Marks facilitaire dienstverlening sterrenteam 26

Marks Facilitaire dienstverlening Sterrenteam 26

Het laatste sterrenteam van het seizoen 2025-2026… het zit erop. Maar liefst 26 sterrenteams passeerden dit seizoen de revue. Wekelijks ontvingen wij prachtige sterrenrapporten van onze waarnemers langs de velden. Vanuit alle klassen stonden er iedere speelronde weer spelers op die boven het maaiveld uitstaken. De ene week nog indrukwekkender dan de andere, maar één ding bleef altijd hetzelfde, er viel genoeg te kiezen in ons prachtige amateurvoetbal.

Soms kregen wij bijna een complete WK-selectie aan uitblinkers doorgestuurd en moesten we keuzes maken die eigenlijk niet te maken waren. Andere weken was de spoeling wat dunner, maar zelfs dan stond er uiteindelijk weer een elftal waar iedere voetballiefhebber zijn veters voor zou aantrekken.

Van ervaren rotten die al jarenlang het gezicht van hun club zijn tot jonge talenten die zich dit seizoen definitief op de kaart speelden. Van onverzettelijke verdedigers tot middenvelders met fluwelen passes en aanvallers die het net moeiteloos wisten te vinden. Iedere week was het opnieuw afwachten welke namen er genomineerd zouden worden en wie uiteindelijk een plek in het sterrenteam verdienden.

Dit weekend was de vijver iets kleiner, mede doordat de competities in de 4e en 5e klasse al ten einde waren. Toch leverde ook deze laatste speelronde weer een prachtig sterrenteam op. En voor één keer hebben wij zelfs een uitzondering gemaakt. Binnen één team konden wij simpelweg niet kiezen tussen twee absolute uitblinkers. Daarom krijgen zij in dit allerlaatste sterrenteam van het seizoen allebei een plek. Soms zijn prestaties gewoon te goed om iemand buiten de boot te laten vallen.

En daarmee gaat ook dit laatste sterrenteam de geschiedenisboeken van VMN in. Wat een seizoen hebben we beleefd. Wat een verhalen, wat een wedstrijden en vooral, wat een sterren hebben we weer mogen zien schitteren op de amateurvelden. Het bewijst maar weer dat ons mondiale amateurvoetbal nog altijd barst van kwaliteit, passie, karakter en onvervalste clubliefde.

De laatste namen worden nog één keer opgeschreven. De laatste sterren krijgen nog één keer hun verdiende podium. En daarna sluiten we een prachtig seizoen af, eentje die nog lang zal blijven hangen langs de lijnen en in de kantines.

Er werden in totaliteit 13 sterren aangedragen om dit laatste sterrenteam te formeren en wij gaan ze dan ook met trots aan jullie voorstellen, het 26^e en laatste sterrenteam seizoen 2025-2026.

We spelen in een 1-3-4-3 opstelling

Doelman

Dean Kaya(VVIJ)

Dean is pas in de slotfase van de competitie doorgeschoven naar het elftal, maar heeft zich daarin direct uitstekend laten zien. Ook in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen onderscheidde hij zich met sterk keeperswerk. Op meerdere cruciale momenten verrichtte hij knappe reddingen en voorkwam daarmee dat Zeist terug in de wedstrijd kwam. Met veel rust, uitstraling en belangrijke saves liet hij zien over veel kwaliteiten te beschikken en leverde hij een belangrijk aandeel in het resultaat van zijn ploeg.

Achterhoede:

Geen gebruikelijke achterhoede én dit keer slechts drie man achterin, maar kijk eens naar de namen. Dit zijn stuk voor stuk sterkhouders die precies weten wat er gevraagd wordt op dit niveau.

Met Jos en Kevin aan de zijkanten staat er snelheid, duelkracht en onverzettelijkheid. Twee spelers die je werkelijk overal kunt neerzetten en die altijd leveren wat het team nodig heeft. Of het nu verdedigen, opbouwen of mee opkomen is, zij staan er.

