12e Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam

Ja hoor, daar is ’ie dan, de eerste van 2026.

Hoewel de vierde en vijfde klasse nog niet in actie zijn gekomen, stonden onze waarnemers alweer vroeg langs de velden. Herkenbaar aan de verrekijker, het notitieboekje en de frons op het voorhoofd. Er werd driftig geschreven, doorgestreept, opnieuw genoteerd en hier en daar een naam onderstreept met drie uitroeptekens. Het voetbaljaar is officieel geopend.

Dat fanatieke speurwerk leverde aanvankelijk precies elf sterren op. Althans… dat dachten we. Want na enig herlezen, napluizen en intern overleg bleken het er toch dertien te zijn. Een primeur in de geschiedenis van ons sterrenteam. Twee waarnemers konden eerlijk gezegd geen keuze maken en speelden het dossier door naar onze interim-bondscoach.

De keuze werd gemaakt, maar de bestuursraad besloot dit keer een oogje dicht te knijpen. Bij hoge uitzondering en echt maar één keer kregen de twee overgebleven sterren een plek op de sterrenbank. Mocht de nood aan de man komen, dan staan zij klaar om direct in te vallen. Laten we het erop houden dat we 2026 met een beetje extra souplesse én goede zin beginnen.

Er wordt gespeeld in een 1-3-4-3-opstelling en die ziet er als volgt uit…

Op doel:

Luckson van der Heiden (BFC).

Doelman Luckson van der Heiden was opnieuw van grote waarde en groeide uit tot de beste Bussumer van de middag. Voor zijn doel was het regelmatig druk, maar de jonge keeper hield zich knap staande met sterke reflexen, goed overzicht en veel rust in zijn spel. Van der Heiden straalde vertrouwen uit en hield zijn ploeg lange tijd op de been.

De twintigjarige doelman maakt een stormachtige ontwikkeling door en vervangt eerste keeper Ranzijn op overtuigende wijze. Sinds hij onder de lat staat, laat hij wekelijks zien dat hij klaar is voor dit niveau. De late gelijkmaker deed niets af aan een optreden vol zekerheid en klasse.

Verdediging:

Onze interim-bondscoach (werkloze coaches mogen hun cv nog opsturen voor deze hobbyfunctie 😉) had ditmaal weinig te kiezen. Slechts twee echte verdedigers werden aangedragen, vooral omdat veel clubs nog niet in actie kwamen en enkele waarnemers de nadruk legden op het collectief. Dat vroeg om schuiven en een vleugje risico, maar de TS twijfelt geen moment: deze drie staan hun mannetje meer dan goed. Bovendien lopen daar vlak voor hen op het middenveld een paar slimme kilometervreters rond, wat de balans en zekerheid alleen maar ten goede komt.

v.r.n.l.

Trecy Kapata(SDO)

De aanvoerder van SDO 1 was weer terug van een hamstringblessure van voor de winterstop. En dat was te merken. Als centrale verdediger was hij weer dodelijk in de duels en een echt verlengstuk voor zijn trainer in het veld. Hij herkent wat het team nodig heeft tijdens de wedstrijd en zet dit helemaal naar zijn hand. Streng als het moet en positief waar dat kan. Hij is echt een voorbeeldspeler voor het team.

Pascal de Jong(Hoevelaken)

Pascal was bij Hoevelaken een absolute steunpilaar in het hart van de defensie. De centrale verdediger heerste achterin met gezag en won vrijwel elk duel, zowel over de grond als in de lucht. Met zijn rust, overzicht en fysieke aanwezigheid gaf hij zijn ploeg voortdurend vertrouwen. Daarnaast nam De Jong zijn verantwoordelijkheid op het beslissende moment door een belangrijke penalty feilloos binnen te schieten. Het onderstreepte zijn leiderschap en mentaliteit. Een optreden waarin hij liet zien hoe waardevol hij is voor zijn team, niet alleen als verdediger, maar ook als man op wie je kunt bouwen wanneer het erop aankomt.

Justin Colle(IJFC)

Het is altijd weer de vraag hoe een team uit de winterstop komt en dat geldt ook voor het IJsselsteinse IJFC. Slechts 2 trainingen waren er voor de ploeg van trainer Jesper Stoop voordat de moeilijke uitwedstrijd tegen Jonathan wachtte. Dat er na 90 minuten een verrassende maar niet onverdiende 0-1 op het scorebord stond was een echte teamprestatie waarbij 1 speler zeer nadrukkelijk zijn stempel op de wedstrijd drukte en niet alleen omdat hij IJFC met zijn doelpunt aan de overwinning hielp; zijn naam Justin Colle. De 20 jarige Justin Colle is een speler die al zijn "hele" leven voetbalt bij IJFC en nu voor het 2e seizoen onderdeel is van de A selectie en inmiddels vaste basisspeler is in het elftal van Jesper Stoop.

De linksbenige Justin is een creatieve middenvelder met een scherp oog wat betreft positie kiezen en weet eigenlijk al voordat hij de bal krijgt  wat hij er mee gaat doen. Daarnaast beschikkend over een groot loopvermogen gekoppeld met een goede duelkracht. Al deze kwaliteiten kwamen in de wedstrijd tegen Jonathan uitstekend naar voren. Zo zette Justin met een slimme steekbal een medespeler in een kansrijke positie. Zelf kwam hij na 25 minuten na een goede voorzet van Robin Kuijer op zo'n 5 meter voor het Jonathan doel in balbezit na een fluwelen balaanname. Menigeen zou direct geschoten hebben zo niet Justin. Vanuit een ooghoek ziet hij een tegenstander aankomen die hij eerst uitkapt. Dan nog steeds niet schieten maar het geduld bewaren om het goede moment te kiezen en heel beheerst afronden. Uiteindelijk blijkt dit ook de winnende treffer voor IJFC. Verder de gehele wedstrijd hard werken en goed de ruimtes bespelen en strooiend met slimme passes waardoor Jonathan af en toe geen andere mogelijkheid zag dan een overtreding begaan op Justin om hem af te stoppen. Al met al een superwedstrijd van Justin Colle waar IJFC de komende jaren nog een hoop plezier en doelpunten van zal beleven.

Middenveld:

Het middenveld staat als een huis en vormt het kloppende hart van het elftal. Een ijzersterke linie, rijk aan ervaring, met spelers die weten wat er gevraagd wordt op beslissende momenten. Hier lopen voetballers die het spel lezen, het tempo bepalen en de wedstrijd naar hun hand kunnen zetten wanneer dat nodig is. Naast controle en rust is er ook volop scorend vermogen aanwezig. Deze middenvelders duiken op het juiste moment het strafschopgebied in en maken het verschil met lef en rendement. Voeg daar het nodige gogme, duelkracht en loopvermogen aan toe en je krijgt een linie die niet alleen verbindt, maar ook domineert. Een middenveld dat tegenstanders laat werken en ploeggenoten beter laat spelen.

v.r.n.l.

Niek Bos (VVOP)

Niek Bos had een groot aandeel in de overtuigende 3-0 zege van VVOP en liet zien dat hij de winterslaap volledig van zich heeft afgeschud. Met twee doelpunten was hij niet alleen beslissend op het scorebord, maar ook daarbuiten van onschatbare waarde voor zijn ploeg. Zijn spel kenmerkte zich door tomeloze strijdlust, slim positiespel en sterke duels, waardoor hij constant voor dreiging zorgde. Bos werkte onvermoeibaar, zocht steeds de juiste ruimtes en maakte het de verdediging voortdurend lastig. Hij speelde met overtuiging en lef, precies wat je wilt zien van een aanvaller in vorm.

Thomas van den Abeelen(TOV)

Thomas was zonder twijfel de man van de wedstrijd. Met een overtuigende dropkick tekende hij voor de winnende treffer, strak en laag ingeschoten, een doelpunt dat zijn lef en techniek perfect onderstreepte. Met de gekozen speelwijze legde hij veel meters af, maar tot diep in de wedstrijd bleef hij zorgen voor aansluiting naar voren. Zijn arbeidsethos was groot, zijn rol in het spel constant belangrijk. In de slotfase toonde Thomas bovendien zijn klasse met rust, overzicht en technisch vermogen. Hij hield de bal in de ploeg, liet de klok in ons voordeel tikken en bracht daarmee de wedstrijd volwassen naar de eindstreep.

Maarten Jan Belt(Hees)

Maarten Jan drukte nadrukkelijk zijn stempel op de wedstrijd. Met een belangrijke tweede treffer liet hij zijn individuele klasse spreken, maar minstens zo opvallend was zijn oog voor de medespelers. Telkens weer maakte hij de juiste keuzes, met overzicht en timing, waardoor het spel bleef lopen. Daarnaast was Maarten Jan een genot om aan de bal te zien. Hij combineerde techniek met rust en straalde vertrouwen uit. Dat hij ijzersterk uit de winterperiode is gekomen, werd al snel duidelijk, vanaf de eerste minuut nam hij zijn ploeg op sleeptouw. Als echte middenvelder pur sang voelde hij feilloos aan wat de wedstrijd vroeg en speelde hij daarin een bepalende rol.

Emin Kilic(Loosdrecht)

Emin bracht precies wat het elftal nodig had, strijd, duelkracht en dynamiek op het middenveld. Hij ging geen duel uit de weg, won bijna elk persoonlijk gevecht en was continu aanspeelbaar. Met zijn energie gaf hij het elftal een extra impuls, zowel in verdedigend als aanvallend opzicht. Emin was overal te vinden op het veld. Hij schakelde snel om, ondersteunde achterin en sloot voorin aan wanneer de ruimte daar was. Zijn loopvermogen en onverzettelijkheid maakten hem tot een echte kilometervreter, iemand die het vuile werk met overtuiging opknapt en daarmee het team beter laat spelen.

