Menno Kroon(SV Austerlitz), speler aan het woord

Zijn naam duikt de laatste weken steevast op in de wedstrijdverslagen. Als één van de stuwende krachten binnen het team van SV Austerlitz is hij van grote waarde voor zijn ploeg. Een echte clubman, iemand die de vereniging door en door kent en belichaamt. Maar bovenal is hij een sympathiek, warm en open persoon. Geen mediatraining, geen ingestudeerde antwoorden hij zegt gewoon waar het op staat.

Sinds dit seizoen is hij voornamelijk in de voorhoede te vinden, en dat pakt uitstekend uit. Met overtuiging, energie en doelgerichtheid laat hij wekelijks zien wat hij in huis heeft. Voor ons alle reden om hem deze week eens op te zoeken en nader kennis te maken.

Stel jezelf eens voor?

“Ik ben Menno Kroon, 28 jaar en kom uit Austerlitz. Hier voetbal ik ook al mijn hele leven. Naast het voetbal vind je me in de zomer vaak op de padelbaan.”

Je begon ooit als centrale verdediger, maar nu sta je ineens voorin te scoren; ben je gewoon stiekem klaar met verdedigen?

“Nee, dat is het helemaal niet. Vroeger in de jeugd heb ik ook wel voorin gestaan, maar sinds de senioren altijd achterin. Wes en Jurre vroegen me dit seizoen wat ik ervan zou vinden om voorin te spelen. Een keer verandering is natuurlijk altijd leuk, en als het dan ook nog goed uitpakt helemaal.”

Hoe is die omscholing van “sloper” naar “afmaker” eigenlijk gegaan?

“Er is niet echt een omscholing geweest. De enige verandering is een andere positie tijdens de partijvormen. En wie zegt dat je voorin ook niet kan slopen?”

Wat was moeilijker, leren scoren of afleren om iedereen neer te halen achterin?

“Het iedereen neerhalen heb ik nog niet afgeleerd. Dat zit gewoon in me. Ik merk dat je dat als spits op een goede manier ook kunt gebruiken. Weinig verdedigers verwachten wat je gaat doen, omdat ze het niet gewend zijn. En je kunt altijd meer scoren. Iedereen mist helaas kansen.”

Heb je nog verdedigende trekjes als spits, bijvoorbeeld dat je eerst denkt: “zal ik ’m wegkoppen?”

“Gelukkig heb ik dat niet tijdens de wedstrijd. Natuurlijk hou ik er nog steeds van om een duel hard in te gaan en te kijken of je met een sliding zowel de bal als de man kunt meenemen. Dat zijn toch altijd de fijnste momenten.”

Als het team in nood zit: kunnen ze je nog achterin parkeren of ben je definitief spits?

“Dat laat ik helemaal over aan Wes en Jurre. Ik ben wat dat betreft een makkelijke jongen die nooit een weerwoord heeft op wat zij willen.”

Je maakt goals en geeft assists, voel je je inmiddels de ster van het team of blijf je lekker nuchter?

“Zo heb ik me altijd al gevoeld. Nee, geintje. Natuurlijk is het lekker voor jezelf als je veel scoort en assists geeft, maar zonder je teamgenoten krijg je dat ook niet voor elkaar. Dikke pluim voor hen dus.”

Wat vind je leuker, zelf scoren of iemand anders een intikker geven?

“Uiteindelijk is zelf scoren natuurlijk wel leuker. Maar als een ander er beter voor staat en je hem ziet tijdens de wedstrijd, dan is een balletje afgeven voor de assist natuurlijk ook hartstikke leuk. Het draait toch om het doelpunt.”

Heb je een favoriete goal waarvan je dacht: “ja, deze ga ik nog vaak terugkijken”?

“Laatst tegen FZO in de blessuretijd de 3-2 scoren is natuurlijk wel heerlijk. Vooral de blijdschap die er dan bij zo’n goal komt kijken. Het schijnt dat Wes nog steeds niet is geland na zijn vreugdesprong.”

