Marks facilitaire dienstverlening Sterrenteam 16

We zijn alweer aanbeland bij Sterrenteam 16. En hoe mooi wil je het hebben, maar liefst zestien waarnemers hebben hun sterrenrapport gedeponeerd op het hoofdkantoor van VMN op het Mediapark in Hilversum. Het was dringen geblazen bij de digitale brievenbus. En niet zomaar rapporten. Nee, verslagen vol loftrompetten en superlatieven waar zelfs de redactie af en toe even van moest gaan zitten. Hier en daar hebben we wat moeten inkorten, anders hadden we voor het eerst een boekwerk moeten presenteren à la de Dikke Van Dale. Zo gek maken we het nog net niet. Feit is, het niveau lag dit weekend skyhigh. Verdedigers die als rotsen stonden, middenvelders met longinhoud waar je een marathon op loopt en aanvallers die het net lieten bollen alsof het een dinsdagavondtraining was. In elke linie was er meer dan voldoende keuze. En dat betekent automatisch dat sommige sterren hoe fel ze ook straalden dit keer plaatsnemen op de sterrenbank. Geen schande trouwens, want ook invallers kunnen het verschil maken. Vraag dat maar aan menig Champions League-coach. Over keuzes gesproken, de samenstelling van de startende elf vroeg ditmaal om een creatieve oplossing. Onze interim-bondscoach liep zichtbaar leeg toen hij de lijst met namen zag. Hij trok wit weg bij het besef dat hij moest schrappen. Na twee paracetamols en een ferme opfrisbeurt bleef hij gelukkig bij kennis. Uiteindelijk hebben we het democratisch opgelost. Drie kommen met balletjes, een onschuldige hand en het lot dat besliste. Puur toeval dus al noemen wij het liever een tactisch hoogstandje van het universum.

Morgenavond komt iedereen overigens in actie wanneer we alweer speelronde 16 van onze eigen Champions League-editie aftrappen. Maar we beginnen met de volgende elf.

Het systeem? Vertrouwd en aanvallend ingesteld: 1-4-3-3.

Op doel…

Dolf Uytewaal (t Goy)

Dolf staat met hoofdletters in het sterrenrapport van de plaatselijke waarnemer. Met twee cruciale reddingen hield hij zijn ploeg op de been op momenten dat het écht nodig was. Maar zijn waarde zat niet alleen in het stoppen van ballen. Dolf straalde rust uit, had voortdurend oog voor de voortzetting en koos steeds het juiste moment om het spel snel te verleggen of juist het tempo eruit te halen. Daarnaast coachte hij zijn achterhoede scherp en duidelijk. Hij zat er bovenop, stuurde bij waar nodig en zorgde ervoor dat de organisatie bleef staan, ook in fases waarin de druk toenam. Daarmee was hij niet alleen een sluitpost, maar ook een verlengstuk van de trainer binnen de lijnen. Een optreden dat verder ging dan alleen die twee reddingen en van grote waarde was voor het resultaat.

Achterhoede:

Vier topverdedigers die als een betonnen blok de achterhoede potdicht hielden. Spelers aan wie hun elftal zich zaterdag kon optrekken en die zo de basis legden voor een mooie overwinning. We stellen ze graag aan u voor.

v.r.n.l.

Enrico Vriend( De Posthoorn)

Hij speelde een ijzersterke wedstrijd. Hij blijft altijd rustig aan de bal en maakt zowel verdedigend als aanvallend de juiste keuzes. Echt fijn om zo’n jonge gast op de back te hebben, zeker als je bedenkt dat hij van origine middenvelder is. Wat vooral opvalt is zijn spelintelligentie. Hij leest situaties vroeg, stapt op het juiste moment in en weet wanneer hij moet inschuiven om het middenveld te versterken. Dat hij zich zo makkelijk aanpast aan een andere positie zegt veel over zijn voetbalvermogen én zijn mentaliteit. Voor een jonge speler toont hij volwassenheid in zijn spel, en dat geeft vertrouwen, nu én richting de toekomst.

