Roy Boute(DESTO) , trainer seizoen 2026-2027, aan het woord

Al op jonge leeftijd koos hij bewust voor het trainersvak. Eerst in de jeugd, waar hij zijn eerste stappen zette langs de lijn, en de afgelopen twee seizoenen bij de senioren, waar hij zich verder heeft ontwikkeld en bewezen. Met zijn 29 jaar is hij nog altijd jong, maar zijn visie, rust en ambitie verraden een trainer die precies weet wat hij wil.

Komend seizoen staat hij voor het eerst écht op eigen benen als eindverantwoordelijke. Dan is Roy de hoofdtrainer van DESTO uit Utrecht. Deze week zochten wij hem op voor een mooi en open interview, waarin hij uitgebreid vertelt over zijn voetbalverleden, zijn ontwikkeling als trainer en zijn ambities voor de toekomst.

Hoi Roy, Kun je ons meenemen in jouw eigen voetbalverleden? Bij welke clubs heb je gespeeld, tot welke leeftijd ben je actief gebleven en onder welke trainer sloot je uiteindelijk jouw spelerscarrière af?

Tot en met de JO19-1 heb ik bij ASC Nieuwland gespeeld. Daarna heb ik één jaar deel uitgemaakt van de selectie van Cobu Boys. In datzelfde seizoen trainde ik daar ook de JO17-1.

Een jaar later ben ik het trainersvak serieuzer gaan nemen en heb ik het zelf voetballen op een lager pitje gezet. In het eerste jaar speelde ik nog regelmatig voor Nieuwland 4. In de jaren daarna deed ik af en toe mee bij het tweede en vierde elftal, maar al vrij vroeg heb ik bewust de keuze gemaakt om het coachen prioriteit te geven.

Ik heb gespeeld bij ASC Nieuwland en Cobu Boys en ben volledig actief gebleven tot mijn twintigste. Daarna heb ik nog af en toe gevoetbald. Uiteindelijk heb ik het meest gespeeld voor ASC Nieuwland 2, onder trainer Rein Westra. Vorig seizoen kwam ik hem nog tegen als trainer van IJsselmeervogels 2, wat zorgde voor een leuk weerzien.

Je hebt meerdere jeugdteams getraind bij ASC Nieuwland. Waar komt die ambitie om jeugdtrainer te worden vandaan?

Mijn eerste ervaringen in het trainersvak ontstonden toen ik op ongeveer zeventienjarige leeftijd een stageplek nodig had. Ik koos er toen voor om de breedtesport van mijn broertje te gaan trainen.

Zonder dat ik dit vooraf had verwacht, kreeg ik vanuit daar steeds meer interesse in het trainersvak. Na stages bij jongere jeugdteams bij KVVA en Hooglanderveen ontstond al snel de ambitie om oudere jeugdteams te gaan trainen.

Is dat iets wat van huis uit is meegegeven, of ben je door iemand binnen de club gestimuleerd?

Toen ik bij ASC Nieuwland in de jongere jeugd speelde, is mijn vader regelmatig trainer en/of leider van het elftal geweest. Mogelijk heb ik het op die manier meegekregen. Mijn ouders staan nog steeds wekelijks langs de lijn en leven enorm mee.

Je bent nu voor het tweede seizoen trainer van Zuidvogels 2. Hoe is dat contact destijds ontstaan?

De eerste gesprekken waren met Bas Koopmanschap en Pascal Rokebrand. Later heb ik ook gesproken met de toenmalige hoofdtrainer, Mark Bakker.

In diezelfde periode had ik ook gesprekken lopen met eerste elftallen uit de vierde en vijfde klasse. Uiteindelijk heb ik bewust gekozen voor Zuidvogels 2, omdat zij qua kwaliteit zeker gelijkwaardig zijn aan een derdeklasser. Daarnaast is de organisatie rondom het tweede elftal bijzonder goed geregeld. Dat alles bij elkaar gaf voor mij de doorslag om mij hier verder te ontwikkelen, met als doel uiteindelijk door te groeien naar een eerste elftal op een hoger niveau.

Merk je dat je in deze twee seizoenen bent gegroeid als trainer, zeker in het werken met senioren?

Zeker weten. Ik heb mogen werken met geweldige spelers en stafleden en heb altijd de ruimte gekregen om mezelf te ontwikkelen. De keuze voor Zuidvogels is absoluut de juiste geweest. Het is een fantastische club en deze twee jaar hebben mij nog meer vertrouwen gegeven om te beginnen aan mijn eerste klus als hoofdtrainer.