En centraal daarachter? Igor. De man die overzicht bewaart en alleen hoeft te zorgen voor de juiste rugdekking, omdat hij weet dat hij met deze twee krijgers naast zich altijd kan bouwen op strijd, ervaring en betrouwbaarheid.

Jos Swaray (Jonthan)

Normaliter middenvelder, in het sterrenteam een linie gezakt, maar wat was hij zaterdag weer fabelachtig in het veld. Jos is eigenlijk het hele seizoen al de mvp van Jonathan. Het meest constant geweest in alle 26 competitie wedstrijden en elke week wel een ruime voldoende.Ook in een wedstrijd tegen IJFC,  wat nooit een wedstrijd werd omdat je twee ploegen nodig hebt die willen voetballen. Een tegenstander die niet wilde en heel sporadisch de aanval zocht en een boeing 777 parkeerde rond de eigen 16 meter. Jos opende de score met een ouderwetse poeier waarbij we allen in ons achterhoofd de beroemde uitspraak hoorden "komt dat schot". En maakte met een kopbal de 4e van de middag en zijn 2e. Of hij nu in de 1 op 1 komt, met een medespeler er doorheen combineert of zelfs 2 man weet te passeren. Met Jos aan de bal gebeurd er eigenlijk altijd wel iets moois en goeds. Nu nog even schitteren in de NC.

Igor Hartkamp (Delta Sports '95)

Als centrale verdediger liet Igor opnieuw in de kampioenswedstrijd zien waarom hij al jarenlang geldt als een betrouwbare rots in de branding binnen het team. Als centrale verdediger stond hij voortdurend op de juiste plek en wist hij de aanvallers van Sporting ’70 uitstekend af te stoppen. Maar zijn waarde zat niet alleen in het verdedigen. Igor was bepalend met zijn coaching, leiderschap en aanwezigheid achterin. Continu stuurde hij zijn medespelers aan, zette hij de organisatie neer en won hij belangrijke duels. Een verdediger zoals iedere ploeg die graag in zijn achterhoede heeft staan, sterk in de duels, rustig aan de bal en altijd klaar om zijn ploeg op sleeptouw te nemen.Alsof dat nog niet genoeg was, bekroonde hij zijn sterke optreden ook nog met de belangrijke 0-1. Na een scrimmage voor het doel reageerde hij het scherpst en werkte hij de bal binnen. Een prachtig moment voor Hartkamp, want het betekende zijn allereerste doelpunt en dat uitgerekend in een wedstrijd waarin het kampioenschap werd veiliggesteld.

Kevin van Kippersluis (Wasmeer)

Bij gebrek aan pure verdedigers hebben wij Kevin in dit sterrenteam een linie naar achteren gehaald. Maar eerlijk is eerlijk, met zijn voetbalintelligentie, ervaring en gogme kan Kevin eigenlijk op iedere positie uit de voeten. Hij weet precies wat er gevraagd wordt in de opbouw van achteruit en straalt daarin ontzettend veel rust uit. Met zijn inzicht leest hij het spel vaak al een stap eerder dan de tegenstander en juist dat maakt hem zo waardevol voor een elftal. Hij coacht, organiseert en brengt bovendien de nodige winnaarsmentaliteit met zich mee. Aan de bal is hij comfortabel, onder druk blijft hij rustig en voetballend denkt hij altijd vooruit. Meer hoeven we eigenlijk nauwelijks te zeggen over deze voormalige profvoetballer. Kevin beschikt simpelweg over kwaliteiten die je niet vaak tegenkomt op de amateurvelden en laat week in, week uit zien waarom hij nog altijd van grote waarde is voor zijn ploeg. Oja, hij maakte ook nog even drie goals zaterdag!!

Middenveld;

Wat een prachtige mix staat er op dit middenveld. Een linie waarin werkelijk alles samenkomt: ongekende werklust, spelers die zonder morren het vuile werk voor ploeggenoten opknappen, creativiteit, aanvallende impulsen én bovendien een bak aan scorend vermogen.

Dit is zo’n middenveld dat een wedstrijd volledig kan controleren. Van het winnen van duels en het bewaken van de balans tot het creëren van kansen en zelf beslissend zijn voor het doel. Iedere speler brengt zijn eigen kwaliteiten mee, maar samen vormt het een geheel dat perfect in elkaar grijpt. Veelzijdigheid zoals deze zie je zelden. Een middenveld met kracht, intelligentie, energie en goals in de benen. Eentje dat iedere tegenstander pijn kan doen en waar je als ploeg op kunt bouwen. Een middenveld uit duizenden. En ja… wij hebben hem.

Masis Morad(PVCV)

Niet alleen tegen De Meern, maar eigenlijk het gehele seizoen door is Masis één van de absolute dragende krachten van PVCV. Ook zaterdag liet hij weer zien waarom hij zo belangrijk is voor zijn ploeg. De middenvelder speelde een ijzersterke wedstrijd en was overal op het veld te vinden. Zoals we van hem gewend zijn bracht Morad het gif, de energie en de onverzettelijkheid die PVCV zo vaak nodig heeft. Op het middenveld heerste hij van begin tot eind en voor de spelers van De Meern bleek hij opnieuw een ware plaag. Met zijn enorme werklust, duelkracht en voetballende kwaliteiten trok hij het spel regelmatig naar zich toe. In de gewonnen wedstrijd was zijn optreden opnieuw een lust voor het oog en onderstreepte hij nog maar eens zijn grote waarde voor het elftal van PVCV.

Dean de Wit(SCH’44)

Het werd uiteindelijk een heerlijke middag voor SCH’44. In een wedstrijd waarin het tempo door de broeierige warmte niet altijd hoog lag, stond één man op die daar ogenschijnlijk geen enkele moeite mee had, Dean de Wit. De middenvelder speelde een ijzersterke wedstrijd en was werkelijk overal op het veld te vinden. In zijn rol als controleur op de ‘6’-positie bepaalde hij het ritme van de ploeg en zorgde hij er voortdurend voor dat het spel snel van kant naar kant werd verplaatst. Met zijn rust aan de bal, slimme positionering en zuivere passing was hij continu het aanspeelpunt in de opbouw. Maar waar Dean misschien nog wel de meeste indruk mee maakte, was zijn onvermoeibare werklust. In de verzengende hitte bleef hij meters maken, duels winnen en gaten dichtlopen alsof de temperatuur hem niets deed. Regelmatig dook hij ook aan de zijkanten op om de opbouw te ondersteunen en van daaruit gevaar te stichten richting het vijandelijke doel. Zijn optreden straalde leiderschap, energie en kwaliteit uit en daarmee was hij de absolute uitblinker in deze fraaie overwinning. Een zege die SCH’44 niet alleen drie punten opleverde, maar ook de winst van de derde periodetitel. Nu wacht de volgende uitdaging: het Hilversumse Olympia.

Pelle Steenbakkers(SO Soest)

Pelle beleefde zaterdag opnieuw een middag om niet snel te vergeten. In de wedstrijd tegen Laren was de jonge speler één van de grote uitblinkers aan de kant van SO Soest. In pas zijn tweede basisplaats liet hij wederom zien over veel kwaliteiten en lef te beschikken. Alsof een sterke wedstrijd nog niet genoeg was, wist hij ook opnieuw het net te vinden. Een belangrijke treffer bovendien, want mede dankzij zijn doelpunt trok SO Soest de overwinning over de streep en werd tegelijkertijd de derde periodetitel binnengesleept. Daarmee mag de ploeg zich gaan opmaken voor de nacompetitie om promotie. De energie, gretigheid en het vertrouwen waarmee Steenbakkers speelde waren een lust voor het oog. Hij werkte keihard voor het team, zocht voortdurend de diepte en bekroonde zijn uitstekende optreden dus met een doelpunt van grote waarde. Na afloop volgde dan ook een meer dan terechte beloning voor de uitblinker van de middag. Pelle mocht niet één, maar zelfs twee cadeaubonnen in ontvangst nemen: van Bowling Overhees én Bloemenhandel Cristel de Groot. Een prachtige afsluiting van opnieuw een memorabele middag voor de talentvolle speler van SO Soest.

Bart Aalbertsen (SVL)

Bart is het type aanvoerder dat iedere ploeg graag in zijn elftal heeft. Een leider die nooit verzaakt, altijd vooropgaat in de strijd en opstaat wanneer het team hem nodig heeft. Een speler bovendien die de klappen van de zweep kent als geen ander en met zijn ervaring en inzicht van enorme waarde is voor SVL.

Ook dit weekend liet hij weer zien waarom hij zo belangrijk is voor de ploeg uit Langbroek. Niet alleen met zijn goals, maar vooral ook met de manier waarop hij het spel leest, zijn ploeg neerzet en op de juiste momenten de rust bewaart. Bart ziet situaties vaak al voordat ze ontstaan en dat maakt hem zowel aan de bal als zonder bal van onschatbare waarde. Waar anderen in de spanning van een beslissende fase misschien onzeker worden, blijft hij juist overeind. Hij neemt verantwoordelijkheid, sleept zijn ploeg mee en straalt voortdurend vertrouwen uit richting zijn medespelers. Een echte aanvoerder dus, eentje die het elftal bij de hand neemt wanneer het nodig is.Met zijn drie treffers had hij een groot aandeel in opnieuw een succesvolle middag voor SVL. Nu mogen Bart en zijn kornuiten zich gaan opmaken voor de promotiewedstrijden richting de 4e divisie. En dan rijst natuurlijk de vraag, kan het seizoen in Langbroek nóg mooier worden? Als het aan Bart ligt, absoluut.

Voorhoede:

Noem het gerust een droomvoorhoede en eerlijk gezegd is daar geen woord van gelogen. Als jouw aanvalslinie samen goed is voor liefst tien doelpunten in de laatste competitieronde, terwijl er in veel wedstrijden nog volop spanning en belangen waren, dan heb je iets héél bijzonders staan. Deze mannen deden precies waarvoor aanvallers worden opgesteld: wedstrijden beslissen. Met flair, killersinstinct, snelheid, slimte en vooral een enorme honger naar goals trokken zij nog één keer alle aandacht naar zich toe. Terwijl bij veel clubs de druk maximaal was, stonden zij juist op. Grote spelers op grote momenten. Het mooie is misschien nog wel de veelzijdigheid van deze voorhoede. De één met pure doelgerichtheid, de ander met acties en creativiteit, en weer een ander met onverzettelijkheid en neusje voor de goal. Maar samen vormden zij een aanval waar iedere verdediging slapeloze nachten van krijgt.

Dat juist deze drie spelers het seizoen afsluiten in Sterrenteam 26 voelt daarom meer dan verdiend. Een aanvalslinie om van te genieten en eentje waar wij onze handen zeker voor dicht mogen knijpen.

Maurits Nijenhof (EDO).

Sinds Maurits in de spits is komen te staan, lijkt EDO een compleet andere ploeg. De aanvaller brengt energie, diepgang en vooral veel strijdlust in het elftal, iets waar de ploeg zichtbaar beter van is gaan draaien. Ook tegen kampioen Woudenberg bewees Nijenhof opnieuw zijn enorme waarde voor EDO. Met een doelpunt én een assist had hij een groot aandeel in het fantastische resultaat dat werd behaald. Daarnaast kwam ook de rebound van zijn inzet uiteindelijk in het doel terecht, waardoor hij eigenlijk bij bijna iedere gevaarlijke aanval betrokken was. Maar cijfers vertellen lang niet het hele verhaal van zijn wedstrijd. Vooral zijn werklust en onverzettelijkheid sprongen opnieuw in het oog. Zeker nadat EDO met tien man kwam te staan, bleef Nijenhof onvermoeibaar jagen, sleuren en vechten voor iedere meter. Hij zette de toon voor zijn ploeggenoten en groeide uit tot één van de absolute smaakmakers van de middag. Dat EDO met een man minder overeind bleef tegen de kampioen was mede te danken aan de enorme arbeid en drive van hun spits. De vorm waarin hij momenteel verkeert, geeft de ploeg bovendien zichtbaar vertrouwen richting de nacompetitie.

