis, met de bal als afstandsbediening. Drie dirigenten die precies weten hoe het orkest moet spelen. Jaap van Zweden mag gerust komen kijken, maar wel achter het hek en graag even stil zijn als de meesters aan het werk zijn. De tegenstander mag meelopen, maar het ritme? Dat bepalen deze drie! V.r.n.l: Thijmen Wissink (DESTO) Net 18, maar nu al stevig in zijn schoenen! Net achttien jaar en dan al spelen met de volwassenheid van een ervaren kracht. Krachtig, tactisch goed onderlegd en vaak aanspeelbaar voor zijn ploeggenoten. Een jonge speler die zich laat zien en verantwoordelijkheid durft te nemen. Daar worden wij langs de lijn blij van! Waar ligt zijn plafond? Dat mag hij de komende tijd lekker zelf gaan ontdekken. Maar dat DESTO iets moois in huis heeft, laat Thijmen nu al zien. Misschien groeit hij wel uit tot een van de paradepaardjes van de club. Voorlopig hoeft er gelukkig nog niemand een stal te bouwen. Gewoon met beide voeten op de grond blijven staan en die sterke wedstrijden blijven spelen. Dan zou dit zomaar niet zijn laatste uitverkiezing kunnen zijn. De toekomst ligt nog open, maar deze plek in ons Sterrenteam heeft Thijmen alvast dik verdiend in zijn achterzak zitten! Jacko Martens(FC Breukelen) Vier paar longen en een drive waar geen rem op zit! Wat een wedstrijd speelde Jacko, ijzersterk, onvermoeibaar en met een werklust waar je als ploeggenoot vanzelf harder van gaat lopen. Waar anderen even op adem moesten komen, schakelde Jacko nog een tandje bij. Je zou bijna vragen of hij onderweg ergens stiekem een paar verse longen kon ophalen. Bij de Grand National op het Britse Aintree zou hij vermoedelijk niet misstaan. Met twee vingers in zijn neus over de finish en daarna vragen of er nog een uitlooprondje op het programma staat. Deze man heeft geen aan-uitknop, alleen een gaspedaal! Maar Jacko bracht meer dan loopvermogen. Met zijn ijzersterke spel was hij een uitblinker bij FC Breukelen en met zijn treffer bleek hij uiteindelijk ook de matchwinnaar tegen FC Oudewater. Een prachtige beloning voor een middag waarop hij bleef gaan en zijn ploeg hielp de 2–3 overwinning binnen te halen. Sommige spelers trekken een shirt aan, Jacko trekt de hele ploeg mee. Wat een drive, wat een inzet en wat een verdiende plek in ons Sterrenteam Renzo Elling (UVV) Linksback met de dadendrang van een aanvaller! Drie assists én een doelpunt. Dan verwacht je de naam van een spits of een aanvallende middenvelder, maar bij UVV kwam dat allemaal van linksback Renzo Elling. Met zijn enorme drive naar voren bleef hij zich met de aanval bemoeien. Verdediger op papier, smaakmaker in de praktijk. Wat een heerlijke voetballer! Renzo maakte zichzelf én zijn ploeggenoten gelukkig. Drie keer de aangever, één keer zelf de afmaker: bij vier doelpunten rechtstreeks betrokken zijn, dat noemen wij nog eens een productieve middag. Zijn tegenstander zal zich geregeld hebben afgevraagd of die linksback ook weleens op zijn eigen helft bleef. In ons Sterrenteam schuiven we hem daarom een linie door, naar de linkerkant van het middenveld. Daar geven we zijn aanvallende kwaliteiten graag de ruimte. Scheelt hem bovendien weer een paar meter naar het vijandelijke doel, al lijkt afstand voor Renzo nauwelijks een bezwaar. Lekkere punten voor UVV en een dik verdiende ster voor Renzo. Met zulke cijfers mag je als linksback best even vooraan staan! Voorhoede. Twaalf goals, drie legends en geen keeper die hier rustig van slaapt! Links, rechts of door het midden: schuif maar raak, het maakt deze mannen geen flaus aus! Vanuit alle hoeken zijn ze trefzeker. Geef ze een meter en je bent te laat. Geef ze twee meter en de stadionspeaker kan de volgende doelpuntenmaker alvast omroepen. Samen goed voor twaalf goals. Dat is geen voorhoede meer, dat is overwerk voor de man die het scorebord