SV Austerlitz is geen megaclub, wat maakt het juist zo leuk om daar te spelen?

“Doordat we niet zo groot zijn, kent iedereen elkaar. Dat maakt dat de club hecht aanvoelt, ook voor spelers die nieuw binnenkomen. Ik heb nog maar weinig meegemaakt dat spelers die van buitenaf komen binnen één seizoen alweer vertrekken.”

Kent iedereen elkaar echt, of moet je soms nog even nadenken wie er naast je in de kleedkamer zit?

“Iedereen kent elkaar. De meesten spelen al meer dan tien jaar samen. Af en toe trekt onze ijle berglucht wel eens een nieuwe speler naar ons toe, maar die ken je na een voorstelrondje natuurlijk meteen.”

Wat is typisch “SV Austerlitz” dat je nergens anders tegenkomt?

“Ik denk dat de hechte band die wij als team hebben wel iets typisch Austerlitz is. Omdat we elkaar al zo lang kennen, kan er op en buiten het veld ook weleens een flinke discussie ontstaan. Maar met een biertje in de derde helft is dat vaak weer snel opgelost.”

Zijn uitwedstrijden soms spannender dan thuiswedstrijden, of juist andersom?

“Dat ligt er maar net aan tegen wie je speelt. Het liefst speel ik gewoon lekker thuis bij ons in het bos. Wedstrijden tegen bijvoorbeeld FZO zijn altijd spannend, en dan maakt het niet uit of je uit of thuis speelt.”

Hoe belangrijk zijn de vrijwilligers en wie maakt de beste derde helft?

“Hartstikke belangrijk. Zonder vrijwilligers heb je geen vereniging. De beste derde helft maken we uiteraard altijd zelf.”

Hoe zou je jullie team omschrijven in drie woorden?

“Gezelligheid, derde helft, hecht.”

Wie is de gangmaker van het team (en wie juist totaal niet)?

“Ik kan niet zeggen dat we per se één gangmaker hebben binnen ons team. Natuurlijk zijn er spelers die uitbundiger zijn en meer aanwezig. We hebben geluk met onze eigen Mart Hoogkamer in het team. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik al een tijdje niets meer van hem heb gehoord. Laten we hopen dat hij aanstaande zaterdag zijn stembanden weer laat horen. Uiteindelijk maken we de sfeer met z’n allen.”

Je bent ook fysiotherapeut, ben jij degene die na de wedstrijd iedereen weer moet oplappen?

“Na de wedstrijd begint de derde helft. Vanaf maandag ben ik weer beschikbaar. Telefoonnummer is te vinden op de website.”

Word je vaker gevraagd voor advies of juist voor een massage na een zware wedstrijd?

“Vaker voor advies. In ons elftal lopen er nogal wat rond met zwakke enkels, dus dat is vaak wel een ding. Ik wacht nog steeds op het moment dat een teamgenoot vraagt of hij mij moet masseren na een zware wedstrijd. Misschien als ze dit lezen?”

Wat betekent SV Austerlitz voor jou, meer dan alleen voetbal?

“Ik kom al mijn hele leven bij de club. Naast het voetbal speel ik daar ook padel en darten we er op vrijdagavond. Het voelt als een tweede thuis, aangezien ik er soms wel vijf keer per week kom.”

En eerlijk, hoeveel goals ga je dit seizoen maken?

“Ik heb vooraf dit seizoen gezegd dat ik van een spits in het amateurvoetbal verwacht dat hij 1-op-1 loopt. Omdat ik dit seizoen drie wedstrijden mis, kom ik uit op 19 doelpunten. Nog zeven te gaan dus, in de vijf wedstrijden die ik er nog bij ben. Lijkt me een mooi doel.”

Het laatste woord is voor jou…

“Voetbal is maar bijzaak.”

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer