Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Eddy Willemsen(SVMM), trainer aan het woord.
SVMM knokt zich met tien man naar winst op SV Austerlitz SVMM heeft thuis met 3-2 gewonnen van SV Austerlitz. Ondanks een vroege achterstand en een rode kaart trok de ploeg de wedstrijd naar zich toe. Trainer Eddy Willemsen kijkt met voldoening terug op de inzet van zijn spelers. Hoi Eddy, al vroeg op achterstand en daarna met tien man verder. Hoe hebben jullie die wedstrijd toch weten om te draaien? “Voor mij was het een dikverdiende overwinning. We kwamen snel op achterstand door een foutje van onze keeper en zo’n twintig minuten later moesten we ook nog met tien man verder. Geen makkelijke uitgangspositie, maar de jongens hebben het samen goed opgepakt. Na een goede actie van Thabit Issa en Gomez kon Raoul de 1-1 maken. Ook in de tweede helft bleven we druk zetten, ondanks dat we met een man minder stonden. Jelmer Baas maakte zijn eerste doelpunt voor SVMM en daarna zorgde Aziz Gomez met een mooie punter voor de 3-1. Vlak voor tijd maakte Austerlitz nog de aansluitingstreffer. Daar zat volgens ons een handsbal bij, maar de goal telde en we moesten door. Gelukkig hebben we de overwinning over de streep getrokken. Een mooie beloning voor de manier waarop de ploeg is blijven knokken. Nu op naar volgende week!”
- TOKO ROKO tabakspeciaalzaak toto 5.
Vorige week spraken we Dylan Timmerman nog uitgebreid als Ster van de Week. Maar wie schittert op het veld, kan die ook in de toekomst kijken? Hoog tijd om zijn voetbalschoenen even in te ruilen voor een glazen bol! We schotelden Dylan deze week onze toto voor: 16 wedstrijden en de bonusvraag. Even geen tegenstanders uitspelen, maar uitslagen voorspellen. En dat is minstens zo lastig, want in het amateurvoetbal wil zelfs een glazen bol nog weleens beslaan. Dit is wat Dylan in zijn glazen bol zag. Wordt onze Ster van de Week ook de waarzegger van de week? Zaterdag weten we meer!
- Rick Welink(EDO 2) trainer aan het woord
EDO 2 maakt naam in de beker! De ploeg van trainer Rick Welink laat zien dat je ook als tweede elftal de eerste teams flink het vuur aan de schenen kunt leggen. Het bekeravontuur is inmiddels voor velen gesprek van de dag en menig tegenstander zal EDO 2 liever ontlopen. De loting van gisteren koppelde de ploeg aan CDW: opnieuw een mooie uitdaging voor een team dat nog lang niet klaar is met dit avontuur. Maar wie is de trainer achter deze ploeg? We spraken Rick Welink over zijn eigen voetbalverhaal, het plezier waarmee hij bij EDO langs de lijn staat en zijn ambitie om ooit een eerste elftal onder zijn hoede te nemen. Natuurlijk komt ook het bekersucces uitgebreid aan bod. Een mooi gesprek met een betrokken trainer, die met trots over zijn spelers praat en samen met hen graag nog een paar hoofdstukken aan dit bekerverhaal toevoegt. Hoi Rick, allereerst gefeliciteerd met het prachtige bekersucces van EDO 2! Een mooie aanleiding om even bij te praten. Stel jezelf eerst eens voor? Mijn naam is Rick Welink. Ik woon samen met mijn vrouw Evi, dochter Dominique en onze hond Eros. Ik ben werkzaam in de ICT bij de politie. Vertel eens iets over je eigen actieve voetballeven. Waar ben je zelf begonnen, bij welke clubs heb je gespeeld en wat voor voetballer was je. Op welke positie speelde je het liefst en aan welke periode bewaar je de mooiste herinneringen? Ik ben op mijn 6e begonnen met voetballen bij VV Maarssen en heb daar tot mijn 21e gevoetbald, van de jeugd tot aan de zondag 1 en zaterdag 1. Daarna heb ik een uitstap van 3 seizoenen gemaakt naar WDS 1 in Driebruggen. Ik speelde als rechtsback of rechter centrale verdediger. Een van mijn leukste herinneringen: ik speelde in de A2 (nu 19-2) en ging op trainingskamp met de A1 van Maarssen naar Barcelona. Daar speelden we een oefenwedstrijd tegen Badalona A1, een jeugdteam dat uitkwam in een poule met o.a. Barcelona A1, Real Madrid A1 en Valencia A1. We speelden in een stadion dat goed was voor 10.000 toeschouwers (er zaten er die avond nog geen 30 overigens :-) ) en verloren met 10-0. Ondanks dat verdiende ik in deze wedstrijd een basisplaats bij de A1 voor de 2e seizoenshelft en speelde ik een half jaar later mijn eerste wedstrijden in de zondag 1. Trap je zelf nog tegen een balletje of heb je de voetbalschoenen inmiddels helemaal ingeruild voor het trainersvak? Door veel blessures ben ik op mijn 25e gestopt met voetballen op het veld. Tot 3 jaar geleden speelde ik nog in de zaal, maar ook daar ben ik inmiddels mee gestopt. Was je als speler al actief als bijvoorbeeld jeugdtrainer, of kwam het trainerschap pas op je pad toen je zelf stopte? Ik ben al vroeg begonnen als jeugdtrainer, ik denk op mijn 17e. Dit was bij de F6 van VV Maarssen. Mijn broertje begon toen met voetballen en ik werd trainer van zijn team. Nadat ik zelf ben gestopt met voetballen, ben ik de trainerscursus gaan volgen en ben ik vanuit Maarssen 19-1, O23-1 en de zaterdag 2 drie seizoenen geleden bij EDO terechtgekomen. Heb je in jouw spelersloopbaan een trainer gehad die je bijzonder heeft gevormd? En neem je daar nog iets van mee bij EDO 2? Bij Maarssen 19-1 waren mijn trainers Rijk Kers en Erwin Vogelzang. Rijk heeft mij een paar jaar later een kans gegeven bij WDS 1, waar hij hoofdtrainer werd. Ik verwerk nog weleens een pass- en trapvorm of positiespel in mijn trainingen dat ik van hen meekreeg. Bij de zondag 1 van Maarssen was mijn trainer John van Heezik. Ik zal zijn loopvorm, de W (van winnen), nooit vergeten. Ik pas hem niet toe in mijn eigen training. Dit zou bij mijn huidige spelersgroep voor weerstand kunnen zorgen ;-) Maar wat ik nog wel uit die tijd weet, is dat we veel wedstrijden in de laatste fase tot een goed einde brachten. Dit heeft ons vorig jaar ook deels de periode opgeleverd: conditioneel een voorsprong ten opzichte van onze tegenstanders. Hoe ben je bij EDO 2 terechtgekomen en wat sprak je aan in deze uitdaging? Een groot deel van de spelersgroep van EDO 2 is een jaar of 5 à 6 geleden overgekomen van VV Maarssen. De link tussen een aantal spelers en de huidige trainersstaf was dus snel gelegd. De uitdaging zat hem voornamelijk in het uitkomen op het hoogste niveau van tweede elftallen, dat redelijk gelijkstaat aan het niveau van eerste elftallen die uitkomen in de 4e of 3e klasse. Dit laten we ook zien in de huidige bekerreeks. Het bekersucces: hoe heb jij de wedstrijd beleefd, als je nog even kort moet terugblikken? Zag je echt een dominant EDO 2, zoals je dat in de voorbespreking voor ogen had? De beginfase vond ik slordig, maar na een minuut of 10 kregen we grip op de wedstrijd. We zijn blijven voetballen en konden gemakkelijk de ruimtes vinden achter de laatste linie van VVZA. We waren natuurlijk gewaarschuwd door de vele goals die zij in de competitie al hadden gemaakt en wilden daarom ver van onze goal af voetballen. Met hoog druk zetten en het winnen van de 2e bal rondom de middellijn is dat volgens mij aardig gelukt. EDO 2 staat door dit succes ineens volop in de belangstelling. Wat maakt