Remco Claessens en Richard Gouw (’t Vliegdorp), trainersduo aan het woord

Van het Zeister Bos naar de landingsbaan in Soesterberg

Remco Claessens en Richard Gouw staan dit seizoen samen voor de selectie van ’t Vliegdorp. Het trainersduo verliet FZO om in Soesterberg aan een nieuw voetbalavontuur te beginnen.

Terwijl veel andere ploegen komend weekend al aan de competitie beginnen, heeft ’t Vliegdorp nog een extra week om de laatste puntjes op de i te zetten. Een mooi moment om de mannen op te zoeken en te vragen hoe hun eerste maanden bij de club zijn bevallen, hoe de ploeg ervoor staat en met welke verwachtingen zij aan het nieuwe seizoen beginnen.

Heren, jullie hebben nog een extra week voordat de competitie begint. In hoeverre komt die extra voorbereidingstijd op dit moment goed uit? Zijn er nog vakantiegangers die bij de groep moeten aansluiten, krijgen spelers met lichte pijntjes wat meer hersteltijd of hebben jullie extra ruimte om de ploeg helemaal klaar te stomen?

Eerlijk gezegd waren wij liever dit weekend al aan de competitie begonnen, want we zijn er klaar voor! Iedereen is fit, conditioneel staan we er goed voor en ook de koppies staan goed. We hebben een mooie voorbereiding gedraaid, met hard trainen, teambuilding en de nodige rustmomenten.

We hebben alles aan boord, iedereen is inzetbaar en er zijn geen gekke dingen. Die extra week pakken we dan maar gewoon lekker mee. De mannen kunnen komend weekend nog één keer met hun partner of gezin op pad of zaterdag ergens een voetbalwedstrijd van vrienden bekijken. Daarna is het klaar met de vakantiepret en gaan we met elkaar vol gas!

Alleen DOSC bleek tijdens de bekercyclus een maatje te groot. Hoe kijken jullie terug op wat de ploeg in de overige wedstrijden heeft laten zien? Welk gevoel hebben jullie overgehouden aan het spel, de inzet en de arbeid die de groep gedurende de voorbereiding heeft geleverd?

Vanaf de eerste training hebben we vrijwel altijd met een complete groep kunnen werken. Tijdens de wedstrijden hebben we veel uitgeprobeerd en gewisseld om te ontdekken wat goed werkt en op welke onderdelen we nog stappen moeten zetten.

Vanaf het begin zijn we open en eerlijk naar elkaar geweest: niet goed genoeg is gewoon niet goed genoeg. Gelukkig staat iedereen achter het plan en pakt de groep veel op. Ook wanneer het voetbal even wat minder is, blijven de jongens tot de laatste minuut voor elkaar knokken. Die mentaliteit en bereidheid geven ons een heel goed gevoel.

Deze groep heeft iets moois. Nu is het aan ons allemaal om dat iedere week opnieuw te laten zien. Samen, volle bak.

Jullie zijn als trainersduo bezig aan de eerste maanden bij ’t Vliegdorp: een nieuwe club met eigen mensen, gewoontes en verwachtingen. Hoe hebben jullie deze kennismakingsperiode beleefd en in wat voor omgeving zijn jullie terechtgekomen? ’t Vliegdorp speelt, net als jullie vorige club FZO, in de vijfde klasse. Welke overeenkomsten en verschillen zien jullie tussen beide verenigingen als het gaat om sfeer, cultuur en werkwijze?

We zien zeker overeenkomsten tussen beide clubs. Mensen als Marcel, Marco en Claudia kenden we al binnen de vereniging en dat maakte de overstap natuurlijk een stuk gemakkelijker. Iedere club heeft echter haar eigen cultuur en manier van denken. Ook supporters en andere mensen binnen een vereniging zijn overal weer net even anders.

Inmiddels hebben we onze draai bij ’t Vliegdorp goed gevonden. Wat vooral opvalt, is de goede sfeer binnen de club. De mensen werken keihard en doen er alles aan om ons als trainers goed te ondersteunen. Waar we vroeger veel zelf regelden, krijgen we nu regelmatig te horen: „Is geregeld, trainers.” Dat is eerlijk gezegd heerlijk werken.

De communicatie is uitstekend, de lijnen zijn kort en we krijgen als trainers alle vrijheid, rust en tijd om onze ideeën over te brengen op de spelersgroep. Dat doet ons denken aan onze beginperiode bij FZO. Ook daar heerste een cultuur waarin mensen samen iets wilden opbouwen en elkaar daarbij hielpen. Dat maakt het leuk om ergens aan te beginnen en gezamenlijk iets neer te zetten.

Het niveau is vergelijkbaar, maar de selecties zijn heel verschillend. Iedere groep heeft haar eigen karakter, ideeën en kijk op voetbal. Dat maakt het trainersvak juist zo mooi: je moet ontdekken wat bij een groep past en van daaruit proberen het beste uit de spelers en het team te halen.