bedient! De keeper krijgt het advies een bidon mee te nemen: van al dat bukken krijg je dorst. Wat een genot om deze drie in één Sterrenteam te hebben. Met onze dirigenten achter zich hoeven ze maar één ding te doen: de muziek omzetten in doelpunten. Verdedigers, sterkte. Keepers, succes. En publiek: blijf vooral kijken, want zelfs een rondje halen kan je zomaar twee goals kosten! V.r.n.l.: Bennie van Essen(Vliegdorp) Vier keer raak, de hangar kan open! Zeg je Bennie, dan denk je aan doelpunten. Het fenomeen van Vliegdorp liet zaterdag weer zien waarom: vier keer raak! Sommige spelers zijn een hele middag op zoek naar één gaatje, Bennie vindt er vier en laat het eruitzien alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Opstijgen hoef je hem niet meer te leren, maar deze keer moest ook het dak van de hangar open. Bennie bereikte weer grote hoogte. De luchtverkeersleiding kon rustig achteroverleunen: deze man weet zelf precies waar hij moet landen. Meestal ergens voor het doel, met de bal even later in het net. Zo gemakkelijk scoren is een gave. Het lijkt simpel, tot je het zelf moet doen met een verdediger in je nek en een keeper voor je neus. Bennie heeft er duidelijk minder moeite mee. Vier treffers, daar kunnen wij een heel verhaal over schrijven, maar zijn voeten hadden het zaterdag al uitstekend uitgelegd. Een eersteklas afmaker verdient een eersteklas plek in ons Sterrenteam. Boardingpass niet nodig, Bennie: met vier goals ben je al binnen! Gokhan Yasar (Eminent Boys) Zes goals en alweer een plank erbij! Wat moeten we nog over Gokhan Yasar schrijven? Onze VMN-boekenkast staat al vol met zijn verhalen en de plakboeken met zijn doelpunten passen allang niet meer in één ladekast. Net toen we dachten dat zijn verzameling compleet was, kwam Gokhan zaterdag doodleuk met zes nieuwe hoofdstukken aanzetten. Zes keer scoren. Gokhan, niet meer normaal. Bij één doelpunt krijg je een schouderklopje. Bij drie mag de wedstrijdbal mee naar huis. Bij zes moet de materiaalman toch even controleren of er voor dinsdag nog iets overblijft om mee te trainen. Maar achter die cijfers zit vooral een kwaliteit die bewondering verdient. Want zo vaak op de juiste plek staan en het vervolgens ook afmaken: dat is een vak. Een vak dat Gokhan tot in de puntjes beheerst. Voor Eminent Boys een heerlijk vooruitzicht als zijn naam op het wedstrijdformulier staat. Voor de tegenstander vermoedelijk iets minder. Het knappe is dat zo’n prestatie ons blijft verbazen, terwijl zijn naam tussen de doelpuntenmakers nauwelijks nog een verrassing is. We verwachten hem dit seizoen dan ook weer geregeld bovenin ons topschuttersklassement. Een vaste klant in de top tien? Het zou ons niets verbazen. En wie weet wat er nog meer in het vat zit… Voorlopig buigen we voor deze zesklapper. Gokhan krijgt een plek in ons Sterrenteam, wij bestellen een extra boekenplank. Groot respect voor een man die zijn verhaal het liefst met doelpunten blijft schrijven. Mitch van de Berg (Veenendaal) Terug op het nest, meteen weer raak! “Mitch doet mee.” Vier woorden op het wedstrijdformulier en de keeper van de tegenpartij vraagt alvast of de warming-up ook een stukje mentale voorbereiding bevat. Hij weet genoeg: dit wordt weer een middag waarop hij zijn handschoenen niet schoon gaat houden. De goaltjesdief van Veenendaal heeft zijn draai alweer gevonden. Na een uitstapje is hij terug op het vertrouwde nest en doet hij precies waar hij zo goed in is: doelnetten op hun degelijkheid testen. Gewoon met zijn voeten, de materiaalman hoeft nog niet met een rekening te komen. Twee doelpunten en een assist: Mitch was niet alleen zelf trefzeker, maar liet ook een ploeggenoot meegenieten. Een spits die scoort én serveert. Al vermoeden we dat hij bij het uitdelen van die assist wel even heeft gekeken of hij hem niet