Wiek Dorst (Montfoort SV19)aanvoerder

Het was een echte teamprestatie waarbij Wiek Drost terecht werd uitgeroepen tot man of the match. Centraal achterin speelde hij als een vorst, samen met zijn kompanen die hun werk prima uitvoerden. Wiek heerste, won zijn duels met overtuiging, zat er kort op wanneer het moest en stapte op het juiste moment in om gevaar vroegtijdig te neutraliseren. Bracht rust aan de bal en was in de coaching nadrukkelijk aanwezig. Je zag aan alles dat hij de lijnen uitzette en de organisatie bewaakte. Een optreden van een echte heerser achterin precies wat je nodig hebt in een gewonnen topper.

Maverick van Benten(Loosdrecht)

Maverick speelde een wedstrijd die indruk maakte. In de duels was hij vrijwel onklopbaar; hij won bijna al zijn één-tegen-één confrontaties en straalde daarbij rust en overtuiging uit. Waar anderen onder druk de bal zouden wegwerken, koos hij juist voor de voetballende oplossing. Met krachtige indribbels door het midden of strakke passes door de as en soms zelfs achter de laatste linie van TOV brak hij de linies open en gaf hij zijn ploeg telkens weer lucht.

Wat zijn optreden extra knap maakte, was zijn onvermoeibare energie. Zelfs na de 3-2, in een fase waarin de spanning voelbaar toenam, bleef hij scherp en vastberaden. Met een perfect getimede tackle op de bal onderbrak hij een veelbelovende aanval van TOV en liet hij zien dat hij tot de laatste minuut bereid was alles te geven. Geen overdreven franje, maar een volwassen, complete wedstrijd. Maverick was beslissend in details en juist dat maakt zijn prestatie zo waardevol.

Lars Versteeg(PVCV). 

In de met 2-5 gewonnen uitwedstrijd tegen Valleivogels speelde hij een fantastische partij op de backpositie. Waar PVCV de punten hard nodig had, stond Lars er vanaf minuut één. Verdedigend gaf hij nauwelijks iets weg, zat kort op zijn tegenstander en won hij zijn duels met overtuiging. Maar minstens zo belangrijk was zijn bijdrage naar voren. Wat een energie stopt hij in een wedstrijd. Natuurlijk waren er meer spelers die zich lieten gelden in deze belangrijke overwinning, maar voor onze waarnemer ter plekke sprong één naam eruit, Lars Versteeg. Een optreden vol discipline, drive en rendement precies wat je verwacht van een moderne back in topvorm.

Middenveld.

Een dynamisch middenveld dat door zijn enorme loopvermogen zo goed als niet te stoppen is. Zwoegend, vuile meters makend, effectief in defensief opzicht en dreigend naar voren, met bovendien het nodige scorend vermogen.

v.r.n.l.

Mitch Dorrestein (Hees)

Mitch was zaterdag de absolute motor op het middenveld van Hees. Als een echte stofzuiger ruimde hij op wat er te halen viel en zette hij direct de toon met zijn onvermoeibare inzet. Met sprints van ruim dertig meter jaagde hij zijn tegenstanders op, veroverde hij knap de bal en leverde hij daarna ook nog eens een verzorgde pass af. Zijn energie en strijdlust werkten aanstekelijk voor de rest van het elftal. Mitch speelde zichzelf volledig leeg voor het rood van Hees en was daarmee één van de grote boegbeelden van de ploeg. Een optreden dat meer dan terecht een plek in het sterrenteam van de Week oplevert.