Met nog een week te gaan komt de competitiestart steeds dichterbij en kunnen de laatste puzzelstukjes op hun plaats worden gelegd. Waar willen jullie met de groep in deze laatste fase nog de meeste winst boeken? Draait het vooral om het verder opbouwen van de fitheid, of hopen jullie juist dat de automatismen, vastigheden en onderlinge afstemming binnen het elftal steeds beter zichtbaar worden?

We hopen vooral dat we kunnen vasthouden aan waar we nu mee bezig zijn, zowel binnen als buiten het veld. Als deze groep dat weet vol te houden, denken we echt dat we dit seizoen nog weleens voor een verrassing kunnen zorgen.

Zoals we al aangaven: we hebben alles aan boord en iedereen is fit. Er is duidelijkheid en dat is misschien wel het belangrijkste. Iedereen weet wat er van hem wordt verwacht en waar we als ploeg naartoe willen.

Over de sfeer binnen de groep hoeven we volgens ons weinig te zeggen. Die is gewoon goed. We moeten vooral blijven doen waar we mee bezig zijn, elkaar scherp houden en iedere week beter willen worden. Dan kan dit zomaar een heel mooi seizoen worden.

Na het sluiten van de transferperiode wisten jullie met welke spelersgroep jullie aan het seizoen zouden beginnen. Hoe staat de selectie er op dit moment voor en zijn jullie tevreden over de omvang en de balans tussen ervaring en jong talent? Met een brede groep kan onvermijdelijk niet iedereen iedere week evenveel speelminuten maken. Hoe zorgen jullie ervoor dat ook die spelers betrokken en wedstrijdfit blijven? Kunnen zij bijvoorbeeld minuten maken in het tweede elftal?

We hebben een grote en goede spelersgroep en op dit moment is iedereen inzetbaar. Ook de balans binnen de selectie is goed. We beschikken over een mooie mix van ervaring en jonge, fitte spelers. Daardoor is de groep in onze ogen compleet en hebben we op meerdere posities voldoende mogelijkheden.

De afgelopen weken hebben we als trainers ook weer genoeg geleerd. Je krijgt pas echt een goed beeld van een spelersgroep wanneer de eerste bekerwedstrijden zijn gespeeld. Vanaf dat moment zie je steeds duidelijker wat goed gaat, waar nog verbetering nodig is en welke keuzes je richting de competitie moet maken.

Met een brede selectie weet je dat niet iedereen iedere week kan spelen. Jongens die op dat moment geen of weinig speelminuten krijgen in het eerste elftal, kunnen hun minuten maken in het tweede. Daar zijn we vanaf het begin helder over geweest. Het is belangrijk dat iedereen betrokken blijft, wedstrijdritme opdoet en klaarstaat wanneer de ploeg hem nodig heeft.

Zoals we al eerder aangaven: we gaan geen poppenkast spelen. We maken bewuste keuzes en leggen die ook uit. Tegelijkertijd laten we een speler niet meteen vallen na één mindere wedstrijd. Iedereen krijgt de kans om zich te laten zien, zich verder te ontwikkelen en zijn plaats binnen de groep te verdienen.

Wanneer je op die manier met elkaar omgaat, ontstaat er vertrouwen en acceptatie. Iedereen weet waar hij aan toe is en begrijpt wat er van hem wordt verwacht. Juist dat maakt het voor ons zo’n mooie uitdaging: samen bouwen, elkaar beter maken en ontdekken hoever we met deze groep kunnen komen.

Jullie zijn bij ’t Vliegdorp samen aan iets nieuws begonnen en willen met de spelersgroep bouwen aan een ploeg waarin de club en de supporters zich kunnen herkennen. Wanneer zouden jullie aan het einde van het seizoen met trots kunnen zeggen dat jullie samen iets moois hebben neergezet? Ligt de eerste uitdaging vooral in het creëren van een stabiel elftal met een stevig fundament, of voelen jullie dat deze groep de lat hoger mag leggen en misschien zelfs voor een periodetitel kan strijden?

We willen bovenal een ploeg zien die plezier uitstraalt en voor elkaar door het vuur gaat, zowel binnen als buiten het veld. Dat vinden we misschien wel het belangrijkste. Als we daarnaast de supporters kunnen vermaken met het voetbal dat we graag willen spelen, zijn we al een heel eind op de goede weg.

Natuurlijk zullen we ook weleens op ons bek gaan, want dat hoort bij voetbal. Maar als we herkenbaar Vliegdorp-voetbal spelen en iedereen weet waar we met elkaar voor staan, kunnen we daar trots op zijn.

Dat is ook precies de uitdaging die we samen met de technische mensen hebben uitgesproken: een herkenbare manier van voetballen neerzetten waaraan spelers, staf én supporters plezier beleven. Als we daar dit seizoen ook nog een mooie prijs aan kunnen koppelen, zou dat natuurlijk helemaal fantastisch zijn.

Lukt dat niet meteen, dan is het dit seizoen zaaien en volgend jaar oogsten. Eerst samen bouwen, plezier maken en iedere week een beetje beter worden. Dan zien we vanzelf waar die mooie reis ons uiteindelijk brengt.