tóch zelf kon maken. Het blijft tenslotte een spits. Sommige spelers moeten na hun terugkeer weer even wennen. Mitch niet. Vertrouwde omgeving, vertrouwd gevoel en weer volop betrokken bij de doelpunten. Dit is er eentje die je als verdediger geen moment uit het oog wilt verliezen. Voor je het weet, sta jij nog achterom te kijken en loopt Mitch al terug naar de middenstip. Welkom in ons Sterrenteam, Mitch! Sterrenbank: Vijf sterren op de bank, klaar om te schitteren! Een mooiere sterrenbank kun je je haast niet wensen. Deze vijf verdienen stuk voor stuk een basisplaats, maar ook in ons Sterrenteam 2 kunnen we er maar elf laten beginnen. En hoe lekker is het dan als je in de tweede helft déze mannen het veld in kunt sturen? Nieuwe energie, volop kwaliteit en allemaal klaar om hun stempel op de wedstrijd te drukken. Het niveau blijft hoog en de tegenstander mag nóg een tandje bijschakelen! Ga er maar aan staan: denk je alles gehad te hebben, komen deze vijf zich ermee bemoeien! Duco van der Mark (Jonathan) Een rots in de branding! In de spannende, enerverende wedstrijd tussen Jonathan en CJVV stond Duco van der Mark als een huis. Hij anticipeerde uitstekend op de lange ballen en kwam in de duels telkens als winnaar uit de strijd. Simpel voetballen klinkt gemakkelijk, maar maak in een wedstrijd met zo’n hoog tempo maar eens steeds de juiste keuze. Duco deed het. Met zijn rust aan de bal hielp hij zijn ploeg om het overzicht te bewaren en te blijven voetballen. Ook verbaal laat hij zich steeds meer horen. Hij stuurt zijn ploeggenoten aan en brengt daarmee niet alleen rust in zijn eigen spel, maar ook in dat van de spelers om hem heen. Sterk in de duels, helder in zijn keuzes en een betrouwbaar aanspreekpunt achterin. Duco is een rots in de branding voor Jonathan! Jeremy Sta van Uiter (keeper) (AH’78) Jeremy houdt de deur dicht! Jeremy vervangt nog altijd eerste doelman Jasper Schaap en liet ook deze week zien dat het doel bij hem in goede handen is. Met een 3-0 overwinning op Altius én een clean sheet kon hij tevreden van het veld stappen. Veel werk kreeg hij niet, maar juist dan moet je er staan op de momenten die tellen. Dat deed Jeremy. Een gevaarlijke vrije trap ranselde hij katachtig uit de hoek, om de daaropvolgende corner vervolgens klemvast te pakken. Geen rebound, geen twijfel: gevaar geweken. De hele ploeg was erop gebrand de nul te houden en Jeremy ging voorop in die missie. Met rust, overzicht en overtuiging heerste hij in zijn zestienmetergebied. Want goed keepen zit niet alleen in spectaculaire reddingen, maar ook in het vertrouwen dat je uitstraalt naar de mannen voor je. Rust waar het kan, katachtig als het moet. Die nul was bij Jeremy in veilige handen! Wessel de Gier (SVF) Andere plek, dezelfde overtuiging! Door blessures moest er bij SVF worden geschoven en belandde de jonge Wessel de Gier op de rechtsbackpositie. Dan is het altijd even kijken hoe iemand die rol oppakt. Wessel gaf, net als vorige week, een duidelijk antwoord: uitstekend! Een andere plek vraagt om aanpassingsvermogen, maar Wessel maakte er geen ingewikkeld verhaal van. Gewoon de mouwen opstropen en laten zien dat de trainer op je kan rekenen. Voor een trainer is dat heerlijk: moeten puzzelen met je opstelling en vervolgens zien dat zo’n jonge gast zijn plek met overtuiging invult. Zonder zijn ploeggenoten tekort te doen, verdiende Wessel deze keer een extra groot compliment. Twee weken achter elkaar zo sterk spelen op een positie waar je door omstandigheden terechtkomt, daar mag je trots op zijn. Een diepe buiging voor Wessel. Hij werd achterin neergezet, maar speelde zichzelf mooi naar voren voor ons Sterrenteam! Tymo v.d. Pol(VVIJ). Pas 17 jaar en nu al de gevierde man bij VVIJ! Eigenlijk mag hij nog in de jeugd spelen, maar Tymo van den Pol laat bij de grote mannen al zien wat hij in huis heeft. Met twee doelpunten en een assist had hij een schitterend aandeel in de overwinning van VVIJ op FC De Bilt. Aan IJsselsteinse kant was hij dan ook de gevierde man! Een ruwe diamant die binnen VVIJ steeds verder wordt gepolijst. Nog volop aan het leren, maar ondertussen al belangrijk voor zijn ploeg. Daar gaan ze in IJsselstein dit seizoen ongetwijfeld nog veel plezier aan beleven. Laten we hem vooral de ruimte geven om te groeien en lekker te voetballen. Maar één ding mogen we best zeggen: als Tymo deze lijn doortrekt, kan dit weleens een hele grote worden! Hoe vaak gaan we hem dit seizoen terugzien in ons Sterrenteam? De teller staat alvast op één. Onthoud die naam! Fouad el Jebli(Overvecht De Dreef) Een ster achterin bij De Dreef! Achterin de boel goed neerzetten én onder druk een voetballende oplossing vinden: Fouad el Jebli liet zien hoe dat moet. De centrale verdediger organiseerde de verdediging van De Dreef en bracht met zijn spel rust in de ploeg. Een uitblinker op wie je kunt bouwen! Toch begint Fouad eerste even op onze sterrenbank. Dat zegt niets over zijn kwaliteiten, maar alles over die lastige regel dat we er maar elf mogen opstellen. Soms zijn de verschillen zo klein dat je haast de dobbelstenen erbij zou pakken. In de tweede helft sturen we je het veld in om te vlammen! Met jouw vorm zit het alvast goed, en een echte ster laat zich ook vanaf de bank niet uit het veld slaan.
- Bas van Beek(SC 't Gooi), speler aan het woord.
Bas van Beek staat te popelen: ‘Het doel is simpel: uit die vijfde klasse komen’ Normaal gesproken is Bas van Beek een vaste waarde bij SC ’t Gooi, maar op de wedstrijdformulieren van de eerste twee competitieduels ontbrak zijn naam. Een blessure houdt hem voorlopig aan de kant, terwijl hij maar wat graag zijn ploeggenoten op het veld wil helpen. Vanaf de zijlijn is het soms op zijn tong bijten. Al verraadt de foto dat het bij Bas eerder zijn vinger is… Het liefst trekt hij de voetbalschoenen meteen weer aan. Na de wedstrijd van afgelopen zaterdag zochten we Bas even op. Hoe verloopt zijn herstel, wanneer hoopt hij weer minuten te maken en wat verwacht hij dit seizoen van SC ’t Gooi? Bas, SC ’t Gooi heeft inmiddels twee competitiewedstrijden achter de rug, maar jouw naam ontbreekt nog op het wedstrijdformulier. Welke blessure houdt je aan de kant en wanneer heb je die opgelopen? Ben je daarvoor onder behandeling bij een fysiotherapeut? “Dat klopt inderdaad. De competitie is voor mij persoonlijk helaas een valse start. Eigenlijk heb ik sinds het begin van de tweede seizoenshelft van vorig seizoen al regelmatig klachten aan mijn kuiten en hamstrings. Ze komen snel op spanning te staan en raken overbelast. In de laatste bekerwedstrijd werd het uiteindelijk te veel. Een pees van mijn hamstring is in eerdere seizoenen vaker overbelast geraakt en daardoor verzwakt en kwetsbaar geworden. De spieren eromheen zijn niet sterk genoeg om dat op te vangen, dus er staat voorlopig lekker wat krachttraining voor de benen op het programma. Ik loop nu zo’n drie weken bij de fysio en gelukkig mag ik rustig het veld weer op, zolang ik mijn oefeningen doe en geen pijn ervaar. Ik kan steeds wat meer van mezelf vragen, dus wie weet kan ik zaterdag alweer wat minuten maken!” In hoeverre heeft die blessure jouw voorbereiding in de war geschopt? Had je al een goede basis kunnen leggen of viel je uit voordat je goed en wel op gang was? “Ik wil niet zeggen dat mijn voorbereiding helemaal in de war is geschopt, maar ik heb wel het gevoel dat ik niet alles heb kunnen laten zien. Ik weet wat ik van mezelf kan vragen. Als dat door de klachten niet voor honderd procent lukt, is dat frustrerend. Conditioneel ging ik een stuk fitter de voorbereiding in dan vorig seizoen. Dat gaf een fijn gevoel. Het is jammer dat ik die lijn niet heb kunnen doortrekken en mijn fitheid nog niet op het veld heb kunnen laten zien.” Hoe werk je momenteel aan je herstel? Kun je in de sportschool je conditie en kracht op peil houden, en wanneer hoop je weer aan te sluiten bij de ploeg? “Dinsdag ga ik weer het veld op om rustig te kijken wat wel en niet kan. Als dat dinsdag en donderdag goed gaat, durf ik zaterdag wel een paar minuten aan. Ik ga ervan uit dat ik alweer veel kan, maar met een hamstring weet je het nooit. Eén verkeerde beweging of iets te fanatiek aanzetten en je kunt weer opnieuw beginnen. Daarnaast moet ik de spieren eromheen sterker maken. Mijn conditie heb ik helaas niet echt op peil kunnen houden. Rust was nu gewoon het belangrijkste.” Hoe beleef jij de wedstrijden vanaf de zijlijn? “Natuurlijk vind ik het jammer dat ik niet tussen de lijnen sta en daar belangrijk kan zijn voor het team. Het liefste wat je op zaterdag doet, is gewoon voetballen. Maar luisteren naar je lichaam is ook belangrijk. Soms moet je even een stapje terug doen. Gelukkig kan ik enorm genieten van hoe de heren voor elkaar vechten. Bij de eerste wedstrijd waren er veel afwezigen, maar met de spelers die er wél waren, toonden we enorm veel veerkracht. Afgelopen zaterdag hadden we wat meer mankracht en zag je goed hoe sterk we als team zijn. We laten voetballend leuke dingen zien en strijden met het mes tussen de tanden voor iedere meter. Dat is mooi om een keer vanaf de andere kant van het hek te zien!” Hoe kijk je naar de poule waarin jullie zijn ingedeeld? Had je liever in de vijfde klasse D gespeeld, of maakt dat nu de competitie begonnen is weinig meer uit? En wat mogen we van SC ’t Gooi verwachten: mikken jullie op de top drie of willen jullie eerst de nieuwe tegenstanders leren kennen voordat jullie een doelstelling uitspreken? “Ik denk dat we in een poule zitten waarin van alles mogelijk is. Veel teams zijn nieuw voor ons, dus dat is soms even schakelen. Maar we gaan vooral uit van onze eigen kracht. De indeling ligt vast, dus we gaan het gewoon laten zien in de vijfde klasse C! Persoonlijk vind ik de vijfde klasse D wat leuker, met clubs die leuk willen voetballen én waar het buiten het veld gezellig is. Ook ligt het dichterbij. Nu gaat bijna iedere uitwedstrijd richting Amsterdam. Hopelijk zonder een dikke parkeerbon, haha! Zoals ieder jaar gaat SC ’t Gooi voor het hoogst haalbare. Vorig seizoen lang grepen we net naast promotie, dus ook dit seizoen gaan we er vol voor. Het doel is simpel: uit die vijfde klasse komen. Geen excuses, gewoon iedere week knokken voor de punten en bovenaan eindigen!”
- 29-09-2026, TOPSCORER van de Week 2
Het Marco Wiegers inbraakbeveiliging BV topscorer van de week 2. Gökhan Yasar schiet met scherp: zes keer raak! De week is omgevlogen en dus is het weer tijd voor onze Topscorer van de Week! Vorige week stond fenomeen Dani van Soest in de schijnwerpers, ditmaal is het podium voor een andere bekende die als een echte Lucky Luke tekeer ging: Gökhan Yasar! Niet één hattrick, maar gewoon twee in één wedstrijd. Zes keer raak! Onze revolverheld van Eminent Boys had zijn vizier haarscherp staan en was in het vijandelijke strafschopgebied niet te stoppen. De keeper zal zich op een gegeven moment hebben afgevraagd of die man ook weleens moest herladen. Vorig seizoen viel Gökhan nét buiten het podium van ons topschuttersklassement. Blijkbaar heeft dat toch een beetje geknaagd, want met zo’n middag laat hij meteen weten dat we hem dit seizoen weer in de gaten moeten houden. Als hij in dit tempo doorgaat, kan het zomaar zijn dat Gökhan dit seizoen… Ach, laten we nog niet op de zaken vooruitlopen. Maar een plekje op het podium heeft deze Lucky Luke alvast in het vizier! Petje af, Gökhan. Zes goals: daar mag je best even je cowboyhoed voor afnemen!
