Anthony Servinus(Loosdrecht), trainer aan het woord

“Drie jaar bouwen, groeien en beleven: Anthony Servinus neemt zaterdag afscheid bij SV Loosdrecht”

Komende zaterdag staat voor Anthony Servinus zijn allerlaatste wedstrijd als hoofdtrainer van SV Loosdrecht op het programma. De laatste wedstrijd neemt Loosdrecht het op tegen SV Eemnes, waarmee een periode van drie seizoenen wordt afgesloten. Drie jaren waarin Servinus bouwde aan een nieuw elftal, jonge spelers kansen gaf en samen met staf, supporters en vrijwilligers werkte aan de ontwikkeling van de club. Voorafgaand aan zijn afscheid blikt de trainer terug op mooie momenten, leerzame fases en de bijzondere band die hij met SV Loosdrecht heeft opgebouwd en zijn volgende stap richting VV Koudekerk.

Toen Servinus begon bij SV Loosdrecht, stond de club voor een flinke uitdaging. Het eerste elftal was net gedegradeerd en meerdere basisspelers vertrokken onverwacht. Bovendien was er door de overschrijvingstermijn nauwelijks tijd om opnieuw op te bouwen.

“Het eerste elftal was net gedegradeerd begin juni en veel basisspelers waren plots vertrokken, dus we moesten bouwen aan een nieuw team en we hadden letterlijk 12 dagen de tijd i.v.m. de overschrijvingstermijn.”

Toch kijkt hij met een uitstekend gevoel terug op zijn periode in Loosdrecht. Niet alleen vanwege de sportieve momenten, maar vooral door de ontwikkeling van jonge spelers en de mensen die hij binnen de vereniging leerde kennen.

“Een heel goed gevoel; allereerst het bouwen aan een nieuw team met veel jonge talenten en daarnaast heb ik heel veel leuke mensen ontmoet binnen de vereniging.”

Waar Servinus misschien nog wel het meest trots op is, is het inpassen van jeugdspelers in het eerste elftal. Volgens hem wordt vaak alleen gekeken naar resultaten op zaterdag, terwijl het laten doorgroeien van jonge spelers minstens zo belangrijk is.

“Het continu inpassen van jonge spelers (zonder ervaring in een eerste elftal). Iedereen verwacht altijd een overwinning op zaterdag, maar het inpassen van jong talent en meteen presteren is misschien wel het moeilijkste wat er is. Voor de nabije toekomst staat er goede selectie mits je als club iedereen kan behouden.”

Die ontwikkeling zag hij duidelijk terug in de groep. Waar het team aanvankelijk nog ervaring tekortkwam tegenover slimmere en meer geroutineerde tegenstanders, groeide de selectie zichtbaar gedurende de afgelopen seizoenen.

“Het volwassen worden; we speelden vaak tegen ervaren tegenstanders, die net wat slimmer en verder waren, maar je zag dat we steeds stappen maakten.”

Ook aan mooie wedstrijden en bijzondere momenten ontbrak het niet. Vooral de zeges op topploegen en de wedstrijden waarin Loosdrecht diep in blessuretijd toesloeg, zijn hem bijgebleven.

“De overwinningen tegen de topploegen in de competitie en dat zijn er meerdere geweest en vaak ook nog in een mooie ambiance.”

Eén wedstrijd springt er voor hem echt uit.

“De 2-1 overwinning thuis tegen Jonathan met een half 2e elftal door allerlei wintersport vakanties van andere spelers, de omhaal van Pim Schakel in een thuiswedstrijd, de vele wedstrijden dat we in de blessuretijd de winst pakten en het trainingskamp in Marbella, fantastisch!”

Volgens Servinus onderscheidt SV Loosdrecht zich vooral door de combinatie van prestatiegericht werken en gezelligheid binnen de club.

“Het is de balans tussen presteren en gezelligheid bij SV Loosdrecht; ik ben toch opgegroeid met presteren en winnen, dus dat blijft soms lastig als je verliest.”

Met zijn visie op aanvallend voetbal probeerde hij attractief spel te combineren met realisme.

“Ik denk dat iedere trainer aanvallend en mooi voetbal wil laten zien, vaak zag je dat bij ons in sommige wedstrijden terug, maar soms ook niet, daarin waren we te wisselvallig.”

De ontwikkeling van jeugdspelers stond daarbij altijd centraal. In de afgelopen seizoenen maakten meerdere talenten hun debuut in het eerste elftal.

“Erg belangrijk en dat is ook elk seizoen gebeurd, heel veel jonge spelers hebben hun debuut gemaakt in de afgelopen 3 seizoenen.”

Of individuele spelers enorme stappen hebben gezet? Volgens Servinus ontwikkelt uiteindelijk iedere speler zich.

“Uiteindelijk maakt iedere speler een volgende stap, klein of groot, bij jeugdige spelers valt deze ontwikkeling alleen sneller op en dat is ook de taak van een trainer.”

Aan zijn selectie probeerde hij vooral mee te geven dat ontwikkeling niet vanzelf komt.