MAUPIE ON FIRE 🔥

De bijnaam klinkt inmiddels iedere zaterdag harder langs de lijn: MAUPIE ON FIRE 🔥 En terecht ook. Maurits is momenteel goud waard voor EDO met zijn goals, assists, strijd en eindeloze energie. En mocht EDO zich handhaven in de 2e klasse, dan gaan de verhalen nu al rond dat onze Maupie net als vroeger “Maupie Caransa” wat bruine enveloppen zal rondstrooien voor de 3^e helft! Haha

Sebastiaan Evers (FC Oudewater)

Daar was Sebastiaan weer. De aanvaller is inmiddels niet meer weg te denken uit onze sterrenteams en bewees ook in zijn laatste competitiewedstrijd opnieuw waarom. Met maar liefst vier doelpunten groeide hij wederom uit tot de grote man aan de kant van FC Oudewater.

En hoe hij scoorde, maakte het optreden misschien nog wel indrukwekkender. Met links, met rechts én met het hoofd liet Sebastiaan zien over een compleet arsenaal aan kwaliteiten te beschikken. Waar hij vorige week al meerdere keren trefzeker was, verkeerde hij ook nu weer in absolute bloedvorm. Zijn vier treffers leverden hem bovendien de titel van laatste topscorer van de week van VMN op. Een prachtige individuele bekroning op een sterke serie wedstrijden aan het einde van het seizoen. Met deze indrukwekkende slotfase sluit Sebastiaan een seizoen af waarin hij een belangrijk aandeel had in het veilig spelen van zijn ploeg. Een seizoen dat eindigt met vertrouwen, goals en een spits die precies op tijd weer beschikbaar was en in top vorm.

Max Engberink (TOV)

Wat een wedstrijd werd het op de laatste speeldag van het seizoen. TOV moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in kampioen Hooglanderveen, maar dat de eindstand liefst 6-7 zou bedragen had vooraf werkelijk niemand kunnen voorspellen. Het werd een krankzinnig duel vol goals, kansen en spektakel, waarin de neutrale toeschouwer ogen tekort kwam. Voor TOV zat er helaas geen passend slotstuk aan het seizoen vast. Lange tijd leek de ploeg namelijk serieus op weg naar een nacompetitieplek voor promotie. In de laatste weken begon de motor wat te haperen en gingen belangrijke punten verloren, waardoor de droom van promotie langzaam uit zicht verdween. Toch doet dat weinig af aan het seizoen dat TOV heeft neergezet. De ploeg heeft laten zien over veel kwaliteit, karakter en scorend vermogen te beschikken en kan uiteindelijk met opgeheven hoofd terugkijken op een meer dan degelijk voetbaljaar. Eén van de absolute lichtpunten was zonder twijfel Max Engberink. De aanvaller liet ook tegen Hooglanderveen weer zijn klasse zien en bekroonde zijn sterke optreden met maar liefst vier doelpunten. Met die vier treffers kan Max bovendien met een bijzonder goed gevoel terugkijken op zijn laatste wedstrijd van het seizoen. Voor onze rapporteur was hij zonder enige twijfel de grote man van de middag en de gevierde speler op een middag die misschien geen promotie opleverde, maar wel nog één keer liet zien hoeveel kwaliteit en veerkracht er in deze ploeg zit.

