Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- 17-11-2026 topscorer van de week 8
Bilal Chemlal: een droommiddag met een gouden randje Niets mooier dan voetbal dat je verrast. Juist wanneer je denkt te weten hoe de verhoudingen liggen, gebeurt er iets wat niemand had uitgetekend. Een ploeg vindt zichzelf, een speler staat op en een gewone zaterdag wordt een middag om te bewaren. Dáárom houden we zo van die belangrijkste bijzaak in ons leven. Bij NVC bouwen ze aan een nieuw verhaal. Een geheel nieuwe ploeg, een doorstart in de vijfde klasse en de hoop dat alle losse stukjes langzaam op hun plek vallen. De eerste wedstrijden waren nog niet om naar het kraaiennest te schrijven. Het was zoeken, wennen en blijven geloven dat die mooie middag vanzelf een keer zou komen. Bij de overburen in Muiden was het zover. De kraaien sloegen hun vleugels uit en vlogen naar een overtuigende 2-6-overwinning. Voorop vloog Bilal, die het behoorlijk op zijn heupen had. Eén keer raak, twee keer, drie keer… zo’n middag waarop de bal telkens lijkt te weten waar jij hem wilt hebben. Maar toen kwamen de klachten. Zijn lijf protesteerde, een wissel zat eraan te komen. Je zou denken: drie doelpunten, prachtig geweest, laat de anderen het maar afmaken. Alleen lag het spel nog niet stil. Bilal krabbelde nog één keer op en had blijkbaar nog een laatste hoofdstuk te schrijven. Voor hij het veld verliet, ramde hij ook nummer vier tegen de touwen. Soms droom je vooraf van een hoofdrol. Van doelpunten, juichende ploeggenoten en eindelijk die heerlijke overwinning waar je samen zo naar verlangt. En heel soms overtreft de werkelijkheid zelfs dat gedroomde scenario. Bilal, met jouw vierklapper gaf je de doorstart van NVC kleur én schoot je jezelf naar de titel Marco Wiegers Inbraakbeveiliging Topscorer van de Week 8. De kraaien mochten weer luid van zich laten horen. En jouw naam klonk deze keer het hardst!
- Marks facilitaire dienstverlening sterrenteam 8
Sterren stralen overal! De sterrenrapporten vlogen ons deze week om de oren. De brievenbus klepperde, de telefoon draaide overuren en de bondscoach heeft inmiddels een koud kopje koffie naast een behoorlijk warmgelopen selectiebord staan. Maar we zijn eruit: zestien sterren van verschillende pluimage, klaar om midweeks aan groepswedstrijd acht van de VMN Cup te beginnen. Zet de veldverlichting maar een standje lager. Deze selectie geeft zelf licht. Ditmaal hebben we zelfs twee topkeepers aan boord. Er werd nog een derde voorgedragen, maar twee doelmannen op de sterrenbank vond de bondscoach wat overdreven. Je wilt bij een achterstand tenslotte nog iets anders kunnen roepen dan: ‘Ga jij ook maar ballen tegenhouden!’ Voor de derde kandidaat geldt: houd die handschoenen gereed, volgende week ligt er gewoon weer een nieuwe kans. Voor deze achtste editie van het Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam trekken we een aanvallend 1-3-4-3-systeem uit de kast. Daarbij staat een enkeling op een plek waar hij normaal gesproken alleen komt om een ingooi te nemen of een verdwaalde bal op te halen. Zie het als een experiment van de technische staf. Of, zoals de bondscoach het zelf noemt: ‘Ik heb er echt over nagedacht, jongens.’ En laten we eerlijk zijn: sterren stralen overal. Deze mannen lezen het voetbal, begrijpen de opdrachten en hebben zoveel gogme dat ze bij het schaken de tegenstander waarschijnlijk al tijdens het neerzetten van de stukken onder druk zetten. Een andere positie? Even om zich heen kijken, de sokken optrekken en voetballen maar. Vijf sterren houden hun trainingsjas voorlopig iets langer aan. Niet omdat ze voor de gezelligheid mee zijn, al verwachten we natuurlijk wel een fatsoenlijke bijdrage aan de kleedkamerhumor. Hun benen mogen alvast bewonderd worden tijdens de warming-up. Een klein voorproefje voor de tegenstander, die dan voorzichtig begint te beseffen dat er na rust blijkbaar nóg een probleem bijkomt. Want wanneer de eerste vermoeidheid toeslaat en de backs hopen dat het ergste achter de rug is, gaat bij ons de rits open. Trainingsjas uit. Laatste slok water. Nog even vragen wie je ook alweer moet dekken en vervolgens vooral zorgen dat iemand jóú probeert bij te houden. Zestien sterren, elf startbewijzen en vijf verse redenen om als tegenstander niet te vroeg opgelucht adem te halen. Sterrenteam 8 is er klaar voor. De bondscoach ook. Zijn koffie inmiddels niet meer. Op doel: Tycho van Bommel(Saestum) De vorst van de zestien UVV kwam naar Saestum met de eerste periodetitel in het vizier, maar had buiten Tycho gerekend. De doelman