“Blijf investeren in jezelf, doe bij tijd en wijle iets extra’s om beter te willen worden, het komt niet vanzelf aanwaaien.”

Ook zelf leerde hij opnieuw belangrijke lessen als trainer.

“Zoals eigenlijk altijd; bij tegenslag (verlies) als eerste opstaan en doorgaan en het team hierin meenemen.”

Over de sfeer binnen de club is hij uitgesproken positief.

“Uitstekend, altijd gezellig en bij thuiswedstrijden veel publiek.”

Daarbij spreekt hij zijn waardering uit voor supporters en vrijwilligers.

“Ik ben blij dat iedereen altijd behulpzaam is geweest en dat de supporters ons altijd hebben gesteund, zeer waardevol en dankbaar.”

Hoewel hij niemand specifiek wil noemen, kijkt hij met plezier terug op de samenwerking binnen de club.

“Dat zijn er genoeg (en ik wil hierin ook niemand overslaan), de samenwerking is altijd goed geweest.”

Wat hij het meest gaat missen? Daar hoeft hij niet lang over na te denken.

“De staf en spelers; dat zijn toch de mensen met wie je dagelijks/wekelijks optrekt.”

Aan de spelersgroep wil hij nog één duidelijke boodschap meegeven:

“Blijf jezelf ontwikkelen & investeren dan komen de prestaties vanzelf.”

Natuurlijk kende zijn periode ook uitdagingen. Vooral de afwezigheid van spelers door vakanties en weekendjes weg zorgde regelmatig voor hoofdbrekens.

“De vele vakanties en weekendjes weg van sommige spelers, daar was ik op een gegeven moment wel klaar mee, het was vaak weer een puzzel, maar goed dat schijnt iets van deze tijd te zijn hoor en lees je soms weleens.”

Toch bleef hij ook in moeilijke fases trouw aan zijn aanpak.

“Gewoon doorgaan met de ingeslagen weg, met het team heb je bepaalde afspraken gemaakt en daar houd je je aan, niet teveel wisselen in de randvoorwaarden.”

Dat er uiteindelijk echt een team stond, voelde hij meerdere keren. Bijvoorbeeld in de wedstrijd tegen koploper Hooglanderveen.

“Met regelmaat: als je dit seizoen ziet hoe we tegen de koploper Hooglanderveen knokten tot ver in de blessuretijd om de 0-1 voorsprong te behouden, op dat soort momenten ben je trots als trainer.”

Na drie jaar voelt het voor Servinus als het juiste moment om verder te kijken.

“3 jaar als hoofdtrainer is tegenwoordig al een best lange periode en ik denk dat het voor alle partijen goed is.”

Zijn nieuwe uitdaging bij VV Koudekerk sprak hem direct aan.

“Ten eerste wilde ik dichter in de buurt van mijn woonplaats gaan trainen en daarnaast zoek je naar hoe een vereniging in elkaar steekt; Koudekerk lijkt daar in veel opzichten op Loosdrecht of eerdere clubs die ik heb getraind.”

Over zijn eigen toekomst als trainer blijft hij nuchter.

“Ik heb al jaren mijn UEFA-A diploma dus daarmee kun je heel veel kanten op. Ik bekijk het van jaar tot jaar.”

Het trainerschap combineren met werk en gezinsleven blijft druk, maar hij geniet er nog altijd van.

“Het is een druk bestaan, met veel plannen en regelen, maar we zijn niet anders gewend en de combinatie bevalt iedereen nog steeds.”

En de motivatie? Die is onveranderd groot.

“Het beter maken van een stel individuen en daar een groep van maken gekoppeld aan prestaties, dat kan een mooi proces zijn.”

Als Servinus mag bepalen hoe men hem in Loosdrecht herinnert, is zijn antwoord helder.

“Als de trainer die jonge (eigen) talenten de kans heeft gegeven.”

Zijn periode bij de club vat hij samen in drie woorden:

• Gezellig

• Geweldig

• Mooi 

• 
  

Tot slot richt hij zich nog één keer tot iedereen binnen de club.

“Bedankt voor alle steun in de afgelopen 3 seizoenen.”

En of hij nog eens terugkomt op Sportpark Loosdrecht?

“Uiteraard, als het uitkomt qua tijd zal ik zeker een bakkie komen doen.”

Zelfs de kleedkamersfeer zal hij niet snel vergeten.

“Dat zijn er meerdere; we hebben een DJ, we hebben een quizmaster, we hebben een paar spelers die altijd voor de spiegel staan, een mooi stel bij elkaar.”

En wie structureel te laat kwam?

“Nou we hebben vier spelers die altijd net aan wel/niet op tijd waren.”

Namens iedereen binnen SV Loosdrecht willen wij Anthony bedanken voor zijn inzet, betrokkenheid en toewijding in de afgelopen drie seizoenen. Met zijn passie voor het voetbal, oog voor jonge talenten en enorme drive heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het eerste elftal en de club als geheel. Wij wensen Anthony heel veel succes en plezier bij zijn nieuwe uitdaging bij VV Koudekerk en hopen hem in de toekomst nog vaak terug te zien op onze club.