dat los binnen de groep en de club? Zijn jullie op dit moment meer het gesprek in de kantine dan het eerste? ;-) Voor de spelersgroep is dit natuurlijk mooi. Het leeft en uiteraard zorgt het ook voor vermaak en gekkigheid in de kleedkamer en appgroep. We hebben een Instagrampagina waar wekelijks alles op voorbijkomt en in de spelersgroep een eigen verslaggever (Samuel Steenbeek) die de groep up-to-date houdt met scherpe analyses, vooral over de spelers zelf, haha. Wat voor groep heb je onder je hoede? Zijn het vooral jonge spelers die richting het eerste willen, of ook ervaren jongens die bewust hun plek bij het tweede hebben gevonden? Hoe breng je die verschillende ambities samen? Mijn aanvoerder Jochem van Meersbergen verwoordde dit mooi in zijn interview met De Utrechtse Velden: een team routiniers met ervaring, aangevuld met een aantal jongere, goede voetballers. Voor de jongere spelers is het doel uiteindelijk nog een keer de stap te maken naar het eerste. De meeste ‘ouderen’ zitten op hun plek bij het tweede, maar zijn nog wel ambitieus genoeg om daar op niveau te blijven voetballen. In hoeverre is EDO 2 een ploeg met eigen doelen en in hoeverre staan jullie in dienst van het eerste? Wat is daarover de afspraak binnen de club? Die afspraak is helder: het 2e elftal is onderdeel van de A-selectie en staat in dienst van het eerste. Dit houdt in dat spelers die vanuit het eerste de laatste periode minder minuten hebben gemaakt, bij het tweede spelen. Spelers van het tweede die in aanmerking komen voor het eerste elftal, zullen de omgekeerde weg bewandelen. Werk je doorgaans met een vaste groep of is het iedere week passen, meten en schuiven? Zo ja, is dat iets wat je vooraf wist of knaagt het af en toe toch? We hebben een eigen groep bij het tweede. Mochten er spelers vanuit het eerste speelminuten moeten maken, dan worden deze ingepast en trainen die op de donderdagavond bij ons mee. Dit is een afspraak die we voorafgaand aan het seizoen hebben gemaakt. Hoe bouw je aan vastigheid en een herkenbare speelwijze als je inderdaad regelmatig spelers moet afstaan of er juist spelers bij krijgt? Aangezien we met een eigen groep trainen, is het makkelijk om vastigheid te creëren. De 2 of 3 spelers die vanuit het eerste overkomen voor minuten, zijn daardoor ook minder lastig in te passen. Trainen jullie apart of ook gezamenlijk? En richt jij je volledig op het tweede, of schuif je ook aan bij besprekingen en overleg rond het eerste? We trainen apart, maar de communicatie met de huidige trainers van 1 is goed. De aansluiting bij het eerste is vaak lastig, aangezien wij altijd voor het eerste spelen en zij dus al in besprekingen zitten terwijl mijn wedstrijd nog bezig is. Ik ben en voel mij wel altijd welkom wanneer de tijd het toelaat. Welke trainersdiploma’s heb je inmiddels en wil je je ook verder ontwikkelen als trainer? En als je vooruitkijkt: waar liggen jouw ambities? Is hoofdtrainer worden van een eerste elftal iets wat je wel ambieert? Ik heb mijn UEFA C-diploma en ben voornemens om mijn UEFA B-diploma te behalen. Mijn ambities zijn duidelijk: ik zou graag een keer hoofdtrainer worden van een eerste elftal. Je bent volgens mij bezig aan je tweede seizoen als trainer van EDO 2. Dat doet vermoeden dat je het goed naar je zin hebt. Wat maakt deze groep en jouw rol zo mooi voor je? Ik ben bezig aan mijn derde seizoen bij EDO 2 en heb het inderdaad erg naar mijn zin. De spelersgroep en staf, maar ook de supportersschare achter deze groep, zijn geweldig! Als