- Marco v.d. Meer(FC Breukelen), trainer aan het woord.
FC Oudewater-FC Breukelen=2-3. FC Breukelen trekt zege over de streep: ‘We hadden genoeg kansen om verder uit te lopen’ FC Breukelen nam bij FC Oudewater drie punten mee naar huis, al werd het na een overtuigende eerste helft nog even spannend. De ploeg van Marco van der Meer ging met een 0–3-voorsprong de rust in, maar zag de thuisploeg terugkomen tot 2–3. De overwinning bleef overeind en daarmee heeft Breukelen de tweede zege op zak. We vroegen de winnende trainer naar zijn kijk op de wedstrijd. Marco, eerst maar eens die sterke eerste helft. Met 0–3 de kleedkamer in: wat deden jullie zo goed? “We hadden ons goed voorbereid en ook op natuurgras getraind. Over de speelwijze van FC Oudewater hadden we vooraf geen specifieke informatie, maar uit eerdere ontmoetingen wisten we dat het een ploeg is met veel werklust en duelkracht. Daar moesten we klaar voor zijn. We hebben de wedstrijd vanuit ons eigen voetbalidee benaderd. Verdedigend wilden we stevig en gedisciplineerd spelen, aanvallend juist met veel creativiteit en loopvermogen. Dat kwam er in de eerste helft goed uit. Via twee doelpunten van Ismail Khalak en een treffer van uitblinker Jacko Martens stonden we bij rust met 0–3 voor. Op dat moment leek de wedstrijd gespeeld.” Toch lieten jullie Oudewater nog behoorlijk terugkomen. Was de pijp leeg, sloop er wat gemakzucht in of zat het ergens anders in? “FC Oudewater gaf niet op en ging opportunistischer spelen. Nick Turksma stopte nog een strafschop, maar met twee tegendoelpunten werd het toch weer even spannend. Tegelijkertijd kregen wij volop mogelijkheden om verder uit te lopen. Oudewater moest veel risico’s nemen en daardoor ontstonden er kansen voor ons. Waar we voor rust zo scherp waren voor het doel, lieten we in de tweede helft vier opgelegde kansen liggen. De kansen kwamen dus wel, alleen bleven de doelpunten helaas uit.” Uiteindelijk gaan de punten mee naar Breukelen. Hoe fijn is het om met twee overwinningen aan de volgende wedstrijden te beginnen? “Dat geeft ons een beetje lucht, want er komt een lastig programma aan. Eerst gaan we op bezoek bij CJVV en daarna spelen we tegen De Meern, voor mij de nummer één kampioenskandidaat. Dan is het prettig dat we deze twee overwinningen alvast op zak hebben.”
- Davy Boon(Lopik), trainer aan het woord
Lopik-Lekkerkerk=2-0 Lopik boekte een overtuigende 2-0 thuisoverwinning op Lekkerkerk. Een mooie middag voor de ploeg van trainer Davy Boon, met een bijzonder moment voor de achttienjarige Devin Zaal. Na afloop vroegen we Boon hoe hij de wedstrijd had ervaren. Hoi Davy, gefeliciteerd met de overwinning! Ging het vrij gemakkelijk, of doet de uitslag geen recht aan de inspanning die jullie moesten leveren? “Uiteindelijk ging het misschien iets gemakkelijker dan we vooraf hadden gedacht, maar we moesten natuurlijk wel scherp aan de wedstrijd beginnen. Zo’n overwinning komt je niet aanwaaien. We hebben weinig kansen weggegeven en hadden de wedstrijd goed onder controle. In de tweede helft creëerden we zelf behoorlijk wat mogelijkheden, alleen vergaten we ons vaker te belonen. Daarbij verdient de keeper van Lekkerkerk ook een compliment, want hij hield een aantal goede ballen tegen. De 1-0 kwam op naam van Devin Zaal, na een mooie pass van David Scheffer. Voor Devin was dat extra bijzonder: hij maakte op achttienjarige leeftijd zijn officiële basisdebuut voor Lopik 1 en bekroonde dat meteen met zijn eerste doelpunt. Een prachtig moment voor hem. David maakte vervolgens zelf de 2-0 door een directe vrije trap mooi binnen te schieten.