van Saestum speelde een geweldige wedstrijd en had geen boodschap aan de feestplannen van de bezoekers. In zijn zestienmetergebied heerste hij als een vorst: wie zijn koninkrijk binnenkwam, kreeg de punten bepaald niet cadeau. UVV kreeg de mogelijkheden om verder uit te lopen, maar mede dankzij het sterke optreden van Van Bommel bleef Saestum in de wedstrijd. Zijn reddingen bleken van grote waarde: de thuisploeg trok met 2-1 aan het langste eind en zag UVV de eerste periodetitel mislopen. Een prachtige overwinning van Saestum, met een hoofdrol voor de man onder de lat. UVV hoopte op een bekroning, maar de kroon was deze middag voor Tycho! Achterhoede: De bondscoach heeft de achterhoede even flink door elkaar gehusseld, maar met deze drie kun je gerust schuiven. Rechts, centraal of links: ze kijken even waar de lijnen liggen en regelen de rest. Voetbalhersenen waar menig tegenstander jaloers op mag zijn, verpakt in drie paar voetbalschoenen. Dit zijn meesters in het lezen van het spel. Waar een spits nog aan zijn loopactie denkt, hebben zij het gevaar al herkend en de deur dichtgedaan. De bondscoach tekende voor de zekerheid wat pijltjes op het bord. Die hebben ze vriendelijk verbeterd. Drie verdedigers, een flinke voorraad gogme en voor de tegenstander bijzonder weinig bewegingsvrijheid. Van rechts naar links stellen we onze bewakers van de achterdeur aan jullie voor. V.r.n.l: Niels Corsten(DVSU) Op een andere plek net zo waardevol Normaal gesproken zien we Niels bij DVSU als rechtsback of middenvelder, maar deze keer kreeg hij om tactische redenen een plek in de spits. Die opdracht pakte hij uitstekend op. Vooral in de eerste helft speelde Niels sterk en liet hij zien dat hij ook voorin van waarde kan zijn. Met veel werklust en druk op de bal maakte hij het de verdediging lastig. Hij bleef werken voor de ploeg en beloonde zichzelf bovendien met een doelpunt. Na een strakke voorzet schoot hij de bal onder de keeper door: een mooie beloning voor zijn inzet op een voor hem minder vertrouwde positie. Een andere rol vraagt om aanpassingsvermogen en de bereidheid om te doen wat het elftal nodig heeft. Niels bracht beide mee en gaf op het veld een prima antwoord op de keuze van zijn trainer. Een sterke prestatie die een onderscheiding verdient! Ruben Caldenhoven (SDC Putten) SDC Putten vertrok met een knappe 1-2-overwinning bij Zuidvogels en Ruben had daar met een uitstekende partij voetbal een belangrijk aandeel in. Eentje die nooit verzaakt, het spel scherp leest en ziet waar het gevaar ontstaat voordat een ander überhaupt onraad ruikt. Normaal gesproken laat hij zijn kwaliteiten zien als rechtsback of op het middenveld, maar bij ons krijgt hij de sleutels van het hart van de verdediging. Met zijn inzicht, inzet en gevoel voor positie vertrouwen we hem die rol met een gerust hart toe. Ruben hoeft niet overal achteraan te hollen. Hij heeft vaak allang gezien waar hij moet staan! Jannis Karafillakis(Elinkwijk) Waterdrager én dirigent van Elinkwijk Een aanvoerdersband dragen is één ding. Iedere week laten zien waarom die om jouw arm zit, is iets anders. Jannis doet dat bij Elinkwijk. Door voorop te gaan in de strijd, zijn ploeg bij elkaar te houden en verantwoordelijkheid te nemen. Juist op de momenten dat het even tegenzit. Zijn trainer verwoordt het treffend: zijn aanvoerder is belangrijk omdat hij de eenheid bewaakt en het voortouw neemt. Dat is Jannis ten voeten uit. Waterdrager én dirigent tegelijk. Bereid om het zware werk op te knappen, maar ook de man die richting geeft en ervoor zorgt dat iedereen mee blijft doen. Ook het mooie statement op de clubsite, twee weken geleden, paste bij die rol. hij staat voor zijn ploeg en voor zijn club. In goede tijden, maar zeker ook wanneer de resultaten minder zijn. Dan blijft hij zichtbaar, neemt hij zijn verantwoordelijkheid en laat hij zien wat het betekent om aanvoerder van Elinkwijk te zijn. De ploeg bouwt aan nieuwe successen. Dat gaat met vallen en opstaan, met mooie stappen vooruit en middagen waarop het nog niet lukt. Juist in die ontwikkeling is iemand als Jannis van grote waarde. Een vertrouwd gezicht, een aanjager en een boegbeeld dat wekelijks de schouders eronder zet. Een echte clubman verdient waardering. Voor zijn inzet, zijn trouw en de manier waarop hij voor anderen klaarstaat. Jannis is er zo één. Een man op wie Elinkwijk kan bouwen. Jannis, our Greek god. Een aanvoerder met Elinkwijk in zijn hart! Middenveld: Creativiteit, werklust, scorend vermogen en snelheid: op ons middenveld zit het allemaal in de gereedschapskist. Deze