Jelmer Versloot(FC Breukelen)

Jelmer is het type middenvelder waar iedere trainer van droomt. Een dynamische kracht, een echte box-to-box speler met een motor die maar blijft draaien. De man met de ijzeren longen. Kracht, onverzettelijkheid en een tomeloze werklust vormen de basis van zijn spel. Opgeven staat simpelweg niet in zijn woordenboek. Hij jaagt door, sluit gaten, zet aan waar anderen afhaken en is zowel verdedigend als aanvallend van onschatbare waarde. En dan hebben we het nog niet eens over zijn voetbalkwaliteiten: comfortabel aan de bal, met overzicht en het vermogen om het spel te versnellen wanneer dat nodig is. Afgelopen zaterdag was hij bovendien meer dan alleen de lopende motor op het middenveld. Hij dirigeerde, coachte en stuurde bij waar nodig. Jelmer was de man die de lijnen uitzette en het tempo bepaalde. De stille kracht die alles bij elkaar hield en daarmee goud waard voor de ploeg.

Jimme van de Glind(NITA)

Met drie doelpunten en ook nog een assist drukte hij nadrukkelijk zijn stempel op de wedstrijd. Een middag om in te lijsten. Zijn eerste treffer was zonder twijfel de mooiste van de dag. Opvallend genoeg ging daar een moment van twijfel aan vooraf. Een paar minuten eerder haalde hij al eens uit, maar dat schot verdween kansloos hoog in de ballenvanger. Vanaf de zijlijn klonk direct de aanmoediging, niet twijfelen, gewoon schieten. En dat advies nam hij ter harte. Vanaf een meter of dertig aarzelde Jimme geen seconde. Hij haalde verwoestend uit en jaagde de bal richting doel. Wat volgde was pure schoonheid, de bal spatte uiteen op de onderkant van de lat en verdween via het aluminium over de lijn het doel in. Een pegel van jewelste. Onhoudbaar, onnavolgbaar, onvergetelijk. Het was zo’n goal waarbij het publiek eerst een fractie van stilte laat vallen, ongeloof, om daarna in één explosie los te barsten. Techniek, lef en overtuiging kwamen samen in één moment. Drie goals, een assist én de mooiste treffer van de middag. Dit was er eentje voor de plakboeken en voor de herinnering.

Voorhoede:

Snelheid, gogme en vooral dodelijke effectiviteit voor het vijandelijke doel. Met z’n drieën waren ze goed voor negen goals en de nodige assists. We kunnen gerust spreken van een droomvoorhoede.

v.r.n.l.

José Valencia Rodriguez (Delta Sports ’95)

Met vier doelpunten was José zonder twijfel dé gevierde man van de middag. Vanaf de eerste minuut was hij een voortdurende dreiging voor de defensie van Zwaluwen. Met zijn snelheid, diepgang en onbevangenheid joeg hij zijn tegenstanders tot wanhoop. Voor rust liet hij al zien waarom hij zo moeilijk af te stoppen is. Een zuivere hattrick, koel en trefzeker afgerond, telkens op het juiste moment op de juiste plek. Hij rook waar de ruimte lag en sloeg genadeloos toe. De verdediging kreeg geen grip op hem, hoe hard ze ook probeerden. Na rust bleef hij hongerig. Geen verslapping, geen moment van zelfgenoegzaamheid. Zijn vierde treffer was er één van pure zakelijkheid, scherp blijven, goed positie kiezen en afronden zonder poespas. Het tekent zijn wedstrijdmentaliteit. Wat zijn optreden extra glans gaf, was zijn arbeid zonder bal. José beperkte zich niet tot aanvallen alleen. Hij liep fanatiek passlijnen dicht, zette druk waar nodig en werkte mee in het collectief. Dat maakte hem niet alleen de man van de goals, maar ook de ster van het veld in dienst van het team. Vier treffers, onvermoeibare inzet en een glimlach die boekdelen sprak na afloop. Een middag waarop alles samenkwam en waarop José zijn naam met hoofdletters onder de wedstrijd zette.