- Rik Klement (ASC Nieuwland), trainer aan het woord
TOV-ASC Nieuwland=2-2. ASC Nieuwland hield een punt over aan het bezoek aan TOV. Na een 2-0 achterstand vocht de ploeg zich terug tot 2-2. Na afloop spraken we trainer Rik Klement over de wedstrijd en de veerkracht van zijn team. Hoi Rik, terugkomen van een 2-0 achterstand en toch een punt meenemen: dat zegt iets over de ploeg. Hoe heb jij de wedstrijd beleefd? “Onder heerlijke omstandigheden hebben we opnieuw laten zien hoeveel veerkracht er in deze groep zit. Onze eerste helft was zeker niet de beste van het seizoen. We hadden moeite om druk op de bal te krijgen, al was dat ook de verdienste van TOV. Zij maakten het ons lastig. In de tweede helft kwamen we op een 2-0 achterstand. Op zo’n moment kan een wedstrijd beslist lijken, maar bij ons ging juist het gaspedaal verder naar beneden. Met veel energie hebben de jongens zich teruggeknokt tot 2-2. We hadden de wedstrijd zelfs nog kunnen winnen, maar eerlijk gezegd was dat te veel van het goede geweest. We moeten als ploeg nog best wat stappen zetten. Dat is aan het begin van het seizoen ook niet zo vreemd. Wat me vooral goed doet, is dat de jongens niet opgeven en samen blijven knokken voor een resultaat. Dat is mooi om te zien. Nu is het zaak om die energie vanaf de eerste minuut te brengen. We hebben laten zien wat er mogelijk is als we het gaspedaal indrukken. Dat moeten we eerder in de wedstrijd doen.”
- Timo Brouwer, donateurscheidsrechter aan het woord.
Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord. Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort. We kozen ditmaal de competitiewedstrijd SO Soest-Graveland waar donateurscheidsrechter Timo Brouwer voor was aangesteld. Van een warm welkom tot negen doelpunten: mijn middag bij SO Soest – ’s-Graveland Sommige voetbalmiddagen hebben van alles in zich. Mijn wedstrijd bij SO Soest tegen ’s-Graveland was er zo eentje. Een hartelijke ontvangst, enthousiaste jeugdspelers, een indrukwekkende minuut stilte en daarna een wedstrijd met negen doelpunten. Genoeg om op terug te kijken. Een warm welkom Op een zonovergoten zaterdagmiddag kwam ik rond 13.50 uur aan op het drukbezochte sportpark van SO Soest. Ik werd hartelijk ontvangen en naar beneden begeleid, waar ik rustig een colaatje kon drinken. Een prettig begin van de middag. Een kwartier later wachtte er een leuke onderbreking van mijn voorbereiding. Er was deze keer geen pupil van de week, maar een heel team van de week: JO11-5. De jongens mochten vragen stellen aan de trainer van SO Soest, twee wisselspelers en aan mij. Dat zijn mooie momenten. Voor de kinderen is het een kans om eens te vragen wat ze altijd al wilden weten. En voor mij is het leuk om op die manier contact te hebben met de jonge voetballers. De scheidsrechter is tenslotte ook gewoon iemand met wie je een praatje kunt maken. Een moment om stil van te worden Rond 14.15 uur ging ik naar de kleedkamer. Mijn spullen lagen al klaar, dus ik kon me omkleden en beginnen aan de warming-up. Ook controleerde ik de spelerspassen. Zoals meestal verliep dat zonder problemen. Omstreeks 14.50 uur ging ik weer naar binnen. De afspraken met de assistent-scheidsrechters namen we deze keer buiten door. De assistent van SO Soest kwam namelijk pas om 14.55 uur van een ander veld, waar hij zelf nog een wedstrijd had gefloten. Voor de aftrap hielden we een minuut stilte vanwege een overlijden binnen SO Soest. Dat maakte indruk op mij. Spelers, begeleiding en publiek stonden stil. Je