mannen zien openingen waar anderen een doodlopende straat vermoeden en geven steekpassjes waar zelfs de cameraman even op moet reageren. Bal veroveren, hoofd omhoog en dóór. Het liefst richting doel, want breed spelen kan op de parkeerplaats ook nog. Xavi mag gerust met een notitieblok langs de lijn komen staan. En mocht hij nog twijfelen over de invulling van zijn middenveld: het VMN nummer heb je! ;-) V.r.n.l.: Finn Bomhof (ASC Nieuwland) Watervlug, doelgericht en geen moment uit het oog te verliezen. Finn is de laatste weken met zijn doelpunten goud waard voor ASC Nieuwland. Met zijn scherpe loopacties blijft hij verdedigers bestoken, terwijl hij ook zonder bal zijn verantwoordelijkheid neemt: de vuile meters maakt hij net zo overtuigend als de beslissende sprint richting het doel. Bij zijn club rechtsbuiten, bij ons op het rechtermiddenveld. Iets verder naar achteren dus, maar dat betekent vooral méér aanloop. Als Finn de turbo aanzet, is achteromkijken voor zijn tegenstander al tijdverlies! Thijs Wiegers(CDW) De stille kracht van CDW Vaak gaat de aandacht naar spelers die schitterende doelpunten maken of met een flitsende actie het verschil bepalen. Maar onze waarneemr zag een andere kracht iemand die met rust, betrouwbaarheid en leiderschap van grote waarde is. De nummer zes is een aanvoerder op wie zijn ploeggenoten kunnen bouwen. Hij brengt rust in het elftal en geeft anderen daarmee het vertrouwen om hun kwaliteiten te laten zien. Zijn waarde laat zich niet alleen uitdrukken in doelpunten of assists, maar juist ook in wat hij voor het team betekent. Ook buiten de lijnen vervult Thijs een belangrijke rol. Een fantastisch mens en een echte verbinder, die oog heeft voor zijn ploeggenoten en bijdraagt aan de onderlinge saamhorigheid. Een aanvoerder ben je immers niet alleen tijdens die negentig minuten. Daarom heeft hij zijn plek in dit sterrenteam dubbel en dward verdient. Een mooie waardering voor een speler die de ploeg sterker maakt, binnen én buiten het veld! Yunus Bozdemir(Cobu Boys) Veel energie én twee doelpunten Yunus was bij Cobu Boys de man die bleef gaan. De rechtermiddenvelder stopte veel energie in zijn spel en hield die inzet ook vast op momenten dat de ploeg dat goed kon gebruiken. Met zijn werklust en gewonnen duels was hij een belangrijke kracht binnen het elftal. Juist daarmee hielp Yunus zijn ploeg om steeds weer in balbezit te komen en van daaruit verder te voetballen. Dat past bij de kracht van Cobu Boys: vanuit balbezit het spel maken en tot goede resultaten komen. hij leverde daar met zijn inzet en spel een waardevolle bijdrage aan. Ook aanvallend liet hij zich nadrukkelijk zien. Door zijn voortdurende beweging kwam hij geregeld in scoringspositie, met twee doelpunten als mooie beloning. Daarmee koppelde hij het harde werk aan rendement en maakte hij zich op meerdere manieren belangrijk voor zijn ploeg. Een sterke wedstrijd van Yunus, die met zijn energie, duelkracht en twee treffers de uitverkiezing tot beste man meer dan verdiende! Wail Boumediani(Jonathan) Dreiging, werklust en een gouden gelijkmaker Sommige spelers zorgen ervoor dat je langs de lijn nét even wat beter oplet zodra ze de bal krijgen. Wail is zo’n speler. In de derby tegen SV Zeist liet de jonge Jonathan-speler zien waarom. Met zijn rushes, dreiging en onvermoeibare inzet was ‘Boumi’ een voortdurende plaag voor de Zeister verdediging. Jonathan zocht vooral voor rust naar de vorm van de afgelopen maanden. Ook bij Boumediani lukte niet alles: zijn keuzes voor het doel waren soms ongelukkig. Maar waar een actie strandde, begon voor hem gewoon de volgende. Hij bleef aanspeelbaar, hield de bal vast en nam met zijn werklust het voortouw. Na rust kreeg die inzet een prachtige beloning. Met een geweldige gelijkmaker brak Boumi de ban en gaf hij Jonathan precies het zetje dat de ploeg nodig had. Een belangrijk moment, in een wedstrijd waarin hij zich ook zonder bal liet gelden. Ondanks zijn jonge leeftijd is Boumediani een vaste waarde bij Jonathan. Tegen SV Zeist onderstreepte hij dat met een optreden vol energie en karakter. Jonathan won de derby met 3-1 en pakte de eerste periodetitel. Boumi had daar een mooi aandeel in: een speler voor wie je graag langs de lijn staat! Voorhoede: Buikgriep, net terug van een blessure of gewoon kerngezond en levensgevaarlijk: onze droomvoorhoede komt met verschillende verhalen, maar met dezelfde bestemming. Het doel van de tegenstander. De één is weer vriendjes met zijn maag, de ander met zijn spieren en de derde is vooral géén vriendjes met