je voor de volgende bekerronde zelf een tegenstander mocht kiezen, wie zou dat dan zijn? Het liefst thuis uiteraard, volle bak! We willen natuurlijk zo ver mogelijk komen, maar we moeten ook realistisch blijven. Een tegenstander uit een 3e of 4e klasse zou de kans op een volgende ronde natuurlijk groter maken dan een tegenstander uit de 4e divisie. Mocht er dan toch een hooggeplaatst team uit de koker komen, dan is SVL 1 wel een mooie tegenstander, omdat daar 2 oud-EDO-spelers spelen. Het thuisvoordeel hebben wij de aankomende ronde gelukkig nog vanuit de opzet van de KNVB (het laagst geklasseerde team speelt thuis). Hoe zijn binnen EDO de afspraken over de samenstelling van jullie bekerploeg? Bij sommige clubs wordt een tweede elftal verderop in het bekertoernooi, binnen de geldende regels, versterkt met spelers van het eerste. Is dat bij jullie al onderwerp van gesprek, of blijft het uitgangspunt dat de groep die dit succes heeft behaald het avontuur voortzet? Hoe sta jij daarin, ook tegenover jouw eigen spelers? Wij spelen de bekerwedstrijden voornamelijk met de spelers van het tweede. Uiteraard stemmen we met de trainer van het eerste af hoe zijn spelers ervoor staan en waar mogelijk passen we spelers in die minuten moeten maken door bijvoorbeeld blessures of minder speeltijd in de laatste periode. Mijn persoonlijke doel is dat we moeten proberen zo ver mogelijk te komen met de spelers van het tweede, maar de afspraak is ook dat we rekening houden met spelers van 1 die in aanmerking komen voor minuten. (Dit zijn dan normaal gesproken ook geen basisspelers van 1, maar spelers die ook in de competitie bij ons hun minuten maken.) Het bekeravontuur is natuurlijk prachtig, maar wat hoop je daarnaast met deze groep te bereiken en waarin wil je jouw spelers zien groeien? Uitgaande van degenen die graag de stap naar het eerste willen zetten? Vorig jaar wonnen we een periode en eindigden we op een keurige 6e plaats op de ranglijst. Aangezien we elk jaar verbeteren in de hoofdklasse, is een klassering in de top 5 een mooie doelstelling. Het winnen van een periode is natuurlijk helemaal mooi, zodat we ook volgend jaar weer onze kunsten kunnen vertonen in de beker tussen de eerste elftallen. Voor mij persoonlijk als trainer is het mooi als spelers de stap van het tweede naar het eerste elftal kunnen maken. Tygo Vernooij is daar een mooi voorbeeld van uit het afgelopen seizoen. Hij ontwikkelde zich op jonge leeftijd tot een vaste waarde centraal achterin bij het tweede en heeft dit seizoen zijn plek veroverd bij het eerste. Foto's: EDO site
- Charley Vrakking(Loosdrecht), speler aan het woord
Onze stille kracht achter de techniek. Mede dankzij hem zijn deze platforms uitgegroeid tot een meer dan toegevoegde waarde voor VMN. Buiten de schijnwerpers werkt hij met oog voor detail en kwaliteit, maar binnen de lijnen laat hij zich juist nadrukkelijk gelden. Als linker vleugelaanvaller combineert hij zijn flegmatieke uitstraling met snelheid en een verfijnde techniek. Een speler die zowel online als op het veld zijn waarde keer op keer bewijst. Stel jezelf even voor. “Mijn naam is Charley Vrakking, ik ben 25 jaar en woon in Loosdrecht. In het dagelijks leven werk ik als Social Media & Content Marketeer, waarbij ik me bezighoud met het bedenken en uitwerken van allerlei soorten content voor verschillende kanalen. Dat varieert van video’s en nieuwsbrieven tot flyers en uitnodigingen. In mijn vrije tijd werk ik af en toe aan mijn eigen label Chazign, gericht op