hoorde alleen de vogels, wat geluiden van de omliggende velden en een passerende trein. Zo’n moment waarop een druk sportpark ineens heel stil voelt. Daar kreeg ik kippenvel van. Een levendige eerste helft Vanaf het eerste fluitsignaal zat het tempo er goed in. SO Soest zocht veelvuldig de aanval en maakte het ’s-Graveland lastig. Al in de vijfde minuut viel de 1-0. Een steekpass vanaf het middenveld bereikte de nummer 6 van de thuisploeg, die de openingstreffer binnenschoot. In de 22ste minuut moest ik voor het eerst een gele kaart trekken. De nummer 9 van ’s-Graveland kwam te laat en liep door in de rug van de Soester doelman. Ondertussen bleef SO Soest aanvallen. In de 29ste minuut maakte de nummer 11 de 2-0 en zes minuten later volgde de derde treffer. Bij een hoekschop vanaf links kopte de nummer 6 eerst tegen de lat. De bal kwam terug en bij zijn tweede poging kopte hij wel raak. ’s-Graveland liet het daar niet bij zitten. Direct na de aftrap ging de bal diep en de nummer 10 passeerde de doelman vanaf ongeveer twintig meter met een fraaie lob. Een mooie treffer, die de bezoekers ook verdienden. Met 3-1 gingen we de rust in. Ook na rust volop werk Na zo’n eerste helft is het altijd even afwachten wat het vervolg brengt. Rustig werd het in ieder geval niet: er volgden nog vijf doelpunten en vier gele kaarten. Twee minuten na de hervatting stond het al 4-1. De nummer 10 van SO Soest kwam alleen voor de keeper en schoof de bal binnen. Daarna bleef het een tijdje zonder doelpunten, totdat ’s-Graveland in de 67ste minuut profiteerde van een verkeerde terugspeelbal: 4-2. Daarmee kwam er weer spanning in de wedstrijd. Om iedere bal werd gestreden en de duels werden steviger. Op een paar momenten moest ik ingrijpen. In de 72ste minuut gaf ik de nummer 15 van SO Soest geel. Hij was op de middellijn te laat met zijn tackle en raakte de enkel van zijn tegenstander. Er werd om rood gevraagd, maar naar mijn beoordeling was de intensiteit van de overtreding daarvoor onvoldoende. Ook bleef de voet laag bij de grond. Voor mij was geel daarom de juiste beslissing. Twee minuten later kreeg ook de nummer 13 van SO Soest geel na een te late tackle, ditmaal bij de zijlijn. De Soester doelman reageerde daar vanaf zo’n veertig meter afstand luidkeels op. Ook hem gaf ik daarvoor een gele kaart. In de 78ste minuut volgde nog geel voor een speler van ’s-Graveland. Ver op de helft van SO Soest miste hij bij een overtreding de bal en raakte hij zijn tegenstander. Een doelpuntrijk slot In de laatste tien minuten liep SO Soest verder uit. De nummer 10 maakte in de 80ste minuut de 5-2 uit een hoekschop. Zeven minuten later rondde de nummer 7 een goede voorzet af en in de 89ste minuut bepaalde de nummer 8 uit een counter de eindstand op 7-2. Gezien de ruime stand zag ik geen aanleiding om nog extra tijd toe te voegen. Ik floot af na een middag waarop de ongeveer tweehonderd toeschouwers volop doelpunten en strijd hadden gezien. Normaal gesproken is het fijn om na afloop nog even iets te drinken en rustig na te praten. Daar was deze keer helaas geen tijd voor. De middag was wat uitgelopen, waardoor ik direct moest vertrekken. Toch ging ik met een goed gevoel naar huis. Natuurlijk vanwege de wedstrijd, waarop ik als scheidsrechter tevreden terugkeek, maar ook door alles eromheen. De vriendelijke ontvangst, het enthousiasme van JO11-5 en die indrukwekkende stilte voor de aftrap bleven me bij. Juist die momenten maken een middag op het voetbalveld bijzonder.