Trainer zijn van een tweede elftal vraagt veel creativiteit en flexibiliteit. Hoe ga jij daarmee om?

In het eerste jaar was het relatief rustig. We kregen af en toe één of twee spelers terug en moesten soms iemand doorschuiven naar het eerste. In dat seizoen hebben we herkenbaar voetbal gespeeld en een mooie eindklassering neergezet.

Dit jaar wordt er vaker een beroep gedaan op de flexibiliteit van het tweede elftal. Waar we in de eerste seizoenshelft vaak drie spelers afstonden aan het eerste, krijgen we er nu regelmatig drie of vier terug. Het is belangrijk om vóór het seizoen duidelijke afspraken en verwachtingen uit te spreken. Dat voorkomt een hoop ruis. Mijn spelers gaan hier geweldig mee om. Ondanks soms wat frustratie blijven ze zich op en naast het veld gedragen als een hecht team.

Binnen de A-selectie is het best onrustig geweest in de eerste seizoenshelft. Jij zit wekelijks in overleg over spelers die minuten moeten maken of terugkomen van blessures. Wat heb je geleerd in die samenwerking?

Dat heldere afspraken essentieel zijn. Daarnaast is het belangrijk om gemaakte keuzes, waar nodig, goed te motiveren richting spelers. Een goede samenwerking tussen trainers en technische commissie is daarin cruciaal.

Verwacht je in het laatste deel van het seizoen nog te leren van Mike Snoei, betreffende zijn werkwijze?

Mike is in de eerste weken vooral druk geweest met kennismaken binnen de club. We hebben een aantal keer gesproken en ik verwacht zeker nog het nodige op te steken van zijn ervaring.

Komend seizoen ben je eindverantwoordelijk trainer bij DESTO. Hoe is dat contact ontstaan?

Het eerste contact was met Serge. Daarna heb ik op de club een goed eerste gesprek gehad, waarin ik direct een duidelijk beeld kreeg van deze grote, warme en stabiele vereniging.

Waren er meerdere gesprekken en was er ook overleg met spelers?

Ja, ik heb ook gesproken met twee spelers en de assistent-trainers van DESTO. Mooi om te zien dat spelers bij dit proces worden betrokken.

Wat gaf uiteindelijk de doorslag om met elkaar in zee te gaan?

DESTO voelt voor mij als de perfecte club voor mijn eerste hoofdtrainerschap bij een eerste elftal. Ik heb direct veel vertrouwen gevoeld vanuit alle betrokkenen. De selectie bestaat al jaren uit een stabiele groep echte clubjongens, aangevuld met eigen jeugd. Dat vormt een uitstekende basis om mooie stappen te zetten.

Hoe zou je jouw voetbalvisie omschrijven?

Het is belangrijk om gebruik te maken van de kwaliteiten binnen je selectie. Voor mij staat aanvallend, attractief en agressief voetbal centraal. Enkele spelprincipes zijn bijvoorbeeld het verplaatsen van het overtal van fase 1 naar fase 2, om uiteindelijk met verzorgd voetbal bij het doel van de tegenstander te komen.

Bij balverlies wil ik de bal zo snel mogelijk terugveroveren door agressief, maar fair, druk te zetten. In de omgang met spelers vind ik het belangrijk dat de drempel laag is. Betrokkenheid ontstaat het beste als je die zelf ook uitstraalt.

Hanteer je duidelijke huisregels?

Ja. Principes die centraal staan zijn betrouwbaar, betrokken en bescheiden. Spelers moeten eigenaarschap voelen, maar zich ook altijd ondergeschikt kunnen maken aan het teambelang.

Over welke trainersdiploma’s beschik je en welke wil je nog graag halen?

Ik ben in het bezit van mijn VC3. Over drie tot vijf jaar wil ik graag mijn VC4 behalen en mogelijk daarna ook nog het hoogste diploma.

Wat is jouw persoonlijke ambitie als trainer?

Topamateur niveau.

Hoe belangrijk is teamcultuur en hoe bewaak je dat?

Dat is altijd topprioriteit. Zonder een sterke teamcultuur kan een ploeg zich veel minder snel ontwikkelen. Door hier bewust aandacht aan te geven, ook buiten trainingen en wedstrijden om, bewaak je dat.

Wat mogen spelers straks écht van jou verwachten op trainingen en op de wedstrijddagen?

Een trainer die een duidelijke speelwijze kan overbrengen en die zowel het team als het individu beter maakt.

Roy dank dat je ruim de tijd hebt genomen om ons te woord te staan en alvast heel veel succes komend seizoen bij DESTO