zijn directe bewaker. Hun naam hebben deze drie allang gevestigd. Maar een reputatie maakt geen doelpunten, dus laten ze het gewoon opnieuw zien. Dreiging, klasse en de overtuiging dat iedere bal weleens hún moment kan worden. Waar een verdediger hoopt op een rustige middag, hebben zij andere plannen. Steeds weer waarmaken wat iedereen van je verwacht, is normaal gesproken het moeilijkste in het voetbal. Deze mannen laten het eruitzien als een ABC’tje: Aannemen, Bewaker kwijt, Cirkeltje terug voor de aftrap. V.r.n.l.: Julian Koning(EDO) Dreigend aan de bal, belangrijk voor EDO Met twee doelpunten en een assist had Julian een groot aandeel in het aanvalsspel van EDO. Tegen Zwaluwen was hij de uitblinker aan EDO-zijde, waarbij zijn bijdrage verder ging dan alleen de beslissende momenten. Julian oogde comfortabel aan de bal en speelde met vertrouwen. Hij gaf het aanvalsspel daarmee een impuls en bekroonde zijn optreden met twee treffers. Daarnaast had hij met een assist ook oog voor een ploeggenoot, waardoor hij zowel als afmaker als aangever belangrijk was. Ook zonder bal maakte hij het de verdedigers van Zwaluwen lastig. Met zijn inzet en druk op de tegenstander gaf hij ze weinig rust en leverde hij een waardevolle bijdrage aan het verdedigende werk van de ploeg. Een complete wedstrijd van Julian, die goed voetbal combineerde met werklust en rendement. Twee goals en een assist springen eruit, maar juist zijn totale optreden maakte hem deze keer de uitblinker bij EDO. Koen Schimmel(Hees) Koen is terug, en hoe! Bij Hees waren ze zijn kwaliteiten natuurlijk niet vergeten. Maar na een lange periode van blessureleed is het extra mooi om Koen weer te zien doen wat hij het liefste doet: voetballen én het verschil maken. En dat deed hij! Koen kwam veelvuldig als winnaar uit de duels, leverde een assist en vond zelf tweemaal het net. Cijfers die voor zich spreken, maar zijn bijdrage ging verder dan de beslissende momenten. Met zijn individuele klasse gaf hij ook het spel van zijn ploeg een impuls. Hij maakte zichzelf belangrijk en liet de spelers om hem heen beter voetballen. Na alle tijd langs de kant was dit een optreden om van te genieten. Voor de supporters van Hees, voor zijn ploeggenoten en ongetwijfeld ook voor Koen zelf. Eindelijk weer meedoen, de duels aangaan en samen juichen: juist na zoveel blessureleed smaken zulke momenten extra zoet. Welkom terug, Koen. Een plek in het sterrenteam? Meer dan verdiend! Nigel van Zelst(DTS’35) Buik van slag, vizier op scherp! Sommige ochtenden denk je alleen maar: vandaag even géén voetbal. Nigel had zo’n ochtend. Buikgriep, weinig vertrouwen in een middag op het veld en dus overleg met de trainer: spelen zat er eigenlijk niet in. Maar toen stond zijn vervanger met pech langs de weg. De één kreeg zijn auto niet aan de praat, de ander moest zijn eigen motor toch maar proberen te starten. Nigel trok zijn voetbalschoenen aan en keek hoe de warming-up zou gaan. “Het gaat best aardig”, zei hij na de W.U.. Dat bleek een bescheiden vooraankondiging. Want eenmaal binnen de lijnen had Nigel ineens opvallend weinig last van zijn richtingsgevoel: drie keer raak! Zijn buik mocht dan van slag zijn, zijn vizier stond haarscherp. Wat begon met voorzichtig voelen of voetballen überhaupt mogelijk was, eindigde in een hoofdrol bij DTS’35. Ruim 65 minuten hield hij het vol. Met buikgriep én een hattrick. Je vervanger onderweg gestrand, jij eigenlijk liever onder een dekentje en dan toch zo toeslaan: het amateurvoetbal schrijft de mooiste verhalen zelf. Nigel had zich ’s ochtends bijna afgemeld, maar meldde zich ’s middags doodleuk als ster van het veld! Sterrenbank: Deze sterrenbank is eigenlijk een luxeprobleem met vijf trainingsjassen aan. Mannen die je normaal gesproken als eerste op het wedstrijdformulier zet, zitten bij ons alvast te bedenken hoe ze de tegenstander nóg een beroerdere middag kunnen bezorgen. De bondscoach kijkt achterom en begint spontaan te glimlachen. Zoveel kwaliteit achter de hand, daar zou je bijna extra speeltijd voor aanvragen. En dan mogen de jassen uit. Vijf verse krachten, terwijl bij de tegenstander de benen inmiddels aanvoelen als twee zakken cement. Als Bilal vervolgens de negende binnenlegt, begint het publiek voorzichtig: ‘Tien, tien, tien!’ Voorzichtig? Vooruit, de hele tribune staat te brullen. Met zo’n sterrenbank mogen we best een beetje naast onze schoenen lopen. Zolang de spelers die van hen maar aanhouden. En Jesper: de tweede helft is voor jou, topper! Terwijl de mannen voorin het scorebord overuren bezorgen, bewaak jij de achterdeur. Die ene bal richting de kruising? Daar zit jouw handschoen nog tussen. Ook bij een ruime voorsprong blijft die nul heilig. Voorin juichen om nummer tien en achterin een vuist voor die heerlijke clean sheet. Vijf sterren op de bank. De tegenstander noemt het oneerlijk, wij noemen het wisselbeleid! Daan van Hooff (Laren’99) Juist wanneer het tegenzit, herken je een echte leider. Daan laat zijn hoofd niet hangen, stroopt de mouwen op en neemt zijn ploeg mee. Laren’99 kent een zwaar seizoen, maar de tekenen van herstel worden steeds zichtbaarder. De ploeg begint haar draai te vinden en heeft nu ook de eerste overwinning binnen. Drie punten die vertrouwen geven en naar meer smaken! Met Daan als aanjager stond er een aanvoerder die vooropging in de strijd en bleef geloven in zijn ploeg. Sterk aanwezig, onverzettelijk en met oog voor de mannen om hem heen. Want leiderschap zit niet alleen in aanwijzingen geven, maar vooral in zelf het voorbeeld zijn. Daan droeg de aanvoerdersband om zijn arm, maar nam zijn ploeg bij de hand. Een echte ster, juist in een periode waarin het licht niet vanzelf schijnt! Bilal Chemlal (NVC) Vier keer raak en zelfs bij zijn laatste treffer geblesseerd: Bilal was simpelweg niet te stoppen! De uitblinker van NVC moest naar de kant, maar zolang het spel nog niet stillag, zag hij blijkbaar ruimte voor één laatste kunstje. Nog even het net laten bollen voordat de wissel kon plaatsvinden. De tegenstander dacht aan zijn vervanger, Bilal dacht aan zijn vierde! Voor NVC werd het een zaterdag om te koesteren. Met een compleet nieuwe ploeg in opbouw verliep de competitiestart moeizaam. Het zoeken was naar ritme, onderlinge afstemming en die wedstrijd waarin alles op zijn plek zou vallen. In de achtste competitieronde kwam het antwoord: een overtuigende 2-6-overwinning bij Muiden, met Bilal als grote man. Vier doelpunten, een hoofdrol en een flinke dosis vertrouwen voor zijn ploeg. NVC vond de weg omhoog en Bilal wees vier keer de richting aan! Zakaria el Bennay (DOSC) DOSC speelde misschien niet zijn beste wedstrijd, maar Zakaria gaf het duel wél kleur. De nummer tien begint steeds fitter te worden en laat ondertussen al zien hoeveel klasse hij in huis heeft. Gevoel in zijn voeten, moeilijk van de bal te krijgen en steeds weer betrokken bij de momenten die ertoe doen. Zowel vorige week als afgelopen weekend had hij bij vrijwel alle doelpunten een aandeel. Dat hij jarenlang in de top van het amateurvoetbal speelde, zie je terug in de rust en het gemak waarmee hij voetbalt. Het mooiste voor DOSC? Zakaria is nog niet eens helemaal fit. Waar anderen nog naar een oplossing zoeken, heeft hij de bal al op de juiste plek bezorgd. Zijn groeiende fitheid geeft dus alle reden om uit te kijken naar wat er nog komt. Als dit de versie in opbouw is, belooft de volledig fitte Zakaria nog heel wat moois! Jesper van de IJssel (Benschop) Een betrouwbare doelman geeft een hele ploeg vertrouwen. Jesper bewees dat bij de 3-1-overwinning van Benschop op IJFC. Met belangrijke reddingen en overtuigend optreden in zijn zestienmetergebied voorkwam hij dat de bezoekers dichterbij kwamen. Wanneer IJFC dreigde, stond Jesper klaar: scherp, vastberaden en niet van plan zijn ploeg in de steek te laten. De absolute steunpilaar op wie zijn medespelers blindelings konden vertrouwen. Zo’n keeper achter je geeft nét dat beetje extra rust om vooruit te durven voetballen. Jesper pakte zijn verantwoordelijkheid en had een belangrijk aandeel in de drie punten. Voor de titel ‘man of the match’ kwam zijn naam precies op tijd. Voor de aanvallers van IJFC stond hij er steeds nét op tijd! Don Cornet(Wasmeer) Werklust en overzicht bij Wasmeer Een mooie dag voor de gebroeders Cornet bij Wasmeer. Gino scoorde tweemaal, maar ook broer Don kon terugkijken op een sterke wedstrijd. De kersverse oom was op het middenveld belangrijk met zijn werklust, overzicht en bereidheid om het vuile werk op te knappen. Don maakte veel meters, ging de duels aan en bleef zich inzetten voor de ploeg. Daarnaast verplaatste hij het spel van links naar rechts en hielp hij Wasmeer om voetballend verder te komen. Een goede combinatie van hard werken en de juiste keuzes aan de bal. Hij heeft zijn draai inmiddels gevonden binnen Wasmeer. Dat is prettig voor hemzelf, maar zeker ook voor de ploeg, die zijn inzet en betrouwbaarheid in deze periode goed kan gebruiken. Terwijl Gino voor de doelpunten zorgde, leverde Don het nodige werk op het middenveld. Een mooie middag voor beide broers, met deze keer extra waardering voor Don.