Voorhoede:

Alle drie drukten zij een duidelijke stempel op de overwinningen van hun club. Met hun doelpunten waren zij vanzelfsprekend van grote waarde, maar hun invloed reikte verder dan alleen het scorebord. Doelpunten zijn onmisbaar, daar bestaat geen enkele discussie over, maar minstens zo belangrijk is het vermogen om het elftal in balans te houden. Juist op de omschakelmomenten lieten zij hun waarde zien. Weten wanneer te versnellen, wanneer rust te bewaren en waar de ruimtes liggen, het zijn details die het verschil maken. Met hun spelintelligentie en arbeid leverden zij zo een essentiële bijdrage aan het succes van hun ploeg.

v.r.n.l.

Jesse Schuin (Parkhout)

Een lastige uitwedstrijd winnen doet altijd goed, zeker wanneer je een topschutter als Jesse Schuin in de gelederen hebt. Met twee doelpunten, waarvan één vanaf de strafschopstip, was hij opnieuw van grote waarde voor Parkhout. Het scheelde weinig of Schuin had zijn hattrick compleet gemaakt. Zijn fraai geplaatste boogbal vanaf het middenveld miste maar net het doel. Dat het een sterke collectieve prestatie was, staat buiten kijf, maar met zijn beslissende bijdrage verdient Jesse Schuin zonder twijfel een plek in ons sterrenteam.

Pier Veldman (FC de Bilt)

Pier Veldman was opnieuw van onschatbare waarde voor de Biltse ploeg. Met een belangrijk doelpunt liet hij zijn rendement spreken, maar zijn invloed reikte verder dan alleen het scorebord. Hij was voortdurend aanspeelbaar en bood steeds een oplossing, waardoor FC de bilt onder druk makkelijker de bal in de ploeg kon houden. Met zijn inzicht, rust en slimme loopacties zorgde Veldman voor balans en continuïteit in het spel. Hij verbond de linies, nam verantwoordelijkheid in balbezit en maakte het zijn ploeggenoten eenvoudiger. Een optreden dat zijn grote waarde voor het elftal opnieuw onderstreepte.

Jasper de Bree (SCH’44)

De overwinning was van grote waarde voor SCH’44, dat hiermee weer wat afstand nam van de gevarenzone. Jasper de Bree had daar een belangrijk aandeel in. Met twee fraaie doelpunten drukte hij zijn stempel op de wedstrijd en stapte hij terecht als gevierde man van het veld. Naast zijn treffers speelde De Bree met overtuiging en zelfvertrouwen. Hij was dreigend, zocht steeds de juiste momenten en maakte het verschil op de momenten dat het nodig was. Voor onze waarnemer was zijn optreden dan ook aanleiding om hem voor te dragen voor het eerste sterrenteam van 2026, een verdiende beloning voor een beslissende wedstrijd.

Sterrenbank;

Bij hoge uitzondering en nadrukkelijk eenmalig is er dit weekend gekozen om twee spelers van één team een plek te geven in het sterrenteam. Deze keuze werd mede ingegeven door het feit dat veel clubs nog niet in actie kwamen, waardoor de beschikbare selectie beperkter was en de gunfactor uiteindelijk de doorslag gaf. Dat neemt niet weg dat beide sterren in hun wedstrijd overduidelijk hun meerwaarde hebben laten zien en aantoonbaar het verschil maakten. Normaal gesproken wordt gestreefd naar een zo breed mogelijke vertegenwoordiging, maar in dit geval rechtvaardigden zowel de omstandigheden als de geleverde prestaties deze uitzondering.

Mike van Vessum (SDO)

Mike was opnieuw van grote waarde voor SDO en liet zien waarom hij zo belangrijk is als balvaste spits. Met twee assists en een doelpunt was hij direct betrokken bij alle treffers en fungeerde hij als het aanspeelpunt waar de ploeg voortdurend op kon leunen. Zijn drive en grote loopvermogen maakten hem een constante dreiging. Van Vessum zocht slim de diepte, hield ballen vast op de juiste momenten en bracht daarmee zijn medespelers in stelling. Met zijn werklust en spelintelligentie gaf hij het aanvalsspel richting en rendement, een optreden dat zijn groeiende vorm onderstreepte.

Robin Elverding (Hoevelaken)

Robin vervulde zijn rol als nummer tien met verve en was van grote waarde voor Hoevelaken. Met zijn rust aan de bal en slimme keuzes bracht hij controle in het spel en gaf hij richting aan vrijwel elke aanval. Hij speelde met overzicht, hield het tempo hoog wanneer nodig en vertraagde op de juiste momenten. Daarnaast werkte Elverding keihard voor het team en was hij bij veel aanvallen direct betrokken. Zijn dreiging kwam niet alleen uit open spel, maar ook uit zijn gevaarlijke standaardsituaties, waarmee hij de tegenstander voortdurend op scherp zette. Een complete prestatie van een spelmaker die het elftal beter laat voetballen.

De 12e en voor 2026 de 1e sterrenteam is een feit. Nog niet alle spelers zijn in actie gekomen maar deze 13 sterren hebben de smaak al te pakken en lieten zien dat ze al in goede vorm steken. We zijn benieuwd wie de komende week boven het maaiveld gaat uitsteken? Tot volgende week