Het gesprek, Leroy van Doleweerd(CDW)

Maarssen-CDW=2-3

CDW wint maar staat met lege handen!!

Na een geweldig seizoen tóch met een wrang gevoel achterblijven. Dat is misschien wel de beste samenvatting van het voetbaljaar van CDW. De ploeg eindigde knap als derde op de ranglijst, boven meerdere ploegen die wél de nacompetitie in mogen, maar grijpt door de reglementen alsnog naast een ticket voor promotievoetbal. Geen periodetitel betekent geen recht op nacompetitie en dat maakt de teleurstelling in Veenendaal extra voelbaar.

Een seizoen waarin CDW week na week liet zien bij de beste ploegen van de competitie te horen, eindigt daardoor zonder toetje. Sportief gezien meer dan geslaagd, maar tegelijkertijd blijft het gevoel hangen dat er misschien wel meer in had gezeten. Juist dat contrast maakt deze afloop zo zuur.

Toch overheerst naast de teleurstelling ook trots. Trots op het voetbal, de ontwikkeling van de ploeg en de manier waarop CDW zich dit seizoen heeft laten zien. Na afloop van de wedstrijd zochten wij trainer Leroy van Doleweerd  even op.

Hoi Leroy, het zit erop. Derde worden en overal naast grijpen. Was er grote teleurstelling in de kleedkamer? En overheerst ondanks alles ook trots op de manier waarop jullie dit seizoen hebben gespeeld?

“Zoals je het zegt: derde worden en overal naast grijpen, dat voelt natuurlijk zuur. Maar tegelijkertijd zijn de ploeg en de staf vooral trots op wat we dit seizoen hebben neergezet.

Na afloop was er eerlijk gezegd niet eens echt teleurstelling, meer een soort berusting. We wisten dat we het niet volledig in eigen hand hadden. Natuurlijk hebben we gedurende het seizoen onnodig punten laten liggen, vooral thuis tegen Focus en OSM, maar ook in de twee wedstrijden tegen JSV. Uiteindelijk lag het dus niet aan gisteren.

We speelden een zeer sterke eerste helft waarin we heel veel hebben laten zien van de manier waarop wij willen voetballen en aanvallen. Dat het bij rust nog 0-0 stond was eigenlijk onbegrijpelijk. Na rust waren we gelukkig wel scherp in de afronding en met een hattrick van Gijs Klaassens liepen we uit. Toen het 1-3 werd, werd het wat rommeliger, maar uiteindelijk hebben we meer dan terecht gewonnen.

Als je kijkt waar CDW vandaan komt de afgelopen seizoenen, mogen we echt trots zijn. Aan het begin van dit seizoen stopte ineens een groot deel van de oude garde en moesten we eigenlijk opnieuw bouwen aan een nieuw CDW zaterdag 1.

Als ik nu terugkijk op het seizoen, dan zie ik vooral een ploeg die enorme stappen heeft gezet. De jongens hebben het weer naar hun zin in Wijk bij Duurstede. Zelfs de critici die iedere week langs de lijn staan, zien een groep die gegroeid is en spreken dat inmiddels ook uit. Dat zegt veel.

Daarnaast heeft de verjonging binnen het elftal de groep echt goed gedaan. Dat we dit seizoen drie spelers vanuit onze eigen jeugdopleiding hebben doorgeschoven naar het eerste elftal zegt eigenlijk al genoeg, zeker als je ziet hoe die jongens direct meedraaien in de competitie. Daar mogen we als club enorm trots op zijn en daar gaan veel credits naar onze jeugdopleiding.

Het inpassen van zulke jonge spelers van 16 en 17 jaar vraagt natuurlijk aanpassing, niet alleen van de spelers zelf maar ook van ons als trainersstaf. Maar je merkt nu aan het einde van het seizoen dat die jongens begrijpen wat er van hen verwacht wordt.

Dat betekent voor volgend seizoen dat we verder gaan waar we nu mee bezig zijn: bouwen. Bouwen met eigen jeugd, want zij zijn de toekomst van de club. We willen die lange termijnvisie echt samen blijven doortrekken. Dat vraagt geduld, maar uiteindelijk krijg je daar als club ook de beloning voor terug.”