- Jan van Dalem(HDS), trainer aan het woord
HDS – SV Achterveld 2-2 HDS hield aan het thuisduel met SV Achterveld een punt over. Hoe kijkt HDS-trainer Jan van Dalem terug op deze puntendeling? Hoi Jan, een 2-2 gelijkspel op eigen veld tegen SV Achterveld. Had HDS meer uit deze wedstrijd moeten halen? “Gezien het wedstrijdverloop moeten we tevreden zijn met een punt. We begonnen goed en kwamen al snel op voorsprong. Sjoerd Aalbertsen haalde van afstand schitterend uit en zag zijn schot in de linkerkruising verdwijnen. Een prachtige treffer en daarmee hadden we de start waarop je als ploeg hoopt. Daarna nam Achterveld het initiatief steeds meer over. We konden onze goede openingsfase helaas geen vervolg geven en zagen de bezoekers nog voor rust de achterstand ombuigen in een voorsprong. Achterveld was de betere ploeg en kreeg ook de mogelijkheden om verder uit te lopen. Ze lieten echter na om die kansen te verzilveren, waardoor wij uitzicht hielden op een resultaat. Vlak voor tijd viel die gelijkmaker alsnog: Jesse Prakke kopte uit een corner de 2-2 binnen. Zo hielden we toch nog een punt over aan een lastige wedstrijd. Als je kijkt naar de kansen en de verhoudingen op het veld, mogen we daar blij mee zijn.”
- Harry Oussoren(Cobu Boys), trainer aan het woord.
Cobu Boys – DVSA 4-1 Cobu Boys deed tegen DVSA al voor rust uitstekende zaken. Met vier treffers legde de ploeg van trainer Harry Oussoren in de eerste helft de basis voor een ruime overwinning. De plek in de top drie geeft alle reden tot tevredenheid, al zag de trainer na rust ook genoeg verbeterpunten. Harry, gefeliciteerd met de overwinning! Inmiddels staan jullie in de top drie. Moesten jullie hard knokken voor deze zege, of hadden jullie vanaf de eerste minuut het heft in handen en hielden jullie de wedstrijd tot het laatste fluitsignaal onder controle? “We speelden opnieuw een hele goede eerste helft. Binnen tien minuten stonden we al met 2-0 voor door doelpunten van Ramin Haydari en Yunus Bozdemir. DVSA koos voor een 1-5-3-2-formatie, maar dat leverde niet het gewenste resultaat op. Ze konden nauwelijks een vuist maken en wij wisten onze voorsprong verder uit te bouwen. Ramin en Yunus vonden allebei nog een keer het net, waardoor we met een 4-0-voorsprong gingen rusten. De tweede helft was daarentegen heel matig. Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen, en daar beschikten wij gisteren niet over. Onze focus verdween en daarmee ook het verschil tussen beide ploegen. We haalden niet meer het niveau van voor rust. In de slotminuut wist DVSA daarvan te profiteren door de eretreffer te maken: 4-1.”
- Gerard Pouw(SEC), trainer aan het woord.
Oranje wit Elst-SEC=1-3. Oranje-Wit Elst – SEC: 1-3 Eindelijk kan SEC de eerste overwinning vieren! De ploeg van trainer Gerard Pouw trok bij Oranje-Wit Elst met 1-3 aan het langste eind en keerde met een welkome driepunter terug naar Soest. Een mooi moment om de trainer even op te zoeken. Hoi Gerard, eindelijk die eerste overwinning! Jullie winnen met 1-3 bij Oranje-Wit Elst. Zag je een vrijuit voetballend SEC, of moesten de punten vooral op karakter worden binnengehaald? Hoe kijk je terug op de wedstrijd en hoe groot is de opluchting? “Ja, eindelijk! We waren niet compleet en moesten het vooral van hard werken hebben. Toch begonnen we uitstekend: binnen zes minuten stonden we al met 0-2 voor. Dat was natuurlijk een heerlijke start en gaf ons meteen een comfortabele uitgangspositie. Door een verkeerde terugspeelbal hielpen we Oranje-Wit vervolgens weer in de wedstrijd. Dat was jammer, want daarmee maakten we het onszelf weer lastiger. Uiteindelijk gingen we wel met een 1-3 voorsprong de rust in. In de tweede helft hebben we die voorsprong met veel inzet vastgehouden. Het was vooral hard werken en samen zorgen dat we de overwinning over de streep trokken. Het frivole voetbal stond dus niet voorop, maar de jongens hebben geknokt voor deze punten. Dan is het ontzettend fijn dat het eindelijk lukt en we samen die eerste zege kunnen vieren.”
- TOKO ROKO tabakspeciaalzaak toto 8.
David komt dichtbij, maar de kroon past nog nét niet! Onze David zat er dichtbij! Zijn voorspellingen waren prima te volgen, maar probeer dat die bal maar eens uit te leggen. Die trekt zich niets aan van ranglijsten en rolt op zaterdag doodleuk de andere kant op. Een Toto invullen vraagt dan ook meer dan even naar de stand kijken. Een beetje gevoel, een vleugje voetbalkennis en een portie geluk: het hoort er allemaal bij. Met negen goede voorspellingen heeft David zich keurig bovenin het klassement genesteld. Alleen blijft de kroon voorlopig nog nét buiten bereik. En die bonusvraag? Die had hij beter bij zijn eigen wedstrijd kunnen zetten. Dan had hij ook daarmee raak geschoten! Achteraf is dat natuurlijk makkelijk praten. Na het laatste fluitsignaal kunnen we allemaal Toto-koning worden. Een mooie score van de man uit Eemnes, maar de troon is nog niet van hem. Wie zet de volgende aanval op de kroon in?
- Sander Molenaar, donateurscheidsrechter aan het woord.
Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord. Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort. We kozen ditmaal de wedstrijd De Posthoorn-VOP waar donateurscheidsrechter Sander Molenaar voor was aangesteld. De voetbalmiddag van Sander Molenaar: volop beleving bij de Amersfoortse stadsderby Een middag met een hartelijke ontvangst, volop strijd op het veld en gezelligheid na afloop. Sander neemt ons mee. “Vandaag stond de Amersfoortse derby tussen De Posthoorn en VOP op het programma. Via sociale media had ik vooraf al wat informatie ingewonnen, zodat ik een beetje wist wat er rond deze wedstrijd leefde. Rond 13.15 uur arriveerde ik op het complex van De Posthoorn, waar ik uitstekend werd ontvangen door Maikel Manasse de voorzitter van De Posthoorn. We spraken over beide clubs en over de betekenis van deze derby. Daarna had ik nog een gesprek met mijn coach, die deze middag ook kwam kijken. Vervolgens was het tijd voor de gebruikelijke voorbereiding: de spelerspascontrole en een goede warming-up. Zeker bij deze temperaturen is het belangrijk om goed opgewarmd aan de wedstrijd te beginnen. Een derby met alles erop en eraan Onder luid vuurwerk, verzorgd door beide kanten, gingen we het veld op. De sfeer zat er meteen goed in en het was duidelijk dat deze wedstrijd leefde. In de eerste helft waren de grotere kansen voor De Posthoorn. De thuisploeg had mogelijkheden om de score te openen, maar wist die niet te benutten. En dan zie je soms dat bekende voetbalgezegde uitkomen: als je zelf niet scoort, valt het doelpunt aan de andere kant. Na een ongelukkig contactmoment moest ik VOP een strafschop toekennen. Die werd benut, waardoor de bezoekers op een 0-1 voorsprong kwamen. Dat was ook de stand waarmee we de rust ingingen. Gelijkmaker met een vervelende keerzijde Beide teams kwamen ongewijzigd uit de kleedkamer. De Posthoorn bleef aandringen en kreeg in de 71e minuut loon naar werken: de 1-1 viel. Dat zorgde voor veel vreugde bij de thuisploeg en de supporters langs de lijn. Helaas had dat moment ook een vervelende keerzijde. Bij zijn duik naar de bal raakte de doelman van VOP ogenschijnlijk ernstig geblesseerd. Er werd gevreesd voor een meniscusblessure. Vanaf deze plek wens ik hem veel sterkte en een goed herstel. Met de reservedoelman onder de lat konden we verder. De Posthoorn kreeg daarna nog een heel grote kans, maar speelde die niet goed uit. Zo bleef het tot het einde spannend. Na vijf minuten extra tijd floot ik af bij een stand van 1-1. Op basis van de hele wedstrijd vond ik dat een terechte puntenverdeling na een vermakelijke derby. Samen napraten in de kantine Ook na het laatste fluitsignaal was de middag nog niet voorbij. Er waren een zanger en een dj geregeld en het was gezellig druk in de kantine. Dat is een mooie afsluiting van zo’n derby: op het veld strijden om iedere bal en daarna samen napraten over de wedstrijd. Na een biertje ben ik weer richting huis gegaan. Dank aan Maikel en De Posthoorn voor de hartelijke ontvangst en de gastvrijheid. Ook beide ploegen bedankt voor een wedstrijd met volop intensiteit en passie. Als scheidsrechter beleef je veel plezier aan zulke middagen. Laat de wedstrijden die ik mag fluiten iedere week maar zoveel beleving hebben. Op naar volgende week!” Sander, bedankt dat je jouw voetbalmiddag met ons wilde delen. Veel plezier en succes bij je volgende wedstrijd!
- Jesse Donker(VVIJ), trainer aan het woord
VVIJ – PVCV: 4-0 VVIJ boekte op eigen veld een overtuigende 4-0 overwinning op PVCV. De eerste periodetitel ging naar Jonathan, maar trainer Jesse Donker kijkt vooral naar de ontwikkeling van zijn eigen ploeg. Na afloop spraken we hem over de ruime zege en de stappen die zijn spelers zetten. Hoi Jesse, in ieder geval gefeliciteerd met de overtuigende 4-0 overwinning op PVCV! Zag je een gretig VVIJ, zoals je dat graag wilt zien? De eerste periodetitel ging helaas naar Jonathan. Is dat vooral een teleurstelling, of geeft het ook extra motivatie om door te pakken? “We hebben gisteren een goede, volwassen wedstrijd gespeeld. Het is mooi om te zien hoe de ploeg zich ontwikkelt en dat we dat tegen PVCV ook met een duidelijke overwinning hebben kunnen belonen. Eerlijk gezegd waren we niet zo bezig met de periodetitel. Onze aandacht ligt vooral bij onze eigen ontwikkeling. Natuurlijk is winnen fijn, maar we kijken vooral naar de stappen die we als ploeg maken en naar wat we nog kunnen verbeteren. Dat gaat tot nu toe goed en daar zijn we tevreden over. We willen deze lijn samen doortrekken en blijven werken aan ons spel. Als we ons op die manier blijven ontwikkelen, heb ik er vertrouwen in er genoeg mooie dingen volgen.”
- Cas v.d. Berg(De Meern), trainer aan het woord
FC De Bilt – De Meern: 1-5 De Meern haalde flink uit bij FC De Bilt. Met een overtuigende 1-5 overwinning, mooie combinaties en fraaie doelpunten had trainer Cas alle reden om tevreden terug te kijken. Toch zag hij ook nog ruimte voor verbetering. Hoi Cas, wat voor De Meern heb jij vandaag aan het werk gezien? Heb je af en toe met open mond staan genieten van het voetbal dat jullie op de mat legden? “Ik heb een goed De Meern gezien, met bij vlagen prachtige combinaties en mooie doelpunten. Op zulke momenten is het echt genieten langs de lijn. Het is mooi als de spelers elkaar zo weten te vinden en we dat samenspel ook bekronen met goals. Ondanks de ruime uitslag hadden we nog wel wat moeite met het benutten van onze kansen. Dat klinkt misschien gek als je vijf keer scoort, maar we hadden er nog meer kunnen maken. Daar kunnen we dus nog stappen in zetten. Ook mooi was de bijdrage van de invallers. Zij kwamen erin en leverden een goede bijdrage aan de overwinning. De complimenten zijn dan ook voor de hele groep.”
- Kevin Reinhard(SO Soest), trainer aan het woord.
SO Soest – Zwart-Wit’63: 0-2 SO Soest bleef op eigen veld tegen Zwart-Wit’63 met lege handen achter. Ondanks de nodige kansen lukte het de thuisploeg niet om te scoren. Na afloop vroegen we trainer Kevin naar zijn kijk op de wedstrijd. Hoi Kevin, een 0-2 nederlaag op eigen veld tegen Zwart-Wit’63. Wat miste je in het spel van jullie ploeg om tot een beter resultaat te komen? “De jongens hebben er alles aan gedaan. Wat de inzet betreft, kan ik ze niets verwijten. We hebben ontzettend veel kansen gecreëerd, maar helaas was het zo’n dag waarop de bal er gewoon niet in wilde. Dat is erg frustrerend, omdat je op basis van die mogelijkheden meer verdient. We kregen voldoende kansen om tot een beter resultaat te komen, maar wisten onszelf niet te belonen. Het positieve is dat we die kansen zelf blijven creëren. Dat geeft vertrouwen, ook al overheerst nu natuurlijk de teleurstelling over de nederlaag. Die goede dingen moeten we meenemen naar de komende wedstrijd. Op naar volgende week!”