Sterrenbank:

Zijn strijdlust, het telkens weer terugvechten na tegenslagen en uiteindelijk zaterdag de gevierde man zijn bij BFC, het typeert Niels Posthuma volledig. Hij speelde twintig minuten, maar wél de belangrijkste twintig minuten van zijn seizoen. Met zijn beslissende vrije trap schoot hij BFC naar handhaving en bewees hij opnieuw hoeveel waarde hij kan hebben voor zijn ploeg. Een meer dan terechte uitnodiging voor dit Sterrenteam dus. En wie weet maakt hij in de tweede helft ook hier weer de winnende…

En ja, we maken een uitzondering op de regel. Maar als je dat doet, dan moet het wel voor een heel bijzondere speler zijn. Een waarnemer mag normaal gesproken slechts één speler per team aandragen, toch vroeg hij dit keer ruimte voor een uitzondering en die komt er. Want ook Lars van Houten verdient absoluut een plek in dit Sterrenteam.

Met zijn klasse en enorme waarde voor PVCV kon simpelweg niemand om hem heen. Daarom hebben we eenmalig besloten twee spelers van PVCV te selecteren. Een uitzondering, maar wel eentje die volledig te verdedigen valt.

Niels Posthuma (BFC)

Het zijn voor Niels al langere tijd lastige jaren. Hij wordt al seizoenen achtervolgd door blessures en daardoor heeft hij maar zelden langdurig kunnen laten zien over hoeveel kwaliteiten hij beschikt. Binnen de selectie van BFC wordt hij gezien als een speler met enorm veel potentie, maar juist dat maakt het extra zuur dat zijn lichaam hem zo vaak in de steek laat. Toch liet Posthuma zaterdag opnieuw zien waarom hij zo belangrijk kan zijn voor BFC. Twintig minuten voor tijd kwam hij binnen de lijnen en vrijwel direct liet hij zijn kwaliteiten zien. Toen BFC een vrije trap kreeg, twijfelde hij geen moment. Posthuma eiste de bal op, ging achter de bal staan en schoot de vrije trap vervolgens schitterend binnen. Een doelpunt met grote waarde, want dankzij die treffer trok BFC de overwinning over de streep én speelde de ploeg zich veilig in de 1e klasse. Het tekent misschien wel precies de klasse van hem. Ondanks alle tegenslagen en het beperkte aantal minuten dat hij vaak kan maken, blijft hij een speler die in een kort tijdsbestek het verschil kan maken. Voor BFC was zijn invalbeurt zaterdag dan ook goud waard.

Lars van Houten (PVCV)

Soms is een uitzondering op de regel meer dan terecht. Er kon simpelweg niet om Lars heen worden gegaan. De aanvaller was één van de absolute uitblinkers en had met twee belangrijke doelpunten een groot aandeel in het veiligstellen van PVCV. Maar deze wedstrijd kreeg nog een extra bijzonder tintje, want het bleek tevens het laatste kunstje van Lars in het eerste elftal van PVCV. Een afscheid dus van een speler die jarenlang van enorme waarde is geweest voor de club. Van Houten is zo’n voetballer waarvoor mensen graag naar het sportpark komen. Een speler met een geweldige techniek, veel creativiteit en het vermogen om vanuit het niets iets bijzonders te doen. En juist op een belangrijk moment stond hij er zaterdag weer, precies zoals grote spelers dat doen. Dat hij zijn periode in het eerste afsluit met twee goals en een belangrijke overwinning, maakt het verhaal eigenlijk alleen maar mooier. PVCV neemt afscheid van een fantastische voetballer en een speler die ongetwijfeld gemist gaat worden op het veld.

Het zit er op, 26 sterrenteams hebben wij gepresenteerd, veel oude bekende kwamen wij weer tegen maar ook het nodige talent stond op en dat was zeker mooi om te zien. We gaan de zomerstop in en zien jullie in het nieuwe seizoen weer