vormgeving en webdesign, en ga ik graag naar rock- en/of technofestivals met vrienden en familie.” Afstandsschot, kop goal, assist… wat is eigenlijk je favoriete manier om belangrijk te zijn? “Dat hangt echt af van de wedstrijdsituatie. Maar als het 1-1 staat en je maakt met een goed afstandsschot de 2-1, dan is dat wel héél lekker.” Hoe vaak kijk je zelf terug of je naam in het wedstrijdverslag staat? “Verslagen kijk ik eigenlijk nauwelijks terug, maar wedstrijdvideo’s vind ik wel leuk om af en toe te zien. Dan check ik bepaalde acties, goals of assists. We hebben regelmatig camera’s langs de lijn staan en de vader van teamgenoot Senna filmt praktisch elke wedstrijd.” Ben je op het veld meer de stille kracht of juist de man van de actie? “Ik ben zeker iemand die graag acties maakt. De tegenstander opzoeken en wat leven in de brouwerij brengen. Voetbaltechnisch geniet ik enorm van spelers als Neymar en Vinícius; hun timing is perfect en ze weten precies wanneer ze hun tegenstander moeten uitdagen. Dat hoort er voor mij bij. Soms ga je dan met een bebloede knie van het veld, maar ook dat vind ik mooi, zeker als er wederzijds respect is. Ik ben dan ook de eerste die zegt: “Sterk verdedigd.” Wat is mooier, juichen voor je eigen goal of wijzen naar de assist die jij gaf? “Juichen voor je eigen goal natuurlijk.” Wanneer wist je tijdens een wedstrijd, vandaag gaat ’ie erin? “Dat was tegen Terschuursche Boys afgelopen seizoen, toen we met 7-0 wonnen. Na het eerste doelpunt voel je gewoon dat alles klopt, de energie, de acties, het spel. Dat was zo’n wedstrijd waarin je weet dat er meer gaan volgen.” Wie bij Loosdrecht mag absoluut jouw goals niet afpakken? “Als het in het belang is van het team, mag iedereen mijn goals afpakken. Dat kan ik wel kort houden, haha.” Wat is je sterkste wapen: je schot, je kopkracht of je timing? “Geen van die drie eigenlijk, haha. Ik moet het meer hebben van mijn techniek en snelheid. Maar als ik er toch eentje moet kiezen, dan ga ik voor mijn timing.” Hoeveel vertrouwen krijg je van een goal… en hoe gevaarlijk word je daarna? “Ik ben wel een speler die in een wedstrijd moet groeien en enorm veel energie krijgt van een eerste goal. Als dat vertrouwen er is en ik lekker in de wedstrijd zit, kan ik best gevaarlijk worden.” Wat doet het met je als het publiek zo dichtbij staat langs het veld? “Dat vind ik altijd leuk. Bij SV Loosdrecht is dat sowieso goed geregeld. Het overkapte terras naast de kantine is echt een gezelligheidshonk geworden voor spelers, vrienden en familie. Er is altijd wel reuring in je voordeel. Als je dan een actie maakt en de tegenstander glijdt weg en je hoort iemand roepen: “Hij ziet een euro liggen”, dan moet ik lachen, en dat helpt zeker om lekker in de wedstrijd te komen.” Welke tegenstander weet inmiddels dat hij jou beter niet vrij kan laten? “Op de training geniet ik altijd van duels met Luri. Hij is snel, technisch en heeft dezelfde aanvallende insteek als ik. Als we samen in een team spelen, is het heerlijk om de tegenstander onder druk te zetten. Maar als ik tegen hem speel, kan hij mij als aanvallende back beter niet vrijlaten.” Wie in het team claimt altijd de eer, ook als jij het werk doet? “Niemand.” Wat maakt voetballen bij SV Loosdrecht leuker dan alleen winnen? “De club doet veel om de gezelligheid te behouden. Seniorenteams krijgen bijvoorbeeld een X-budget om iets te organiseren op donderdag of zaterdag. Zo werd er laatst een Oktoberfest georganiseerd door het derde elftal, waarbij de hele kantine werd omgetoverd. Dat is toch goud? Dat soort dingen zorgen echt voor binding binnen de club.” Wat is je vaste ritueel vóór de aftrap (bijgeloof telt ook)? “Ik ben niet echt bijgelovig en heb geen vast ritueel. Wat ik wel altijd doe, is mijn oude scheenbeschermers aantrekken, van die grote met enkelbeschermers. In de 3e klasse C heb ik ze ook regelmatig nodig, haha. Die kleine scheenbeschermers van tegenwoordig zijn niet voor mij.” Als je één moment van dit seizoen mocht herhalen, welk zou dat zijn? “Haha, direct. De vroege megakans twee weken geleden thuis in de derby tegen ’s-Graveland. Eén-op-één met de keeper en ik schoof ’m langs de paal. Die zou ik graag opnieuw willen doen.” Tot slot: goal maken of assist geven eerlijk antwoorden hè? “Uiteindelijk is een goal maken het belangrijkste wat er is, dus dat. Maar van een goede assist kan ik ook zeker genieten.” Laatste woord is voor jou… “Allemaal alvast een gelukkig nieuwjaar gewenst!” Exclusief voor VMN Robyn de Boer
- Johan Jensch, donateur scheidsrechter aan het woord.
Jonathan-VVA Achterberg=3-0 Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord. Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort. We kozen ditmaal de avondwedstrijd Jonathan-VVA Achterberg waar donateurscheidsrechter Johan Jensch voor was aangesteld. Johan Jensch viert trouwdag langs én binnen de lijnen bij Jonathan Hoi Johan, hoe was je voetbalavond? "Dinsdag 20 oktober stond voor mij de inhaalwedstrijd in de tweede klasse K tussen Jonathan en VVA Achterberg op het programma. Een mooie aanstelling, maar er was één klein detail: het was ook onze trouwdag. Mijn vrouw en ik waren deze dag 31 jaar getrouwd! Voordat ik mijn voetbaltas kon pakken, moest er dus eerst even overleg plaatsvinden met het thuisfront. Gelukkig kwamen we daar samen uit. Sterker nog: mijn vrouw en mijn zoon Rowdy gingen allebei mee om mij te supporten. Dat maakte deze avond voor mij extra bijzonder. Een trouwdag op het voetbalveld is misschien niet de meest gebruikelijke invulling, maar zo waren we toch gezellig samen. Rond 18.50 uur kwamen we in de regen aan bij Jonathan. We werden hartelijk ontvangen door de gastvrouw, die meteen haar excuses aanbood voor het ongemak door de verbouwing. Daardoor was het hier en daar even behelpen, maar voor mij maakt een warme ontvangst veel goed. En die was bij Jonathan helemaal in orde. Onder het genot van een lekker bakje koffie raakte ik in gesprek met de trainer van VVA Achterberg. Een mooie vent, met wie het prettig praten was. Dat zijn fijne momenten voor een wedstrijd: even kennismaken en ontspannen met elkaar over voetbal praten, voordat iedereen zijn eigen taak heeft. Daarna werd het tijd om me om te kleden. Ik had een grote kleedkamer tot mijn beschikking, dus mijn eerste belangrijke beslissing van de avond was waar ik eens zou gaan zitten. Aan ruimte in ieder geval geen gebrek! Tegen 19.30 uur ging ik het veld op voor mijn warming-up. Het regende lekker door en dat zou het bijna de hele wedstrijd blijven doen. Gelukkig hadden de supporters zich daar weinig van aangetrokken. Er waren behoorlijk wat mensen op de wedstrijd afgekomen, die de druppels trotseerden om hun ploeg te steunen. Mooi om te zien, want publiek langs de lijn geeft zo’n avond toch iets extra’s. Over het veld en de verlichting kon ik alleen maar tevreden zijn. Een fantastische kunstgrasmat en uitstekende verlichting: alles was aanwezig om er een mooie voetbalavond van te maken. Na de laatste voorbereidingen haalde ik beide teams op en gingen we met een muziekje het veld op. Het werd een leuke, levendige wedstrijd waarin ik af en toe de teugels flink moest aantrekken. Beide ploegen wilden ervoor gaan en dan liepen de emoties onderling weleens op. Richting de arbitrage was er gelukkig veel respect. Onder elkaar waren de spelers dat soms heel even kwijt, maar ook dat hoort bij de momenten waarop je als scheidsrechter moet zorgen dat iedereen weer met voetballen bezig is. Jonathan was in de eerste helft de sterkere ploeg en dat leverde een 1-0 voorsprong bij rust op. Na de pauze gingen beide teams verder waar ze voor rust waren gebleven. Het spel golfde op en neer en er werd flink gecombineerd. Voor mij was het zaak om goed bij te blijven, scherp te zijn en aan te voelen wanneer ik ruimte kon geven en wanneer ik moest ingrijpen. Uiteindelijk won Jonathan met 3-0. Na het laatste fluitsignaal volgden een kleine veertig handjes en liep ik met een voldaan gevoel van het veld. Dat blijft een fijn moment: tijdens de wedstrijd is iedereen fanatiek en wil iedereen winnen, maar na afloop geef je elkaar een hand en sluit je het samen netjes af. Daarna lekker douchen en nog even wat drinken en napraten over de wedstrijd. Ik hoorde tevreden geluiden en dat doet je als scheidsrechter goed. Je probeert tenslotte ook jouw bijdrage te leveren aan een mooie voetbalavond. Ik kijk met veel plezier terug op mijn bezoek aan Jonathan. De ontvangst was top, de omstandigheden op het veld waren prima en ik heb veel respect voor de arbitrage ervaren. Een bedankje aan de mensen die ons zo gastvrij hebben ontvangen, is dan ook zeker op zijn plaats. En natuurlijk aan mijn vrouw en Rowdy, die deze regenachtige avond langs de lijn stonden om mij te steunen. Dat waardeer ik enorm. Na 31 jaar huwelijk samen naar een voetbalveld op onze trouwdag: het blijft toch bijzonder. Op naar komend weekend! Dan staat er een ritje naar Nieuwerkerk aan den IJssel op het programma. De voetbaltas kan dus alweer bijna worden klaargezet.
- Eddy Levering(Jonathan), trainer aan het woord
“Mooi om te zien hoe de spelers zich ontwikkelen” Jonathan boekte tegen VVA Achterberg een mooie 3-0-overwinning en nestelde zich daarmee mede aan kop in de tweede klasse K. Een prima start, maar hoe kijkt trainer Eddy Levering naar de ontwikkeling van zijn ploeg? We spraken hem over de zege en de eerste maanden van het seizoen. Hoi Eddy, gefeliciteerd met de mooie 3-0-zege van gisteravond! Hoe kijk je terug op de wedstrijd? “Dank voor de felicitaties! Het was een zeer terechte overwinning, maar we hadden moeite om de trekker over te halen en de wedstrijd in het slot te gooien. Een kritische noot is dat ons spel wat minder vloeiend was dan in de laatste wedstrijden. We gingen te veel mee in het opportunisme van de tegenstander. Daar kunnen we dus weer mooi mee aan de slag. Tegelijkertijd verdienen alle spelers de complimenten: zij laten zien dat ze ook dit soort wedstrijden over de streep kunnen trekken.” Jonathan is goed begonnen aan het seizoen. Heb jij het gevoel dat jullie kwaliteiten in de tweede klasse nog beter tot hun recht komen? “Dat durf ik nog niet te zeggen. We zijn pas vier wedstrijden onderweg, dus ik vind het veel te vroeg om daar conclusies aan te verbinden. Wat ik wel zie, is dat alle spelers binnen de selectie zich in deze eerste maanden goed ontwikkelen. Het niveau gaat omhoog, zowel op de trainingen als in de wedstrijden. Dat is wat je als trainersstaf heel graag wilt zien en waar je veel plezier uit haalt.”