Sercan Kurdal(Eminent Boys)

Eminent Boys beleefde een uitstekende middag, maar één naam stak daar met kop en schouders bovenuit, Sercan Kurdal. Hij was zonder twijfel de man van de wedstrijd. Met een loepzuivere hattrick kroonde hij zichzelf tot het goudhaantje van de dag en heerste hij op het dak van de Ikea zoals het gekscherend wordt genoemd. Maar zijn optreden was méér dan alleen drie doelpunten. Sercan was overal. In de duels fel en vastberaden, in balbezit doortastend en altijd met dreiging richting het doel. Zijn werklust en scorend vermogen gingen hand in hand. Hij knokte voor iedere meter, zette druk wanneer het moest en was tegelijkertijd ijskoud voor de goal. Wat zijn optreden zo indrukwekkend maakte, was de combinatie van kracht en finesse. Hij speelde met energie, met overtuiging en met dat extra beetje gif dat een ploeg op sleeptouw neemt. Teamgenoten voelden het en liftten mee op zijn drive. Drie goals, tomeloze inzet en een dominante aanwezigheid, Sercan drukte zijn stempel op de wedstrijd en liet zien waarom hij op zo’n middag simpelweg niet te stoppen is.

Wilco van der Meer (De Vecht)

Twee doelpunten, twee assists, cijfers die voor zich spreken. Maar wie erbij was, weet dat de impact van Wilco van der Meer nog groter was dan de statistieken al doen vermoeden. Hij was de absolute ster van de dag. Als linksbuiten was hij een voortdurende plaag voor zijn directe tegenstander. Flitsend in zijn acties, scherp in zijn versnellingen en altijd dreigend zodra hij de bal aan de voet had. Hij zocht continu de één-tegen-één op en had het vertrouwen om zijn man keer op keer voorbij te gaan. Wat zijn optreden extra bijzonder maakte, was een treffer met het hoofd. Hij timede perfect, koos slim positie en rondde overtuigend af. Een doelpunt dat zijn veelzijdigheid onderstreepte. Daarnaast was hij met twee assists de aangever van dienst. Altijd oog voor de vrijstaande man, altijd de rust om op het juiste moment af te leggen. Hij speelde niet alleen voor eigen succes, maar had voortdurend het teambelang voorop. Wederom enorm belangrijk, wederom beslissend. Wilco van der Meer liet zien dat hij een speler is die wedstrijden kan kantelen en bepalen. Op zo’n dag klopt alles, snelheid, inzicht, afronding en uitstraling. Een optreden om van te genieten en eentje waarmee hij zijn ploeg naar een hoger niveau tilde.

Sterrenbank

Ze zullen heel even genoegen moeten nemen met een plek op de sterrenbank. Niet vanwege vormverlies, geen tactische steekspelletjes puur en alleen omdat de loterij het zo heeft bepaald. Meer zit er niet achter. Maar vergis je niet, dit zijn sterren die niet lang in de schaduw blijven. In de tweede helft zullen zij ongetwijfeld hun moment pakken, het verschil maken en het publiek in extase brengen. Want klasse laat zich niet wegcijferen, die komt altijd bovendrijven. Voor nu betekent het simpelweg, wat langer warmlopen, scherp blijven en wachten op het sein. En als dat moment daar is, zullen ze stralen zoals alleen echte sterren dat kunnen.

Yusuf Cinar (SC ’t Gooi)

Yusuf speelt een ijzersterk seizoen als rechtsback en laat week in, week uit zien hoe modern die positie kan worden ingevuld. Verdedigend staat hij zijn mannetje, fel in de duels, scherp in de timing en met het inzicht om gevaar vroegtijdig te neutraliseren. Maar wat hem extra waardevol maakt voor de ploeg, is zijn aanvallende bijdrage. Met zijn loopvermogen en drang naar voren geeft hij voortdurend extra impulsen aan het spel. Hij kiest zijn momenten slim, heeft een goede voorzet in huis en zorgt voor dreiging langs de flank. Ook zaterdag was hij weer van grote betekenis met een geweldige assist op Kelvin perfect op maat, precies op het juiste moment. Het type actie dat een wedstrijd openbreekt en laat zien hoeveel rendement er in zijn spel zit. Yusuf is dit seizoen uitgegroeid tot een vaste waarde, betrouwbaar achterin, gevaarlijk naar voren en altijd in dienst van het team.

Alex Mol (Altius)

Alex Mol stond zaterdag als centrale verdediger als een huis. In de één-tegen-één duels was hij simpelweg niet te kloppen, sterk in de directe confrontatie, uitstekend gepositioneerd en altijd op het juiste moment ingrijpend. Zijn tegenstanders kwamen nauwelijks langs hem, laat staan tot echte kansen. Daarnaast was zijn onderlinge afstemming in de defensie van grote waarde. Met slimme rugdekking en constante coaching ondersteunde hij zijn medeverdedigers, waardoor de organisatie als geheel bleef staan. Hij straalde rust en zekerheid uit precies wat je nodig hebt in een wedstrijd van dit kaliber.

Pim Gresnigt (Kamerik)

Pas 18 jaar oud, maar wat een volwassen optreden liet Pim Gresnigt zien. De jeugdige verdediger stond zaterdag voor het eerst centraal achterin en speelde alsof hij daar al jaren de lijnen uitzet. Geen moment van twijfel, geen spoor van nervositeit alleen rust, overzicht en overtuiging. In de duels was hij scherp en vastberaden, positioneel stond hij uitstekend en hij gaf geen enkele kans weg. Alsof hij de rol al seizoenenlang vervult, zo natuurlijk oogde het. Hij coachte waar nodig, hield de organisatie compact en koos aan de bal steeds voor de juiste oplossing. Voor een trainer is dit genieten. Een jonge speler die zijn kans krijgt en die met beide handen aangrijpt. Pim liet zien dat leeftijd soms maar een getal is. Een optreden dat smaakt naar meer en ongetwijfeld een moment van trots langs de lijn.

Joppe Vettorato (DEV Doorn)

Ze hebben hem bijna de gehele eerste seizoenshelft moeten missen door een longembolie een periode waarin voetbal even bijzaak was. Des te mooier is het om te zien dat Joppe Vettorato weer terug is op het veld. Fit, gedreven en met zichtbaar plezier. Op zijn verjaardag was hij helemaal los. Alsof hij niet alleen een jaartje ouder werd, maar ook een hoofdstuk definitief had afgesloten. Hij speelde met energie, overtuiging en die herkenbare drive die DEV Doorn zo lang heeft gemist. De aanwezigheid van zijn vriendin langs de lijn leek hem net dat extra zetje te geven een glimlach hier, een sprint daar  het klopte allemaal. Zijn rentree betekent veel voor de ploeg. In deze fase van het seizoen kan DEV Doorn iedere leider, iedere karakterspeler gebruiken. Met Joppe terug in de gelederen krijgt het team niet alleen kwaliteit, maar ook mentale kracht en veerkracht.

Bram Koster (CDW)

De nummer 9 van de ploeg , pas 17 jaar jong, maar nu al een naam om te onthouden. Bram Koster sloot vanuit de Onder 23 aan bij de selectie nadat Gijs Klaassens geblesseerd raakte en hij heeft zijn kans met beide handen aangegrepen. Wat opvalt, is hoe snel hij zich ontwikkelt. Iedere week zet hij stappen. Fysiek wordt hij sterker, in zijn spel slimmer en in zijn afronding koelbloediger. Hij is nog een ruwe diamant, maar wel eentje met een enorme glans. En het mooiste is, hij wil leren. Hij pakt aanwijzingen op, werkt hard op de training en staat open voor iedere vorm van bijschaven. Als spits toont hij al lef en neusje voor de goal, maar zijn plafond ligt duidelijk nog veel hoger. Dit is zo’n talent dat je voorzichtig moet begeleiden, maar waar je als club nu al van geniet. Een fantastische ontwikkeling om te zien. Bram Koster is een naam die we ongetwijfeld nog vaak gaan horen.